Waarom ik begonnen ben met lowcarb

Een bord vol lowcarb lekkers

Lowcarb, ik had er al veel over gehoord. Vooral omdat mijn man er een tijd geleden helemaal wild van was. Hij had het boek ‘de Voedselzandloper‘ gelezen, en was verkocht. Ikke niet. Geen pasta meer eten!? Geen brood meer!? Geen suikers meer!? Zijn jullie helemaal gek geworden!?

Maar kom, David begon eraan en ik deed af en toe eens mee. Rijst en pasta werd al eens vervangen door bloemkoolrijst of courgettesliertjes. Maar dat was het zo ongeveer.

Even dit: ik was een zelfverklaarde suikerverslaafde. Het kon nooit zoet genoeg zijn voor mij. Zowel voor eten als voor drinken. Overal ging suiker in. Die ongezonde suiker werd wel steeds vaker vervangen door stevia of zero drankjes. Als het maar zoet smaakte.

Maar kijk, ik schrijf al in verleden tijd hierboven! Het is mij dus echt aan het lukken om af te kicken van alle suikers. En als ik dat kan, trust me, dan kan iedereen dat!

En voor wie het wil proberen, eventjes op een rijtje wat werkte voor mij:

  • ik ben niet iemand van de grote mededelingen. ‘Vanaf morgen eet ik geen suiker meer’, dat is nooit over mijn lippen gekomen. Ik doe het liever geleidelijk aan. Zonder er veel spel aan te maken. Gewoon op het gemakje hier en daar wat suikers en koolhydraten weglaten en zien wat er gebeurt. Ik heb ook nooit beweerd dat ik nooit meer cola zero ga drinken. Want dat zou een leugen zijn. Maar ik ben serieus aan het afbouwen. En dat is al veel!
  • Ik weet graag hoe de dingen in elkaar zitten. Waarom zijn suikers en koolhydraten zo’n dikmakers? Maar ik kan het zelf allemaal niet zo goed uitleggen. Ik verwijs heel graag naar het boek ‘Lichter’ van William Cortvriendt. Wie mij volgt op IG heeft regelmatig korte ‘snippets‘ uit zijn boek zien passeren in mijn verhaal. Aanrader eerste klas, dat boek!
  • Suikers en koolhydraten zijn een no-no, maar echte, natuurlijke vetten mogen dan weer wel! Denk kokosvet, noten, olijfolie, echte boter, volle melk, Griekse yoghurt en uiteraard avocado. Vergeet calorieën tellen. Daar doen we niet meer aan mee!
  • Geen idee wat je moet klaarmaken? Er is zoveel info te vinden! De kookboeken van Pascale Naessens zijn een goeie inspiratiebron. Haar laatste kookboek is zelfs een samenwerking met William Cortvriendt. Ook het keto-plan van Julie is een aanrader! Helemaal Keto is net een stapje te ver voor mij, maar er staan super recepten in haar boek!
  • Dit is geen dieet. Want onder een dieet versta ik: calorieën tellen, honger hebben, extra veel gaan sporten tegen uw goesting. Wij aten hier vroeger uit desserbordjes, zodat we kleinere porties zouden eten. Niet meer nodig dus, nu. We eten tot we helemaal voldaan zijn. En we eten enkel lekkere dingen. Geen light producten waar alle smaak uit is weggezogen.
  • Mijn grootste valkuil? Tussendoortjes. Ik was al zo ver om over te schakelen op gezonde tussendoortjes, bijvoorbeeld fruit en nootjes. Maar eigenlijk moet je die gewoon volledig schrappen. Drie keer per dag eten moet voldoende zijn. Voorwaarde is dan natuurlijk wel dat je eet tot je voldaan bent. En tussendoor genoeg drinken.
    Ik vind dit het moeilijkste, tbh. Want ik eet eigenlijk geen snacks omdat ik honger heb, maar omdat ik een vervelend werkje aan het doen ben (verbeteren), het zo gewoon ben (de pauzes op school), anderen zie eten, collega’s trakteren omdat ze jarig zijn… Voor mij is het dus een heel goed idee dat ik hiermee begonnen ben tijdens de grote vakantie. Met een beetje geluk ben ik mijn ‘snackgewoonte’ volledig afgeleerd tegen september!
  • Ik werd eigenlijk vooral getriggerd door Bert om over te schakelen op lowcarb. Hij kon er zo smakelijk over vertellen. Hij post hier heerlijke lowcarb recepten. En we mochten ook al eens gaan proeven bij hem thuis. Plus… Hij is ondertussen waanzinnig veel afgevallen op enkele maanden tijd! De laatste tussenstand was -35 kg op 6 maanden tijd, dacht ik. Wil ik ook zoiets bereiken? Tuurlijk niet! Er zou niet veel meer overschieten… Ik hoop vooral van een aantal lichamelijke klachten af te geraken. Mijn onverklaarbare opstoten van netelroos, het verschrikkelijk ambetante ibs, de migraine en hoge bloeddruk. Het boek belooft in elk geval beterschap als ik deze levensstijl volg. En eerlijk, een kilo of 5 mag er wel af. En graag blijvend!
  • Doe het alleen als je er zelf van overtuigd bent. Als je er niet voor de volle 100% achter staat of het nut van inziet, hou je het volgens mij niet vol. Want er komt wel wat bij kijken. Je gaat eigenlijk op een volledig andere manier nadenken over eten. En dat lukt volgens mij niet als de juiste motivatie er niet is.
    Samen met het gezin lowcarb eten, maakt het wel een stuk makkelijker. Maar doe het niet om iemand anders te plezieren, doe het enkel als jij ervan overtuigd bent dat je het wil proberen!

