Bloggers gonna blog

Eentje uit de oude doos – bloggers in RSL

 

Ik deed mee aan de ouderzonden bloguitdaging. Dat het hier genen vetten geworden is, dat had je wel al gezien.

Wat heb ik eruit geleerd? Bloguitdagingen zijn niks voor mij. Eén opdracht niet gehaald, en het hoeft niet meer voor mij. Ook las ik zo overal een beetje hetzelfde wat ik wou schrijven, dus dan ben je ook klaar.

Maar kom, onwards and upwards! Er mag weer geblogd worden!

Ik ging vorig weekend naar een Blogcocktail bij de BlogBoost van Nina. Naar goede gewoonte deed ik van carpool met Bert en Lieselot. En niettegenstaande dat Bert mij vooraf gevraagd had om astemblieft een beetje te zwijgen in de auto, waren de gesprekken in de auto weer top! De enige reden waarom we content zijn dat Nina niet wat dichterbij woont.

Of ik door het bloggen vrienden heb gemaakt, vroeg Nina in aanloop naar de BlogCocktail op haar FB pagina. Awel, ja dus! Eigenlijk best wel zot hoeveel mensen ik de afgelopen jaren leerde kennen via de blog of via IG. En vakanties zijn traditioneel een moment om met een aantal mensen af te spreken. Zot hoe het kan klikken met mensen die je eigenlijk enkel online kent. En dat die partners of kinderen het dan ook nog eens goed doen samen. What are the odds!?
Het kon ook evengoed slecht aflopen in het echt. Maar tot nu toe: nothing but love for you people! 

Dus als ik efkes een blogdipke of een Insta-overload heb, denk ik aan al het positieve dat er al uit voortkwam. Dankbaar, jong!

Dus, we doen hier nog efkes verder, en zien wel waar we uitkomen…

 

Handletteren, say what!?

Ik ben into handletteren. Al een tijdje ondertussen. En je weet wat ze zeggen, sharing is caring. Dus begon ik eind 2016 met het geven van workshops. Want als ik één ding goed kan, dan is dat uitleggen. En zeker als ik iets mag uitleggen waar ik enthousiast over ben!

Ik schreef hier al eens een hele ode aan het handletteren. Als je het mij ook eens wil horen uitleggen, dan kan je ook dit filmpje van de regionale tv nog eens bekijken.
Vandaag wil ik eens op een rijtje zetten wat je zoal kan gebruiken om te handletteren. Pas op, ik heb zelf geen grafische achtergrond of zo. Ik ging als kind wel naar de tekenles, maar dat is het zowat qua ‘plastische opvoeding’. Maar kijk, een paar goeie boeken en veel oefenen, en het lukt ook !

Er zijn ondertussen heel wat goeie boeken over handletteren op de markt. In het begin van de hype kocht ik ze allemaal, maar ik kan het niet meer bijhouden. Mijn persoonlijke voorkeur? Ik ga vooral op zoek naar boeken waar heel wat verschillende alfabetten in staan. Oefenruimte in een boek vind ik persoonlijk overbodig. Ik oefen wel op een blaadje of in mijn Bullet Journal. Ik wil vooral veel verschillende letters.

Maar je hoeft ook helemaal geen boek te kopen. Die verschillende lettertypes kan je ook heel makkelijk terugvinden op Pinterest.
Ik volg ook heel wat rond handletteren op Instagram. En ik vind die nieuwe functie waar je kunt volgen op hashtags hiervoor heel handig! Ik heb zo al heel wat leuke accounts gevonden rond handletteren!

Welk materiaal heb je dan nog nodig? Simpel, hetgeen waar je graag zelf mee werkt. In principe kan je met zo goed als alles aan de slag. Stiften, potloden, krijt, it really is up to you.

 

Ikzelf werk eigenlijk meest van al met fineliners. Je kan ze vinden in allerlei prijscategorieën. De goedkope van bij Action of Hema werken eigenlijk perfect. Ga je wat duurder, dan heb je het grote voordeel dat je kan variëren in de dikte van je schrijfpunt. Het is wel handig om een aantal verschillende diktes in huis te halen, maar het lukt ook perfect met die ene simpele fineliner van je winkel naar keuze.

