Tagarchief: perfect?-blogchallenge

Uitstelgedrag. En yoga. Not!

Bijna yoga…

The Perfect Blog Challenge. Week drie al. Week twee gemist hier? Ha, ik ook. Want de opdracht was: doe elke dag yoga. En dat is hier niet simpel.

Niet omdat ik een vent in huis heb die werkt in een ‘school voor yoga en zelfontwikkeling‘.
Ook niet omdat diezelfde vent vroeger yogales gaf.
Ook niet omdat die vent (de mijne dus) elke dag mediteert.
En al zeker niet omdat mijn vent elke week op dinsdagavond meditatieles geeft in Roeselare.
Het ligt dus niet aan hem. Dan zal het wel aan mij liggen, zeker?

Yoga, ik heb het nog gedaan hoor. Heeeeel lang geleden ging ik zelfs met mijn broer naar de yogales in Kortrijk. Wekelijks. Jaren later probeerde ik het nog eens met de echtgenoot. Wekelijkse yogalessen. En, echt waar, ik werd daar soms heel erg zenuwachtig van. Ik heb nogal graag dat de dingen vooruit gaan, I guess… Yoga en ik, het wordt nooit wat, denk ik dan.

Maar kom, niet getreurd, de voorbije week ging ik de volgende uitdaging wel aan. Uitstelgedrag aanpakken. I am the queen of uitstelgedrag! Dingen die ik echt niet graag doe, kan ik weken tot zelfs maanden laten liggen. En mij er ondertussen wel in opjagen omdat ik het moet doen, maar eerst 101 andere dingen doen, tot er geen tijd meer is om aan dat ene werkje te beginnen.

Mijn uitstel-top-3?

  1. Verbeteren. Seriously. Ik hou zo van mijn job. Maar verbeteren, IK HAAT HET. Echt. Diepe, hartsgrondige haat. Eigenlijk spendeer ik meer energie aan het haten van het verbeteren dan dat ik besteed aan het verbeteren zelf…
  2. Back-ups nemen. Ik weet heel goed waarom het moet. Al met scha en schande ondervonden. En toch hé. Volgende week doe ik het wel. Of anders volgende maand. Want het zou al heel toevallig zijn als mijn laptop nu zou crashen…
  3. Telefoneren. Ik ben een social media fan. Instagram, FB, Whatsapp… Allemaal top! My smartphone is my friend. Zolang ik maar niet zelf iemand moet opbellen. Want daar heb ik echt geen zin in. En het is vreemd, want het gaat meestal om gesprekken met mensen die ik graag zie en waar ik graag mee babbel, maar ik doe het gewoon niet zo graag via de telefoon. Alhoewel ik er soms wel uren mee aan de lijn hang en het echt tof vind. Het is iets raars, ik versta het zelf eigenlijk niet zo goed…

Wat heb ik dan deze week zoal aangepakt, hoor ik u denken?

  1. Ik zette de foto’s van 2014 en 2015 die daar ergens in die Google-cloud zweven en mijn Google-account helemaal laten vol lopen over op mijn laptop. 2016 en de eerste helft van 2017 moet ik ook nog eens doen. Maar nu krijg ik in elk geval al geen berichten meer dat mijn Google-Drive bijna vol staat. Score!
  2. Ik maakte een back-up van die foto’s op mijn externe harddisk. Hoera!
  3. Ik haalde mijn schoolagenda van vorig schooljaar op van Smartschool en zette die op mijn laptop.
  4. Ik ging weer eens de volle 5 km gaan lopen. En dat was al eventjes geleden.
  5. Ik ging gaan zwemmen! Want ik moet echt weer meer gaan bewegen. Of wat minder eten, dat is misschien ook een oplossing?
  6. Ik heb vorige week uuuuuuuuren gestreken. Echt waar. En waarom? Kan iemand mij dat eens komen uitleggen? What’s the point!? Die kinderen van mij laten dat ofwel gewoon in de wasmand zitten en rommelen er dan in op zoek naar een outfit, of ze proppen het in hun kast. Ongestreken is het nieuwe zwart, willen we dat afspreken?
  7. Ik keek ‘Downton Abbey‘ uit. Ik wist dat het einde er zat aan te komen en had daar echt geen zin in. Dus ik heb weken bijna niet gekeken. Want ik wou dat het bleef duren. Maar nu heb ik het dus toch uit. Content, want het was echt schoon. En toch een beetje triest dat ik hen nu nooit meer ga zien…

Zodus, al bij al een geslaagde challenge, vond ik zelf. Ik deed niet strikt elke dag iets, maar ik kom wel aan 7 dingen. Speekselmedaille!