Zin om er ook aan te beginnen? You can do it! En volgens William Cortvriendt kan je zo 100 worden!

Waarom ik nooit een #influencer zal zijn

De dochters voor de Instax muur.

Er was onlangs die invitatie in mijn mailbox. Of ik met mijn kinderen naar de Kidsday wou komen in Technopolis? Kidsday, ofte Pressday met allemaal producten voor kinderen.

Ik had totaal geen idee wat ik daarvan mocht verwachten, maar kijk, dat was in Technopolis, dus dat deed mij overstag gaan.

Wat heb ik eruit geleerd?

  1. Pressdays zijn niks voor mij. Producten leren kennen, allemaal goed en wel. Contacten leggen met die merken om een soort samenwerking te regelen? So not my thing.
  2. Een uitnodiging krijgen voor een event in Technopolis, betekent niet noodzakelijk dat dit echt in Technopolis is. Het kan al eens in een zaaltje zijn van Technopolis. Waardoor uw kinderen eerst wel ontgoocheld zijn, want van al die coole proefjes waar moeder al de hele week enthousiast loopt over te doen, daar is geen spoor van.
  3. Als je uw kinderen belooft dat je naar Technopolis gaat om toffe dingen te doen, dan doe je dat. Ook als blijkt dat het niet bij het event hoort. Op dat soort beloftes kom je niet terug.
  4. Decathlon heeft heel toffe producten. De dochters begonnen direct te spelen met pijl en boog en een of ander gooispelletje. #geenreclame
  5. Instax camera’s zijn zo leuk. Ik kocht er onlangs zelf eentje. #geenreclame.
    En op de Kidsday kregen de dochters een paar gadgets. Denk aan magneetjes, stickers etc. #reclame, of zoals ik onlangs afsprak met Bert #vanhettem. (West-Vlaams om aan te duiden dat je iets gekregen hebt)
  6. De invitatie voor de Kidsday kwam van WalkieTalkie. Het was waarschijnlijk mijn laatste invitatie voor zoiets. Ik ben nu eenmaal minder enthousiast over de namiddag dan de meeste bloggers waarvan ik die dag foto’s tegenkwam in hun stories op Instagram.  Dus het zou heel goed kunnen dat het bij deze ene invitatie blijft. En dat is misschien ook wel ok.
    Niet dat ik geen events wil doen, maar ik heb toch liever het soort dingen waar ik zelf naartoe zou gaan. Bijvoorbeeld een expo of zo.
  7. Een #influencer zal ik nooit worden. En gelukkig maar, er zijn er al genoeg. Het lijkt mij dat je daar heel wat energie moet insteken. En dat je dan toch voor een stuk vast zit aan de ‘leverancier’.
  8. Ik vind heel die #ad of #reclame regelgeving best wel een goed idee. Ok, hier en daar zaten er wat rare dingen in dat voorstel. Maar ik ben een grote voorstander van transparantie. En als je blog of instapic en comment oprecht zijn, dan komt dat wel zo over, ook als daar toevallig #vanhettem op staat.
  9. Lang in de file staan, ik word daar pissig van. Elke dag lang in de file staan, ik zou daar dus permanent pissig van worden.
  10. Nee zeggen tegen een stukje chocoladetaart is f**ing moeilijk, jong!
  11. Achteraf spijt hebben dat je dat stuk chocoladetaart opgegeten hebt is redelijk voorspelbaar. Maar daarom niet minder waar.
  12. Mijn kinders zijn fan van Technopolis! Ondanks dat mijn oudste na 5 minuten al haar hoofd superhard stootte aan één van de proefopstellingen en de rest van het bezoek met 3 ijszakken moest rondlopen. Maar het enthousiasme kwam al snel terug. We kregen ze daar bijna niet meer weg. Fun verzekerd. Als je er nog niet bent geweest, zeker eens doen. Volgens mij is er geen enkel kind dat het daar niet de max vindt! En de ouders kunnen er ook lekker meedoen.