Potlood en gom gebruik ik eigenlijk enkel voor de compositie van mijn blad. Ik vertrek vanuit het belangrijkste woord van bijvoorbeeld een quote en zet dat eerst op papier. En dan bouw ik de rest van de tekst daarrond. Dit doe ik meestal eerst in potlood. Maar let op met potlood. Niet te hard gaan duwen, of je blijft het zien. En niet te vlug gommen! Been there, done that.
En wat ik ook vaak merk in de workshops, dat is dat mensen die beginnen met potlood, vaak niet durven werken met stift. Ja, stift kan je niet meer uitvegen. En ja, soms ga je fouten maken. En nee, dat is niet het einde van de wereld. Echt niet. I promise!

Ik werk ook heel graag met krijtbordjes en krijtstift. Mijn persoonlijke favorieten zijn de bordstiften van Posca. Ik werk het liefst met de dunne en medium stiften, met een ronde punt. Ik gebruik eigenlijk enkel de witte en zwarte. En deze kerstperiode kwam daar ook nog de zilveren en gouden bordstift bij. De fluo kleurtjes laat ik aan mij voorbij gaan.
Die bordstiften zijn ook ideaal om te gebruiken op glas! Leuk om de ramen te versieren en perfect afwasbaar.

En voor wie nog op zoek is naar stiftjes om mee te werken op zwart papier, daarvoor zijn gelrollers ideaal. Ook die zijn verkrijgbaar in verschillende prijscategorieën. Goedkope zijn niet altijd slecht, alleen heb ik al enkele keren gehad dat de gel niet gelijkmatig vrijkomt bij de goedkope variant. Bij de duurdere stiftjes kan je hier ook vaak kiezen hoe dik de punt is, dus hoe dik je lijn zal worden.
Gelrollers kan je kopen in alle kleuren van de regenboog. Ik werk vooral met wit, zilver en goud.

Zin om zelf aan de slag te gaan? Kijk zeker eens bij het onderdeeltje ‘workshops handletteren‘ hier.

De eerstvolgende cursus is er eentje in Kortrijk, bij het hippe Oats & Heremiet. Dit keer op een zondag, met een lichte lunch inbegrepen net voor de start van de workshop. Inschrijven doe je best via deze link.

You need a budget

Budgetteren, en toch centen hebben voor een shopdate!

 

Budgetteren… Ik deed het vroeger, toen we nog in Sint-Denijs woonden. In ons klein huizeke. Zonder kinders. En eerlijk, ik werd daar gewoon zenuwachtig van. Want ik hield wel alles bij, maar ik miste het grote overzicht. Waardoor ik bij grote rekeningen toch regelmatig schrok. En ik precies voortdurend stress had als ik naar de winkel ging of als ik een brief moest opendoen.

Enter zwangerschappen, kinderen, een nieuw huis en plots een vent die de financiën overnam. Het is mij nog steeds niet duidelijk hoe dat precies gegaan is, maar plots deed de vent alle betalingen en zo. En kon ik mijn centenstress nog wat dieper begraven, want ik moest toch al die grote betalingen niet meer zelf doen.

Maar kijk, kop in het zand, dat werkt precies toch niet zo goed. Want die stress was niet weg…

Enkele jaren geleden las ik Kelly lyrisch doen over YNAB (zeg wainab). Een app/programma om mee te budgetteren. Het klonk allemaal heel veelbelovend, dus ik installeerde dat spel. Ik ging dat eens vlug-vlug doen, maar ik keek er even naar en werd er moedeloos van. Exit YNAB (zeg wainab).

En toen begon Kelly luidop te dromen van een online cursus YNAB (you need a budget, maar zeg maar gewoon wainab) en schreef ik mij in op de wachtlijst. En mocht ik uiteindelijk ook inschrijven (en betalen, not sponsored) voor de online cursus.

Gasten! Ik was razend enthousiast! Zo herkenbaar! Gaande van de centenstress tot de problemen met de boiler en de nieuwe distributieriem. Dus ik hoop dat die beloofde spaarpot en peace of mind er dan ook komt.