En de uitdaging voor volgende week? Tsjah… Iets opgeven van eten of drinken waar je te veel van eet of drinkt. Dan heb ik eigenlijk maar twee keuzes: een weekje zonder cola zero of een weekje zonder suiker. Optie 2 overleef ik niet, de ontwenningsverschijnselen zouden extreem zijn. En optie 1, daar heb ik gewoon echt geen zin in. Echt niet. Nope. Never gonna happen.
Ik denk er dus nog even over na…

 

Perfect?

Een Blogchallenge, begot! Daar hou ik mij deze vakantie mee bezig.

Die Perfect?-blogchallenge werd in het leven geroepen door Miss Pixie. In het kort gezegd: elke week krijgen we een uitdaging die loopt van maandag tot en met zondag. En op zondag bloggen we erover.
Hoe die eerste week ging? Awel, we zijn vandaag al woensdag en nu pas verschijnt de blog…

Week 1: mins game, maar dan in het mini

Je hebt er misschien hier al over gelezen. Of je hoorde al van Marie Kondo. Minimalisme is in. Downsizen en consuminderen, dat moeten we nu met z’n allen doen.
Marie Kondo, echt niks voor mij… Ik heb het geprobeerd, I swear. Het boek beginnen lezen, en al hé. Maar nee, niet mijn ding. Nog zoiets: een Capsule wardrobe. PLEASE, ik wil wel meer dan 2 broeken en 3 t-shirts hé.

Maar kom, die mins game, dat wou ik wel eens proberen. Want echt, wij hebben veel te veel gerief. Ik begon dus vol goede moed.
Het idee is: we hebben allemaal te veel gerief en moeten er een gedacht van maken om dingen die we niet meer gebruiken weg te doen. Op dag 1 doe je 1 ding weg, op dag 2 doe je 2 dingen weg, op dag 3 doe je 3 dingen weg, enzovoort. Normaal hou je dat een maand vol, en dan heb je dus veel dingen weggedaan. In deze miniversie moest ik maar een weekje volhouden, dus dat zou wel lukken. Dacht ik…

Even een overzichtje van wat er vertrok en naar waar:

Dag 1: een oude pepermolen. Die eigenlijk al lang niet meer werkt, maar waarvan ik dacht dat die misschien ooit nog van pas zou komen. Maar hij werkt dus niet meer. Dus dan komt dat nooit meer van pas, bedacht ik plots. Item 1 richting vuilnisbak.

Dag 2: mijn eigen kleerkast uitgemest!! En twee vuilniszakken vol oude kleren ertussenuit gehaald. Best wel trots op mezelf. Twee zakken, maar zeker goed voor 50 items. Score! Die gaan naar de Kringwinkel. Wie weet is er iemand nog op zoek naar een rood T-shirtje met lange mouwen en drukknoopjes. Of naar een zwart hemdje met kleine blauwe sterretjes. You never know. 

Dag 3: drie dozen om de koelkast wat overzichtelijker te stapelen. Mooi fris blauw kleurke. Ik werd content iedere keer ik de frigo opendeed. Alleen spijtig dat de schappen van onze koelkast blijkbaar wat korter zijn dan standaard en ik de deur elke keer een extra duwke moest geven om dicht te blijven. 3 items die mochten verhuizen naar de frigo van mijn ouders.

Dag 4: geen vier items, maar wel 1 groot ding, de oude autostoel van Aiko. Doorgegeven aan een vriendin, dus weer twee mensen content.

Dag 5: de speelgoedkast van de dochters uitgeruimd. Alle gezelschapsspelletjes die te makkelijk waren of die ze beu gespeeld waren, en alle ‘simpele’ puzzels werden eruit gehaald en gaan richting Bijspelerij. Ik heb ze niet geteld, maar het zijn zeker 10 items. En daar zullen heel wat kindjes mee spelen deze zomer.

En dan, niks meer…

Wat heb ik geleerd uit dit experiment?

  1. Ik kon dat spelleke geen 7 dagen volhouden!? Komaan zeg, Rommens!
  2. Ik heb toch redelijk veel gerief uit mijn huis gekregen. Minimalism, here I come!
  3. Euhm… De vuilniszakken vol kleren en spelletjes voor de Bijspelerij zijn nog niet op hun nieuwe locatie geraakt… De spelletjes zitten al in de koffer en worden donderdag of vrijdag geleverd. De zakken staan nog steeds in de weg in de slaapkamer…
  4. Het zijn solden. Echt waar hé. Ik kocht ondertussen nieuwe kleren en nieuwe schoenen… Dat minimalisme, het is echt niks voor mij!