Bloggersveiling

handlettering

 

Mijn kinderen hebben geluk. Hun grootste probleem van de dag: Aiko (8) wil meer tv kijken dan ze mag van ons. Mila (6) vindt het niet eerlijk dat ze vroeger naar bed moet dan haar zus. #firstworldproblems.

Ze hebben allebei een superpapa, een mama, vriendjes, oma’s, opa’s, uitgebreide familie, al het speelgoed waar ze van kunnen dromen en kasten vol kleren. Er is altijd iemand thuis voor hen, ze worden geholpen bij hun huiswerk waar nodig. Ze krijgen lekker en gezond eten, mogen spelen, hebben hobby’s waarin ze zich mogen uitleven. Ze komen niks tekort.

Maar dat is jammer genoeg niet altijd in elk gezin zo. Soms gaat het even moeilijk. Soms hebben mensen wat hulp nodig. Eventjes maar, om er weer bovenop te komen. En laat dat nu net zijn wat ze doen bij het Simbahuis in Liedekerke. Opvang bieden aan kinderen waar het even niet zo goed gaat.  Extra ondersteuning voor gezinnen die wel van wat meer wakker liggen dan onze #firstworldproblems.

Vandaar dat ik graag meewerk aan de actie van SOS kinderdorpen om geld in te zamelen voor Het Simbahuis. Omdat ze daar met iets schoons bezig zijn.

Je kan bij mij iets schoons komen maken, want ik bied zelf ook iets te koop aan op deze veiling voor het goede doel. Een workshop juwelen maken met handlettering voor een groepje van 5 (give or take). De workshop duurt een goeie twee uur en is gewoon bij mij thuis, hier in Roeselare.

Kijk zeker ook eens rond naar de rest van het aanbod

Staan op mijn wishlist:

Zin gekregen? Bieden maar!

Waarom? Daarom!

september

Waar ik zoal mee bezig ben…

Dat het alweer zo lang geleden is.

Dat die vakantie zo lang duurde, maar toch zo snel voorbij ging.

Dat het nieuwe schooljaar weer begonnen is en ik een klein beetje verdrink in het werk.

Dat ik nog steeds samenwerk met Averbode aan een super project voor nieuwe handboeken PAV in het secundair. En dat daar heel veel tijd in kruipt. En dat ik daar niet rijk van ga worden.  Maar dat ik er toch zo trots op ben.

Dat ik ook wat vrijwilligerswerk doe. En dat ik daar dus niks aan verdien in centen, maar dat ik daar zo van geniet. En dat ik daar al zo veel fijne mensen leerde kennen.

Dat ik grote fan ben van De Stuyverij in Kortrijk en er ook eentje wil in Roeselare. En dat ik ook probeer mijn steentje bij te dragen om dat hier (ooit) van de grond te krijgen.

Dat het nieuwe schooljaar ook weer begonnen is voor mijn dochters en dat we onze routine nog moeten vinden.

Dat er hier geen kleuters meer rondlopen in huis. Alleen lagere schoolkinderen. En dat die huiswerk moeten maken. En spelen. En toch op tijd naar bed moeten.

Dat ik veel hobby’s heb. Waarvan ik er enkele aan het verwaarlozen ben. Wie wist er eigenlijk nog dat ik ook juwelen maak(te)?

Dat ik heel veel leuke boeken aan het lezen ben, maar echt heel hard moet zoeken naar momenten om te lezen.

Dat ik ook tijd wil maken om af te spreken met vrienden maar dat dat niet zo vaak lukt als ik zou willen.

Dat ik ook wil sporten. Lopen. Of zwemmen. Of fitnessen. Want ik wil fit blijven. En ook op gewicht. Maar dat het moeilijk lukt om daar regelmaat in te creëren.

Dat ik graag gezond en lekker wil koken. Maar dat ik nog niet gewoon ben aan het nieuwe naar-school-gaan-ritme en het soms niet zo goed lukt met de timing.

Dat ik samen met David wil kijken naar The Americans en Callboys, maar dat dat er niet zo vaak van komt.

Dat hé, dat is de reden dat het hier zo stil is. Maar dat ik er iets aan ga doen. Dát ook!

 

Over mooi schrijven en lezen

 

IMG_20160805_192344

Als kind had ik een lelijk handschrift. Heel vaak op mijn oren gekregen van alle juffen uit mijn lagere-school-carrière . Ik deed het wel graag, dat schrijven. Met een potlood. Een balpen. En later met een stiftje of een pen. Maar steeds weer voldeed ik niet aan de schoonschrift-eisen…

Leve het middelbaar, waar dit plots niet meer van belang was. Schrijf hoe je wil, zolang het maar een beetje leesbaar blijft. Mooi schrijven was geen vereiste meer. Oef.