Wat is het nu eigenlijk? Het is een programma/app dat ervoor zorgt dat je de binnenkomende centen koppelt aan een doel. Elke maand reserveer ik nu een stukje voor bepaalde onkosten die zeker komen. En ook voor leuke dingen.
Dat probeerde ik vroeger ook, maar nu is alles zichtbaar in ‘potjes’. Waardoor ik beter snap waarvoor alles dient. En er ook aan herinnerd word elke keer ik YNAB (zeg nog steeds wainab) open.
Plus: het zorgt er ook voor dat ik mijn uitgaven ‘temper’. Ik stel me steeds vaker de vraag of ik de dingen die ik wil kopen wel nodig heb, nu, op dit moment. Of kan ik wel zonder? Of kan ik nog een maandje wachten?
Pas op, we hebben wel een categorie ‘just for fun’, dus we blijven nog steeds veel leuke dingen doen met ons geld ook.

Happy customer hierzo! En ik vermoed dat dat contentement er alleen nog groter op zal worden. Recht evenredig met het aangroeien van ons spaargeld, misschien?

Wil jij ook zo content worden? Binnenkort kan je ook weer inschrijven op de online cursus YNAB (ge weet het al hé, ondertussen) van Kelly, met toegang tot de FB groep. En die is ook zotjes, wat we elkaar daar allemaal gevraagd en geleerd hebben!

Efkes alles op een rijtje: YNAB is niet gratis. Je krijgt een gratis proefmaand, maar daarna moet je een jaarlijkse kost betalen. Iets van 5 of 6 euro per maand, als ik mij niet vergis. Lees hier eens wat je moet doen om een gratis maand te krijgen.
De cursus van Kelly is natuurlijk ook niet gratis. Voor de correcte prijs en inschrijving volg dan deze link. Als je daar dan MOOIDING10 invult bij de checkout, dan krijg je 10% korting op de kostprijs van de cursus. En dan krijg ik ook korting (dus toch een beetje sponsored).
Pas op: de cursus zelf gaat maar weer open op 6 februari, maar zet je maar al op de wachtlijst. Je zal er geen spijt van hebben!

 

Blogchallenge: ouderzonde nummer 1 – hoogmoed

 

Ik doe mee aan de blogchallenge van deze twee dames, over #ouderzonden.
We starten met een grote: hoogmoed. Oftewel: wat maakt mij een goede ouder?

De bedoeling is blijkbaar dat we met onszelf gaan stoefen. Eens de dingen opnoemen die we goed doen. Maar serieus, dat vind ik echt een moeilijke.

Want bij elk iets dat ik ‘goed’ doe met mijn kinderen, kan ik wel een kanttekening maken. Zou ik het nog iets beter kunnen doen. Als ik het maar minder druk had op het werk. Of beter had kunnen slapen. Of geen migraine had. Of nog iets anders…

Maar kom, ik moest de goeie dingen opnoemen, zeker? Here goes:

  • Ik zeg mijn kinderen heel vaak dat ik ze graag zie. Zoenen en knuffels krijgen ze hier ook in overvloed van ons. Aan lijfelijke affectie geen gebrek.
  • Spelen mag. Vuil maken ook. Ik ga niet beginnen zagen over een broek die vuil is of zo. Ik moet toch weten wat gedaan in het weekend!?
  • Spelen mag. Zonder dat ik voortdurend sta mee te kijken en zeg dat ze moeten opletten. Meestal loopt dat goed af. Maar soms loopt er al eens eentje tegen een paal en ligt die dan een paar dagen in het ziekenhuis met een hersenschudding…
  • Als er iets te doen is op de school van mijn kinderen, maak ik graag tijd vrij in mijn agenda om deel te nemen. Dat gaat van ‘soep op de stoep’ tot koekjes bakken voor een of ander goed doel.
  • Ik heb een goede vader gekozen voor mijn kinderen. Akkoord, destijds stond ik daar echt niet bij stil, maar zo content met mijn vent als vader van die kinders. En zo schoon, hoe die drie elkaar graag zien!
  • We doen veel samen als gezin. Aperitieven op vrijdagavond, een wandeling maken, op stap gaan naar een of ander kinderparadijs, gezelschapsspelletjes spelen etc. Het hoeft niet altijd groots te zijn, maar we genieten er alle vier van.

Even voor alle duidelijkheid, ik vind het ouderschap en stuk moeilijker dan ik gedacht had. De zorgen, het twijfelen aan jezelf, de fouten waarop je jezelf betrapt, de dingen waarvan je dacht dat je het helemaal anders zou doen… Het is en blijft een uitdaging, maar wel eentje waar ik elke dag nog steeds met veel plezier voor kies (ook al ben ik soms blij als ik mag vertrekken naar mijn werk).