Leuke dag, gasten, leuke dag. Dat er nog zulke mogen volgen.
Maar de terugrit dan graag zonder file en zonder zeurende kinders.

Bloghop – the end

Gelopen in mei

Ik kan er nog niet direct met mijn verstand bij, maar mei is al voorbij. Het is al juni, gasten. Juni… When did that happen!?

Juni betekent voor de leerkrachten onder ons: nog een laatste serieuze duw voor we aan onze twee maanden luilekkervakantie beginnen. What a life! 

Mei stond hier in het teken van de bloghop van Nina. Ik mocht mezelf voorstellen aan nieuwe lezers en ik zorgde ook voor een give-away. Dat werden natuurlijk juwelen met een tekst naar keuze.
De schiftingsvraag ging over hoe vaak ik zou gaan lopen in mei. Toevallig heb ik net enkele weken geleden weer ‘de klik’ gemaakt, en heb ik beslist dat ik elke week twee keer wil gaan lopen. Dus ik kwam op het einde van de maand uit op 6 keer lopen!

En zo heb ik twee winnaars voor de bloghop… Carmen en Pieter, jullie zaten er allebei boenk op! Stuur mij een mailtje naar info@mooiding.be en dan spreken we daar verder af!

 

#teachersgonnateach

Grammar – ik geef het met mijn ogen dicht 😉

Vorig weekend ging ik op zoek naar een spuitbus deo. Niet voor mezelf, maar voor één van mijn leerlingen. Nee, dat behoort eigenlijk niet tot mijn normale takenpakket. Nee, het gaat ook zeker niet over een leerling die een geurprobleem heeft. Maar toch was het nogal dringend.

Ik had namelijk vrijdag bijna haar volledige spuitbus leeggespoten in mijn klaslokaal. Nee, niet omdat het daar zo hard stonk. Nee, ook niet omdat ik zelf mijn deo vergeten was ’s morgens. Maar wel omdat ik soms nogal lomp kan zijn.

Ik was dus Engels aan het geven. Grammar. Call me crazy, maar ik geef dat dus kweeniehoegraag. Ik vind het oprecht leuk om die regeltjes uit te leggen en in een duidelijk schema te gieten en te zien in de ogen van de leerlingen dat ze mee zijn met de uitleg. Ik geef sowieso heel graag les, maar als ik grammar mag geven, dat zit er altijd nog dat beetje extra vuur in mij.

Zodus, nen helen uitleg over modal verbs vrijdag. Love it! En mijn leerlingen ook. Allez, dat wil ik graag geloven. Enfin, ik schrijf dus heel de rechterflap van het whiteboard vol met mijn blauwe bordstift. Die wel wat beter schreef dan normaal, precies. Want eigenlijk, zo’n whiteboard met stift, ik ben geen fan. Geef mij maar gewoon een krijtbord. Of een beamer, dat is ook altijd goed. Maar daar is het dus een whiteboard.

2/3 van mijn uitleg stond aan bord, de leerlingen waren mee, ik was enthousiast. Alles zat mee. En toen schreef ik een klein foutje en wou ik dat wegvegen met mijn vinger. Niks. Helemaal niks gebeurt er. Die letter blijft gewoon koppig staan. Ik snap het niet. O.M.G. Ik snap het plots. In mijn hand zit namelijk mijn blauwe alcoholstift. Die zo goed schrijft. Ook op een whiteboard dus. Maar uitvegen lukt net iets moeilijker. Of helemaal niet.

Enter mijn mini flesje deo. Ik heb bijna altijd een goed gevulde handtas bij. Pillekes, pleisters, zalfkes, deo. You name it, it’s in my bag. De deo werd dus bovengehaald om de alcoholstift te verwijderen. En dat trucje werkt echt. Beetje spuiten, wrijven met een droog doekje, en het is weg. Wel stom dat mijn bord helemaal vol stond en ik maar zo’n mini deo flesje had zitten.

