Tagarchief: recept

Pecan pie

 

Pecan Pie. Of vloeibare heroïne. Zo verwijst mijn vent naar deze taart. Want je kan er niet afblijven. Je wil nog een hapje. En dan nog eentje. En dan nog een kleintje. Tot de taart helemaal op is.

Omdat die zo lekker en zo simpel te maken is, deel ik graag het receptje met jullie. Let op, het is een caloriebom! Suiker, boter, eieren en wat noten. Veel meer zit er niet in. Vandaar de verslavende smaak!

Ik haalde het receptje hier, maar paste het een klein beetje aan.

Ik gebruik kruimeldeeg uit de supermarkt om deze Pecan Pie te maken. Dat doe ik in mijn taartvorm, met een bakpapiertje bovenop om blind te bakken. Ik heb daar zo geen speciale bakbonen voor. Wel van die harde kikkererwten die over tijd waren. Je kan die dus niet meer opeten, maar wel gebruiken als bakbonen. Zo kan je het deeg wat voorbakken, zonder dat het zich helemaal opvult met lucht.
Dus: kruimeldeeg in de bakvorm, extra bakpapiertje bovenop en daar de ‘bakbonen’ op. Daarna 15 minuutjes in een oven van 200 graden.

En dan maak je de super easy vulling. Gewoon starten bovenaan in het lijstje en telkens het volgend ingrediënt toevoegen en eens goed doorroeren.

  • 3 grote eieren loskloppen
  • 120 ml ahornsiroop of agavesiroop
  • 100 gr van die donkerbruine suiker
  • 100 gr kristalsuiker
  • 60 gr gesmolten boter
  • vanille-extract volgens smaak
  • 200 gr pecannoten

Ondertussen is de bodem klaar. Als je het bovenste bakpapier voorzichtig afneemt, kan je zo de ‘bakbonen’ makkelijk in een potje gieten en de volgende keer opnieuw gebruiken. Ik gebruikte mijn afgekeurde kikkererwten zeker al 5X als bakbonen. Benieuwd hoe lang die nog dienst zullen doen…

Daarna giet je gewoon de vulling op je gebakken bodem. De oven mag ondertussen naar 180°. Na 40 tot 45 minuten haal je de perfecte pecan pie uit de oven.

Smakelijk!

 

Wafelenbak

wafel

Deze morgen werd ik nog maar eens wakker om 04u.30. Eerst wat blijven woelen in bed, maar tegen 05u.00 ben ik toch opgestaan. Wakker liggen in bed, ik word daar echt ambetant van. De keuzes zijn dan: tv kijken, strijken, bloggen of bakken. Deze morgen werd het bakken.

Aangezien mijn lijf de laatste tijd niet meer zo goed weg weet met gewoon brood en pasta, ben ik aan het experimenteren met spelt. Dus het werden wafeltjes met speltbloem. Losjes gebaseerd op het ‘minuutwafels’ receptje uit Ons Kookboek. Ik heb de uitgave van het kookboek met de asperges op de kaft. En jij?

Heel kort hoe ik ze maakte…
250 gr speltbloem en een half zakje bakpoeder door elkaar roeren. Daar voegde ik enkele lepels steviapoeder aan toe. Dan nog 250 ml amandel-kokosmelk, 3 eierdooiers, 75 gr vloeibare sojaboter en wat vanille-extract. Goed kloppen!
Ondertussen eierdooiers opkloppen en dit toevoegen aan het mengsel.
En dan: bakken maar!

Ik at mijn wafeltjes met een fruitsalade van gele kiwi, peer en plakjes verse vijg. Mijn kinderen ook, maar die smeerden deze morgen nog een dikke laag choco op de wafel!

Ik heb niet veel speltbloem meer over, dus ik hoop dat ik deze nacht goed slaap!

Food!

Mila eet speltpannenkoeken

Ik hou van eten. Maken en opeten. Beiden maken mij blij.
Ik hou van food. Gezond of junkfood. Beiden maken mij blij.

Ik probeer de laatste tijd steeds meer voor de gezonde optie te kiezen. Maar op sommige dagen is dat echt niet makkelijk. Op schooluitstap naar Pairi Daiza bijvoorbeeld. Waar je ’s middags keuze hebt uit een uitgebreid Chinees buffet (26 euro, dus dan blijf je eten) of slappe frieten met een burger of nuggets. Ik koos voor de frieten en de nuggets. Maar wel met een cola zero. Uiteraard! #datcompenseertzekerweten
Tussendoor werd er ook uitgebreid gesnoept. Koekjes met chocolade, snoepjes, nog wat snoepjes, en nog een derde soort snoepjes…
’s Avonds thuisgekomen, nog net op tijd om de oudste dochter in bed te steken. En tussendoor de man te smeken om pizza. Pan Pizza BBQ. Met lookbroodjes vooraf.
Al een geluk dat ik ’s morgens heel healthy begon (chia-pudding)! En dat Pairi Daiza zo groot is!

En dan vandaag: één dochter naar een verjaardagsfeestje en één dochter die een vriendje had uitgenodigd. Daar moesten zeker pannenkoeken bij! Alle overtredingen van gisteren indachtig (en de lunch bij MacDo van vandaag, maar sssst, niemand zeggen), kreeg ik toch een beetje last van schuldgevoel. Dus ik ging voor ‘gezonde pannenkoeken’. Speltpannenkoeken. Klinkt heel vies, vind ik zelf (hoe doen ze dat toch, die gezonde dingen zo vies laten klinken?). Maar ik wilde het toch eens proberen. Ik baseerde me op dit recept, maar paste één en ander aan. En niet stressen, al die ingrediënten hebben ze bij de gewone supermarkt. Een tripje naar de biowinkel is niet nodig. Maar het mag hé, het mag!

Mijn versie dus: 250 gr. speltmeel, 500 ml amandelmelk, wat vanille-extract (het liefje van de dochter hielp en maakte er veeeeel vanille-extract van), 4 vers-gelegde eieren (ze waren nog warm), een beetje zout, olie en wat stevia. En voor de rest, gewoon zoals alle andere pannenkoeken.

Ik vond ze even lekker als gewone pannenkoeken. De dochter at er twee. Het vriendje at er drie. En de man at er ook twee. Ikzelf hield het bij eentje, maar ik voel een klein hongerke komen, dus ik kan niet beloven dat het daarbij blijft…

Wat staat er morgen op het menu? Geen junkfood, echt niet! Ik ga eens mijn nieuw machien met manieren uittesten (#SpiralizeEverything). Ik maak spaghetti van courgette. Maar moest al beloven aan de oudste dochter dat ik ook wat ‘gewone sliertjes’ zal koken. Eens zien of ik er dan kan afblijven… Duimen hé!