Zin om nog andere #ouderzonden te lezen? Je vindt de lijst met deelnemers hier terug.

Snack tag

Genoeg gegeten, deze feestdagen? Volledig passend in het seizoen, de Snack Tag!!

Deze vragenlijst werd bedacht door Merel van Lotus Writings. Ik werd op mijn beurt getagd door Daan van That’s life. Bestaat er een tag die beter past bij mij? I don’t think so! Maar, het lijstje komt oorspronkelijk uit Nederland, dus vergeef mij dat ik het wat ver-Belgisch-t heb.

Wat is je favoriete fastfood restaurant?

Ik twijfel tussen MacDo of Pizza Hut. Lichte voorkeur voor MacDo. Vooral omwille van de speeltuin voor de dochters. Rustig kunnen eten, het is een luxe, eens je kinderen hebt. Trust me.

Zoete of zoute popcorn?

Zoet. Zoeter. Zoetst. Altijd.

Wat is je favoriete ijsje?

Ben and Jerry’s. Half baked of Cookie Dough. Met één van beide doe je mij altijd een gigantisch plezier.
En als het op verplaatsing mag, dan kies ik voor Ferrero-ijs bij Gelateria Da Vinci in Brugge. Best ice cream ever. Trust me.

Beschrijf de allerlekkerste taart die je ooit gehad hebt

Cheesecake!
Voeger zou ik chocoladetaart gezegd hebben, maar sinds ik zelf voor het eerst cheesecake maakte, staat die met stip bovenaan.
Let op, ik heb het niet over kwarktaart met fruit in. Ik heb het hier over New York Style Cheesecake. Die moet eerst gebakken worden, maar is het lekkerst helemaal fris uit de koelkast.
Elke keer ik de kans krijg, proef ik de cheesecake. En eerlijk? Nog geen enkele cheesecake gegeten die lekkerder was dan de mijne! Trust me.

Cheesecake!! (foto en echtgenoot van Lieselotte)

Take-away of zelf iets te snacken maken?

Als ik zelf kook, is het meestal (redelijk) gezond. Dus als we zondigen, dan gaan we voluit! En kiezen we voor frietjes. Niks zo lekker als frietjes van de frituur. Trust me.

Ga je voor een kaasplankje of een schaaltje M&M’s?

Zot! Wat voor een vraag is dat nu weer? Uiteraard kies ik voor M&M’s. Ik had het zeker al gezegd? Maar zoet krijgt hier bijna altijd de voorkeur. Ok, ik heb een suikerverslaving. I know. I can live with that.

Wat is je favoriete tussendoortje?

Pffff, dat varieert. Maar ik hou wel van een echte candybar. Liefst een Snickers of zo. Lekker!

Warme of koude appeltaart?

Warm. Zeker weten. Met een bolletje ijs. En een beetje slagroom. Zei daar iemand suikerverslaving?

Wat bestel je het liefst op een terrasje?

Een cola zero. Meer moet dat niet zijn.

Welke snack ligt er naast je frietjes?

Een frikandel met joppie-saus. Klinkt misschien raar, maar dat is zo lekker. Trust me.

Wat is je favoriete chipssmaak?

Pringles sour cream and onions. Geen idee hoe die heten in het Nederlands. Ze zitten in een groen buisje. Smaken heerlijk. Enige nadeel: je gaat er heel hard van uit je bek stinken. Trust me.

 

En dan nu: ik geef de fakkel door! Aan Lieselot van Shout your heart out en aan Virginie van Girl with a bellygift. En dan ga ik nu vlug een koekske eten!

Self-care

 

Mijn voornemens voor 2018

 

2 januari al. Same old, same old. Deze uitdrukking past zo goed bij mijn 1 januari 2018.

Waarom is dat toch dat we denken dat alles anders zal zijn op 1 januari? Alsof mensen plots het licht zullen zien op 1 januari. Alsof er dan ergens op magische wijze een of ander inzicht komt?

Ik bleef het in elk geval geloven. Vol vertrouwen een moeilijke confrontatie aangaan. Want het is 1 januari, en iedereen wil toch met een schone lei beginnen? Iedereen wil het nieuwe jaar toch op een positieve manier beginnen?

Laat het ons erop houden dat het helemaal anders liep, gisteren. Dat er weinig vertrouwen over blijft. Dat er een slapeloze nacht volgde.