Enter de deo van een van mijn leerlingen. Die het spul bijna volledig leeg moest spuiten op het bord. En ons bijna allemaal vergaste in the proces. Vandaar dus mijn zoektocht naar de deo vorige zaterdag. Haar merk heb ik niet gevonden, maar ze vond het wel lekker ruiken.

Veel kans dat dit een reeks wordt. Aangezien ik nogal vaak lompe dingen doe of zeg in de klas…

 

Deze maand doe ik mee aan een bloghop. Heel de maand kan je hier nog deelnemen aan de wedstrijd die erbij hoort. En zo verder hoppen naar andere bloggers. 

Plastic attack

Heb je ook al die filmpjes gezien van beestjes met een maag vol plastic?
Heb je ook een halve vuilniszak plastic vol als je bent gaan winkelen voor een hele week ver?

Ok, plastic verpakkingen zijn handig, maar soms gaat het echt wel te ver. Wat ik mij soms afvraag:

  • Waarom moet een tros bananen verpakt worden in een plastic zak? Die tros blijft ook zonder zakje samen, hoor.
  • Waarom zitten de koeken van mijn kinderen afzonderlijk verpakt? In een plastic verpakking? Ik snap echt wel dat koekjes een plastic verpakking nodig hebben om vers en knapperig te blijven. Maar plastic in plastic? Dat is er toch over? Op school mogen ze geen verpakkingen meedoen (afvalarme school), dus gebruiken ze koekendozen. En dat doen mijn kinderen eigenlijk altijd. Dus ik heb die plastic mini-verpakkingen echt niet nodig. Eens ik het pak openmaak, kan ik zelf wel iets voorzien om mijn koekjes vers te houden.
  • Waarom worden eitjes nu soms verpakt in plastic eierdozen in plaats van in die goeie, ouderwetse grijze eierdingen? Seriously, dat is toch echt niet beter?
  • Waarom kon ik vroeger 12 dozen melk kopen, verpakt in een doos, en is daar nu meestal nog een laag plastic rond? Gebruiksgemak? Goh ja, zoveel verschil maakt dat toch niet hoor.
  • Waarom duurt het zo lang voor milieuvriendelijke verpakkingen effectief gebruikt worden in supermarkten? De biowinkels kiezen hier al vaak voor, maar supermarkten blijven achter.
  • Waarom worden sommige mensen boos als je zegt dat je minder plastic wegwerpverpakkingen wil? Serieus?

De maand mei staat in het teken van minder plastic (Mei plasticvrij). Om het einde van die maand te vieren, staan er op 2 juni heel wat #plasticattacks gepland in Belgë (en daarbuiten). Concreet gaan we die dag winkelen, betalen we alles en laten we aan de uitgang van de winkel al het plastic achter. Zo willen we een signaal sturen naar winkel en producent dat wij een verandering willen.
Zin om mee te doen? Check de FB pagina van #plasticattack. Misschien is er ook wel eentje bij jou in de buurt!

De inspiratie haalden we hier.

 

 

Deze maand doe ik mee aan een bloghop. Heel de maand kan je hier nog deelnemen aan de wedstrijd die erbij hoort. En zo verder hoppen naar andere bloggers. 

Doe je mee met de bloghop?

Een bloghop, begot! Dikke merci aan Nina voor de organisatie!

Als het hoppen goed werkt, ben je hier waarschijnlijk terecht gekomen via de blog van iemand anders. Veel kans dat je mij nog niet kent (klein visje, grote vijver). Dus misschien is een kleine voorstelling wel op zijn plaats? Voor wie hier wel soms komt lezen, ik doe mijn best om het ook voor jullie plezant te houden. Want! Spoiler alert! Er valt ook iets te winnen deze keer!