Maar ook een inzicht. Ik heb geen invloed op wat anderen doen. Op hoe anderen 2018 ingaan. Ik kan alleen voor mezelf spreken. En ik ga het effectief anders doen. 2018 wordt een jaar van self-care. Een jaar waarin ik mijn eigen (emotionele) grenzen stel en die ook respecteer.

Voor het eerst heb ik eens op papier gezet (in mijn BuJo, of course) waar ik in 2018 meer tijd wil insteken. En ook waar ik heel wat minder tijd wil insteken.

Self-care, dus. Zorg voor jezelf. Niet ten koste van een ander, natuurlijk. Maar wel jezelf blijven afvragen of je ergens goed aan doet. Ook voor jezelf. Doe je mee dit jaar?

 

self-care in doodles

meer en minder

Handlettering, the movie

Enkele weken geleden werd ik gevraagd voor een reportage rond handletteren.

Op 27 januari wordt het uitgezonden op Tendens (op Focus-WTV), maar het staat ook online!

Je hoort mij vertellen over handletteren, maar je krijgt ook een beetje een beeld van hoe mijn workshops verlopen.

Een overzicht van de geplande workshops kan je hier vinden.

Bekijk hier het filmpje!

To Bullet Journal or not to BuJo?

De nieuwe #BuJo ligt al te wachten!

 

Mijn bullet journal. My precious.

Ik hou ervan met heel mijn hart. Het zorgt voor rust in mijn hoofd. Orde in de chaos. Een plekje om al mijn to-do’s te parkeren en los te laten. Want ik weet, als het in mijn BuJo staat, dan komt het in orde.

Heel soms gaat het toch nog eens mis. En vergeet ik iets. En dan besef ik meestal: natuurlijk, ik had het niet in mijn BuJo geschreven!

 

Hoe ik ertoe kwam om met een BuJo te starten?

Jaren geleden las ik ‘Getting things done‘ van David Allen onder lichte dwang van mijn vent. Hij was er ondersteboven van. Het ging ons leven helemaal veranderen!

Dus we gingen ermee aan de slag, maar het was nogal een uitgebreid systeem, en hier en daar lieten we (ik?) wel wat steken vallen.

Maar het belangrijkste bleef hangen.  Zorg voor eens systeem waar je volledig op kan vertrouwen. En gebruik dan dit systeem om al die to-do’s in op te slaan die anders zoveel van je energie opeisen.

Voor mij is dat niet het uitgebreide systeem van David Allen, maar mijn BuJo. En voor de vent ondertussen ook!

 

Wat ik daar dan inschrijf?

Alles. Maar dus echt alles hé. Weekmenu: check. Leeslijst: check. Overzicht van mijn workshops: check. Receptjes voor lekkere mocktails: check. Ideetjes voor brunchfood: check. Mijn wishlist: dubbel check!

En elke dag een nieuwe to-do lijst. Die maak ik liefst ’s avonds al voor de volgende dag. En in de loop van de dag vul ik aan. Alles wat mij te binnen schiet, of wat binnen komt via sms, mail, etc. komt in mijn BuJo. Tenzij ik het meteen kan doen binnen de 2 minuten (nog zo’n tip van David Allen). En in de loop van de dag werk ik alles zo goed mogelijk af.

’s Avonds nog even alles overlopen. Ideaal heb ik alles afgekruist, maar anders schuif ik het gewoon door. Of beslis ik dat het toch niet hoeft. Zalig als al mijn bollekes een nieuw tekentje gekregen hebben!

 

Maar het is meer dan een to-do-lijst!

Ik besloot ook om van mijn BuJo een leuk herinneringsboek te maken. Foto’s, kaartjes van de cinema, uitnodigingen… kleef ik gewoon op. Anders blijft dat toch maar ergens rondslingeren in een lade. Bij het doorbladeren van mijn BuJo kom ik altijd wel een leuke herinnering tegen.

Sinds vorige week ben ik weer begonnen aan mijn ‘line a day’. Ik heb er natuurlijk geen apart boekje voor, maar doe het gewoon in mijn BuJo. ’s Avonds noteer ik bij elke dag, onder of naast mijn to-do’s, een positieve herinnering aan mijn dag. Instant happiness.

Iemand enig idee hoe vaak ik BuJo heb geschreven hierboven?
Tsjah… Waar het hart van vol is… 😉

En jij? Ben jij ook fan?