Ik ben Renilde, mama van twee dochters, getrouwd met mediterende treehugger David. In bepaalde kringen wordt naar hem verwezen als ‘de zenmeister’, alhoewel hij echt niet altijd zen is, hoor! Het leven met twee opgroeiende dochters van 8 en 10 is soms een uitdaging, zelfs voor de meest rustige mens.
Zelf geef ik les in het middelbaar, en ben ik graag creatief bezig. Handletteren, bullet journaling, juwelen maken (vandaar ook de naam MooiDing), maar even goed lezen, koken, bakken, lopen, instameeten, buikdansen… Een beetje vanalles. En over dat beetje vanalles blog ik dan ook. Soms vind je hier een receptje terug, soms iets over het ouderschap, bedenkingen over volwassen worden, …

Enfin, neem iets om te drinken, zet u en snuister hier maar een beetje rond. Gegarandeerd dat je wel iets vindt dat je interesseert.  Van alle markten thuis, ik. Of zoiets…

Ik mag jullie met veel plezier doorverwijzen naar de blog van Kelly. Mama, blogger, fotografe en in het echt ook een toffe madam! Sommige van de bloggers uit deze bloghop ken ik ‘in het echt‘. Bizar hoe gewoon het bloggen al zotveel nieuwe mensen op mijn pad bracht. Ga zeker eens Kelly’s verslag lezen van onze shitty dinner. En probeer het zelf ook eens. Zo plezant en stressfree!

Oh ja, de give-away!
Wie een comment schrijft op deze blogpost en juist antwoordt op de schiftingsvraag, maakt kans op een handmade, gepersonaliseerd setje juwelen. Bestaande uit een armband en een set oorringen naar keuze. En daarop komt dan een tekst, of een naam die jij kiest. En heel den boel wordt gratis en voor niet opgestuurd naar jou. Ah ja, want anders is het geen give-away hé!

Klaar voor de opdracht? Ok! In de comment mag je noteren wat er op jouw armband mag komen. Voor jezelf, of voor iemand anders.
En de schiftingsvraag? Hoeveel keer ga ik gaan lopen/joggen in de maand mei?
De Hop duurt tot 31 mei. De winnaars van de wedstrijden worden in de maand juni verwittigd.

 

 

 

Cheesecake!

Ik moest hier nog eens een receptje posten. Dat van mijn cheesecake. Maar eerst even het verhaal achter de cheesecake?

In Ieper is er elk jaar een straattheaterfestival in april. Al voor de derde keer op rij werden we dat weekend uitgenodigd bij Lieselotte en Pieter. De afspraak is: Lieselotte zorgt voor het eten, en ik breng het dessert mee. Laat Pieter nu toevallig een hevige cheesecake-fan zijn, en het is al duidelijk wat ik meebreng. Elk jaar opnieuw. Ook al kan ik ook lekkere andere desserts maken, hij wil elk jaar cheesecake.

Maar dus, het cheescake receptje.
Ik heb het ergens online gevonden, denk ik. Een goeie 15 jaar geleden al ondertussen. Dus ik kan jullie geen bron meer meegeven…
Nog even dit: je kan een soort plattekaastaart maken waarbij je geen oven nodig hebt. Dan maak je ook een bodem en een kaasvulling voor erop. Eventueel met fruit in. En die laat je (dankzij de toegevoegde gelatine) opstijven in de koelkast. Ook heel lekker en fris om te eten. Maar mijn cheesecake is de ‘New York Style Cheesecake’. Die ga je afbakken in de oven. Daarna ook in de koelkast goed fris laten worden, want gekoeld is die veel lekkerder.

Klaar voor het recept? Here we go! Laat misschien eerst je oven al voorverwarmen op 150° (hetelucht) of 170°.

Eerst maak je de bodem:

  • Verbrokkel 100 gr koekjes en mengen met 25 gr boter. Iets meer of minder, dat maakt hier niet zoveel uit. Een tijd geleden koos ik standaard voor speculooskoekjes, nu ga ik vaker weer de gewone petit beurre koekjes gebruiken. Voel je vrij om te experimenteren.
  • Vet je springvorm in en bestuif met wat bloem. Ik gebruik meestal een springvorm met glazen onderkant. Dat ziet er wel spectaculair uit als je ze ontvormt (is dat een woord?). Je kan ook meteen op het glas snijden, wat wel handig is, want het is een grote taart!
  • Nu mag je het koekjesmengsel verdelen over de bodem en goed aandrukken. Maak gerust wat meer als je graag een dikkere bodem wil (guilty).
  • Nog eens goed aandrukken (met je handen) en wegzetten in de koelkast.

En nu de vulling:

  • Neem 4 grote eieren. Splits eigeel en eierdooiers.
  • Voeg 150 gr suiker toe aan de eigelen en klop goed op.
  • Los 30 gr maïzena op in citroensap. In mijn originele recept stond 2 el, maar ik gebruik wat meer. Net genoeg om van mijn maïzena een papje te maken. Ik doe dit in een koffiekopje met een vork. Het is wat doorzetten, maar als je de maïzena niet eerst oplost, dan zit je gegarandeerd met klonters in de taart.
  • Voeg de opgeloste maïzena toe aan het eiermengsel.
  • Doe er 500 gr roomkaas bij . Ik gebruik meestal Philadelphia, of het alternatief van het huismerk. Ricotta is ook een optie, maar dit gebruik ik zelf nooit.
  • 200 ml room toevoegen.
  • 60 gr boter toevoegen. Ik gebruik hiervoor altijd vloeibare boter.
  • En als laatste nog wat vanille toevoegen naar smaak. Ik ben fan van de poeder, maar die kan je niet overal vinden. Gewoon vanille-extract lukt ook. Of een (half) stokje uitschrapen, dat kan natuurlijk ook altijd.
  • Alles goed mengen met een klopper. Eventjes wat kracht achter steken zodat alle brokjes eruit zijn.
  • Nu nog de eiwitten heel goed opkloppen (met de mixer) en die voorzichtig door het mengsel scheppen. Je wil echt luchtige cheesecake, dus niet meer met de klopper nu! Ik gebruik hiervoor meestal zo’n pannenlikker.

En nu mag je het mengsel op de koekjesbodem gieten. Als alles goed ging, zit je met een redelijk dik mengsel. Best niet te geweldig gieten, want dan kunnen er stukjes loskomen van de bodem.

De taart mag 1u in de oven, maar zeker eerst eens checken voor je ze eruit haalt. Vooral het midden heeft wat tijd nodig om stevig te worden. Laat de taart gerust wat langer zitten als ze nog vloeibaar is in het midden. Vorige keer kreeg ze van mij zeker nog 20 minuten extra.

Laat de taart best wat afkoelen in de oven, met de deur open. Dat vermindert de kans op scheuren bovenaan. Die heb ik meestal wel, maar dat maakt de taart niet minder lekker!

Het ruikt nu heerlijk in huis en je wil proeven, maar echt niet doen. De taart is nu al lekker, maar als je ze eerst goed laat afkoelen in de koelkast, dan is ze nog lekkerder. Trust me!

Ik vind de basic cheesecake  het lekkerst, maar je kan natuurlijk nog smaakjes toevoegen. Fruit in het mengsel, of achteraf bovenop de taart, chocolade, speculoos, … Het kan allemaal.

Heb je deze taart gemaakt voor moeilijke eters? Mensen die niet graag iets nieuws proeven?
Ik spreek altijd over cheesecake. Ervaring leert mij dan mensen veel minder geneigd zijn om te proeven als je het kaastaart noemt. Trust me.
Voor wie dit soort dingen niet wil proeven (want taart met kaas, ben je gek?), verwijs gerust eens naar Friends. Daar zijn ze verzot op cheesecake. Vooral Chandler en Rachel.

Restjes (yeah right)? Niks gaat boven . Trust me!

 

Bloggers gonna blog

Eentje uit de oude doos – bloggers in RSL

 

Ik deed mee aan de ouderzonden bloguitdaging. Dat het hier genen vetten geworden is, dat had je wel al gezien.

Wat heb ik eruit geleerd? Bloguitdagingen zijn niks voor mij. Eén opdracht niet gehaald, en het hoeft niet meer voor mij. Ook las ik zo overal een beetje hetzelfde wat ik wou schrijven, dus dan ben je ook klaar.

Maar kom, onwards and upwards! Er mag weer geblogd worden!

Ik ging vorig weekend naar een Blogcocktail bij de BlogBoost van Nina. Naar goede gewoonte deed ik van carpool met Bert en Lieselot. En niettegenstaande dat Bert mij vooraf gevraagd had om astemblieft een beetje te zwijgen in de auto, waren de gesprekken in de auto weer top! De enige reden waarom we content zijn dat Nina niet wat dichterbij woont.

Of ik door het bloggen vrienden heb gemaakt, vroeg Nina in aanloop naar de BlogCocktail op haar FB pagina. Awel, ja dus! Eigenlijk best wel zot hoeveel mensen ik de afgelopen jaren leerde kennen via de blog of via IG. En vakanties zijn traditioneel een moment om met een aantal mensen af te spreken. Zot hoe het kan klikken met mensen die je eigenlijk enkel online kent. En dat die partners of kinderen het dan ook nog eens goed doen samen. What are the odds!?
Het kon ook evengoed slecht aflopen in het echt. Maar tot nu toe: nothing but love for you people! 