 

Ik blogde hier al eens uitgebreider over hoe je precies werkt met een Bullet Journal.

 

Mooie dingen bij Buren Bij Kunstenaars

 

Ik heb plannen, veel plannen. En altijd te weinig tijd. Sound familiar?

Ik wil al maanden weer meer juwelen maken. Ik heb zelfs een lijstje in mijn BuJo met goeie ideetjes voor leuke quotes op die juwelen. Maar om een of andere reden kom ik er niet toe.
Al een geluk dat het binnenkort Buren Bij Kunstenaars is!
Ik sta tijdens het weekend van 21 en 22 oktober, samen met een groepje in ’t Muzenestje in Roeselare. Ze pakken het groots aan, je vindt er allerlei soorten kunstenaars zoals tekenaars en fotografen. En er is volop animatie voorzien voor kinderen en volwassenen. Ik heb zelfs horen fluisteren dat er zondag buikdanseressen zijn!

Maar dus, die deadline van 20 oktober zorgt er wel voor dat ik het juwelen maken niet meer kan uitstellen. And I like it. Het blijft leuk, creatief bezig zijn. Iets moois maken waar ik achteraf trots op ben.

Zo ook met het handletteren. Ik ben er nu al een tijdje mee bezig, maar het krijtborden maken ligt de laatste tijd een beetje stil. Ook hier komt Buren Bij Kunstenaars op een goed moment. Want dit jaar wil ik ook krijtborden en kadertjes met een quote aanbieden. Handgemaakt. Unieke stuks. En voor wie wil, maak ik ter plekke eentje met een zelf gekozen quote. Het kan allemaal.

Om maar te zeggen, ik ben weer op gang aan het komen. And I like it!

En de workshops handletteren? Wel, die hebben eigenlijk nooit stil gelegen.
Er is binnenkort het demo moment bij De Standaard Boekhandel in de K in Kortrijk. Op 2 december geef ik in de voormiddag een workshop hier in Roeselare, in de vernieuwde Boost Moodshop. En op 9 december sta ik op de pop-up van Feeërieke in Veldegem. Ideaal voor al die komende feestjes.
Zin in een workshopke? Awel, ge zijt meer dan welkom! Stuur mij een mailtje, en we regelen het!

 

September

Klaar voor de Strapdag!

September… Het is toch altijd weer een drukke maand. Volop terug aanpassen aan het schoolse ritme hier in huis. Opstaan, eten, aankleden, vertrekken… De ochtendspits verloopt hier nog steeds niet helemaal zoals het moet.

’s Avonds tijd maken voor een vieruurtje, het huiswerk, spelen met kinderen in de straat, gezond koken en gezellig samen eten. Dat is het plan, maar in de realiteit draait het toch vaak net iets anders uit.

Tel daarbij ook nog eens dat ik zelf weer aan de slag ga in september, en ook nog moet aanpassen aan het ritme ’s morgens. Ik moet er geen tekeningske bij maken, zeker? Soms is het zelfs zo chaotisch en druk voor ik vertrek, dat ik oprecht blij ben dat ik de voordeur achter mij kan dichtslaan en naar school kan vertrekken terwijl David de dochters op tijd probeert klaar te krijgen. Maar evengoed ben ik blij dat ik de dochters zelf naar school kan brengen op mijn twee vaste dagen in de week.

Maar dus, september.. Ik ben blij dat deze aanpassingsmaand er bijna op zit. In oktober verloopt alles op rolletjes hier. De kindjes staan dan stipt op, zijn niet meer moe ’s morgens. Ze maken dan ook geen ruzie in de badkamer of aan de keukentafel. Vanaf oktober doen ze al hun taakjes in huis spontaan en zonder morren. ’s Avonds komen ze welgezind thuis, in vijf minuutjes is het huiswerk gemaakt en staan de boekentassen al klaar voor morgen. En terwijl ik supergezond en lekker aan het koken ben, spelen ze flink samen buiten in het zonnetje en ruimt de echtgenoot het huis op. Tussendoor heb ik ook nog even tijd om alle taken en toetsen te verbeteren en mijn lessen voor te bereiden. En de weekends, die zijn helemaal voor het gezin om leuke dingen te doen.

Aaaah, oktober… Ik kijk er zo naar uit!