Dus als ik efkes een blogdipke of een Insta-overload heb, denk ik aan al het positieve dat er al uit voortkwam. Dankbaar, jong!

Dus, we doen hier nog efkes verder, en zien wel waar we uitkomen…

 

Handletteren, say what!?

Ik ben into handletteren. Al een tijdje ondertussen. En je weet wat ze zeggen, sharing is caring. Dus begon ik eind 2016 met het geven van workshops. Want als ik één ding goed kan, dan is dat uitleggen. En zeker als ik iets mag uitleggen waar ik enthousiast over ben!

Ik schreef hier al eens een hele ode aan het handletteren. Als je het mij ook eens wil horen uitleggen, dan kan je ook dit filmpje van de regionale tv nog eens bekijken.
Vandaag wil ik eens op een rijtje zetten wat je zoal kan gebruiken om te handletteren. Pas op, ik heb zelf geen grafische achtergrond of zo. Ik ging als kind wel naar de tekenles, maar dat is het zowat qua ‘plastische opvoeding’. Maar kijk, een paar goeie boeken en veel oefenen, en het lukt ook !

Er zijn ondertussen heel wat goeie boeken over handletteren op de markt. In het begin van de hype kocht ik ze allemaal, maar ik kan het niet meer bijhouden. Mijn persoonlijke voorkeur? Ik ga vooral op zoek naar boeken waar heel wat verschillende alfabetten in staan. Oefenruimte in een boek vind ik persoonlijk overbodig. Ik oefen wel op een blaadje of in mijn Bullet Journal. Ik wil vooral veel verschillende letters.

Maar je hoeft ook helemaal geen boek te kopen. Die verschillende lettertypes kan je ook heel makkelijk terugvinden op Pinterest.
Ik volg ook heel wat rond handletteren op Instagram. En ik vind die nieuwe functie waar je kunt volgen op hashtags hiervoor heel handig! Ik heb zo al heel wat leuke accounts gevonden rond handletteren!

Welk materiaal heb je dan nog nodig? Simpel, hetgeen waar je graag zelf mee werkt. In principe kan je met zo goed als alles aan de slag. Stiften, potloden, krijt, it really is up to you.

 

Ikzelf werk eigenlijk meest van al met fineliners. Je kan ze vinden in allerlei prijscategorieën. De goedkope van bij Action of Hema werken eigenlijk perfect. Ga je wat duurder, dan heb je het grote voordeel dat je kan variëren in de dikte van je schrijfpunt. Het is wel handig om een aantal verschillende diktes in huis te halen, maar het lukt ook perfect met die ene simpele fineliner van je winkel naar keuze.

Potlood en gom gebruik ik eigenlijk enkel voor de compositie van mijn blad. Ik vertrek vanuit het belangrijkste woord van bijvoorbeeld een quote en zet dat eerst op papier. En dan bouw ik de rest van de tekst daarrond. Dit doe ik meestal eerst in potlood. Maar let op met potlood. Niet te hard gaan duwen, of je blijft het zien. En niet te vlug gommen! Been there, done that.
En wat ik ook vaak merk in de workshops, dat is dat mensen die beginnen met potlood, vaak niet durven werken met stift. Ja, stift kan je niet meer uitvegen. En ja, soms ga je fouten maken. En nee, dat is niet het einde van de wereld. Echt niet. I promise!

Ik werk ook heel graag met krijtbordjes en krijtstift. Mijn persoonlijke favorieten zijn de bordstiften van Posca. Ik werk het liefst met de dunne en medium stiften, met een ronde punt. Ik gebruik eigenlijk enkel de witte en zwarte. En deze kerstperiode kwam daar ook nog de zilveren en gouden bordstift bij. De fluo kleurtjes laat ik aan mij voorbij gaan.
Die bordstiften zijn ook ideaal om te gebruiken op glas! Leuk om de ramen te versieren en perfect afwasbaar.

En voor wie nog op zoek is naar stiftjes om mee te werken op zwart papier, daarvoor zijn gelrollers ideaal. Ook die zijn verkrijgbaar in verschillende prijscategorieën. Goedkope zijn niet altijd slecht, alleen heb ik al enkele keren gehad dat de gel niet gelijkmatig vrijkomt bij de goedkope variant. Bij de duurdere stiftjes kan je hier ook vaak kiezen hoe dik de punt is, dus hoe dik je lijn zal worden.
Gelrollers kan je kopen in alle kleuren van de regenboog. Ik werk vooral met wit, zilver en goud.

Zin om zelf aan de slag te gaan? Kijk zeker eens bij het onderdeeltje ‘workshops handletteren‘ hier.

De eerstvolgende cursus is er eentje in Kortrijk, bij het hippe Oats & Heremiet. Dit keer op een zondag, met een lichte lunch inbegrepen net voor de start van de workshop. Inschrijven doe je best via deze link.

You need a budget

Budgetteren, en toch centen hebben voor een shopdate!

 

Budgetteren… Ik deed het vroeger, toen we nog in Sint-Denijs woonden. In ons klein huizeke. Zonder kinders. En eerlijk, ik werd daar gewoon zenuwachtig van. Want ik hield wel alles bij, maar ik miste het grote overzicht. Waardoor ik bij grote rekeningen toch regelmatig schrok. En ik precies voortdurend stress had als ik naar de winkel ging of als ik een brief moest opendoen.

Enter zwangerschappen, kinderen, een nieuw huis en plots een vent die de financiën overnam. Het is mij nog steeds niet duidelijk hoe dat precies gegaan is, maar plots deed de vent alle betalingen en zo. En kon ik mijn centenstress nog wat dieper begraven, want ik moest toch al die grote betalingen niet meer zelf doen.

Maar kijk, kop in het zand, dat werkt precies toch niet zo goed. Want die stress was niet weg…

Enkele jaren geleden las ik Kelly lyrisch doen over YNAB (zeg wainab). Een app/programma om mee te budgetteren. Het klonk allemaal heel veelbelovend, dus ik installeerde dat spel. Ik ging dat eens vlug-vlug doen, maar ik keek er even naar en werd er moedeloos van. Exit YNAB (zeg wainab).

En toen begon Kelly luidop te dromen van een online cursus YNAB (you need a budget, maar zeg maar gewoon wainab) en schreef ik mij in op de wachtlijst. En mocht ik uiteindelijk ook inschrijven (en betalen, not sponsored) voor de online cursus.

Gasten! Ik was razend enthousiast! Zo herkenbaar! Gaande van de centenstress tot de problemen met de boiler en de nieuwe distributieriem. Dus ik hoop dat die beloofde spaarpot en peace of mind er dan ook komt.

Wat is het nu eigenlijk? Het is een programma/app dat ervoor zorgt dat je de binnenkomende centen koppelt aan een doel. Elke maand reserveer ik nu een stukje voor bepaalde onkosten die zeker komen. En ook voor leuke dingen.
Dat probeerde ik vroeger ook, maar nu is alles zichtbaar in ‘potjes’. Waardoor ik beter snap waarvoor alles dient. En er ook aan herinnerd word elke keer ik YNAB (zeg nog steeds wainab) open.
Plus: het zorgt er ook voor dat ik mijn uitgaven ‘temper’. Ik stel me steeds vaker de vraag of ik de dingen die ik wil kopen wel nodig heb, nu, op dit moment. Of kan ik wel zonder? Of kan ik nog een maandje wachten?
Pas op, we hebben wel een categorie ‘just for fun’, dus we blijven nog steeds veel leuke dingen doen met ons geld ook.

Happy customer hierzo! En ik vermoed dat dat contentement er alleen nog groter op zal worden. Recht evenredig met het aangroeien van ons spaargeld, misschien?

Wil jij ook zo content worden? Binnenkort kan je ook weer inschrijven op de online cursus YNAB (ge weet het al hé, ondertussen) van Kelly, met toegang tot de FB groep. En die is ook zotjes, wat we elkaar daar allemaal gevraagd en geleerd hebben!

Efkes alles op een rijtje: YNAB is niet gratis. Je krijgt een gratis proefmaand, maar daarna moet je een jaarlijkse kost betalen. Iets van 5 of 6 euro per maand, als ik mij niet vergis. Lees hier eens wat je moet doen om een gratis maand te krijgen.
De cursus van Kelly is natuurlijk ook niet gratis. Voor de correcte prijs en inschrijving volg dan deze link. Als je daar dan MOOIDING10 invult bij de checkout, dan krijg je 10% korting op de kostprijs van de cursus. En dan krijg ik ook korting (dus toch een beetje sponsored).
Pas op: de cursus zelf gaat maar weer open op 6 februari, maar zet je maar al op de wachtlijst. Je zal er geen spijt van hebben!