Daarna kwam de lerarenopleiding. Tsjah, plots werd dat toch weer belangrijk, dat handschrift. En om het nog een beetje moeilijker te maken, ging het daar plots om bordschrift. Niet mijn sterkste kant, als leerkracht.
Maar, allemaal bijzaak. Ondertussen zijn er pc’s, beamers, Prezzi’s, Powerpoint enz. En ik trek mijn plan, met dat bordschrift. Af en toe krijg ik nog commentaar van leerlingen die bepaalde dingen niet kunnen lezen. Maar het valt al bij al geweldig mee.

En toen, toen kwam de handletteringhype. Een beetje zoals kalligrafie, maar minder ingewikkeld, leek het wel. Enkele maanden geleden kocht ik dus mijn eerste handlettering boek. En begon ik te oefenen. Ik heb geen echte kalligrafiepen, maar trek mijn plan met balpen,  potlood, stift of pen. Het is meestal prutsen, but I like it.

Tot voor kort oefende ik gewoon in een schriftje, op restjes papier of in mijn handlettering boek. Maar ik wou er ook echt iets mee doen. Dus ik koppelde het aan mijn doorgeefboeken. Dit zijn goedkope boeken, gekregen of gekocht in de Kringwinkel. Geen grote literatuur, maar gewoon boeken die vlug weglezen. Ik laat ze ergens achter (bijvoorbeeld op reis) of geef ze door aan een vriendin, die ze dan ook ergens achterlaat of doorgeeft.
En nu voeg ik er dus nog wat handlettering aan toe. Een leuke quote, een versieirngske…. Als ik maar kan oefenen. En wie weet, wordt één van de lezers wel content van een quote. Of een versieringske.

IMG_20160805_192408

Picknick

IMG_20160720_230937

We gingen op de Nationale Feestdag picknicken met vrienden in het Blotevoetenpad in Oekene. Ik maakte woensdagavond alles klaar en postte een foto op IG. Waar redelijk wat reactie op kwam, dus ik zet hier even de receptjes. Natuurlijk kan je gewoon gaan picknicken met broodjes. Lekker en bijna geen werk aan. Maar ik kook graag, dus elk excuus is goed om in mijn keuken in te duiken.
Ik schrijf het hier kort neer, en niet met precieze hoeveelheden. Gebruik wat je lekker vindt en proef tussendoor, dan weet je wel of er nog iets bij moet.

  1. De pastasalade.
    Gewoon om het even welke pasta koken, dit keer koos ik voor Griekse pasta. Ondertussen enkele plakjes Parmaham of zo bakken in de pan, of voor ’t gemak in de oven. Even lekker, minder vet, en je moet er niet naar omkijken. Wat pijnboompitjes roosteren. De pasta wat afkoelen onder de kraan en toevoegen wat je lekker vindt. Ik deed er de parmaham bij, in kleine stukjes. Pijnboompitjes. Rucola. Halfzongedroogde tomaatjes in kleine stukjes, en wat van de olie waar die tomaatjes inzaten. Ook nog wat geraspte parmezaan en peper. Klaar!
  2. De quinoasalade.
    Quinoa spoelen en koken volgens de aanwijzingen op het pakje. En dan ook weer afkoelen onder stromend water. Ondertussen een kleine rode ajuin snipperen. Daar flink wat olijfolie bij en dan citroensap toevoegen terwijl je goed roert en zo een soort vinaigrette maakt. Hier currykruiden aan toevoegen. Dan een groene appel in kleine stukjes snijden. Alles bij de quinoa doen en goed roeren. Ik deed er ook nog rozijntjes bij, en wat nootjes in stukjes. Het werden hazelnoten, want de amandelnoten waren op.
  3. De watermeloensalade.
    Het makkelijkst om te maken maar zó lekker en fris. Gewoon een halve watermeloen in stukjes snijden en ook een kleine rode ajuin snipperen. Samen gooien en nu enkel nog een blokje feta snijden en bijdoen. Ik doe er meestal nog een klein beetje citroensap bij en nog wat peper. Lekker!
  4. De aardappelsalade.
    Een klassieker, maar dan een beetje anders want ik hou echt niet van mayonaise. Dus hier was het met een yoghurtsausje. Gewoon patatjes koken (in de pel), pellen, laten afkoelen en in stukjes snijden. Peper en zout if you want. Wat verse bieslook. En dan met wat yoghurt en een beetje olijfolie met zo’n zakje een lekker sausje maken. Een beetje vals spelen kan geen kwaad, hoor.
  5. De tiramisu.
    Dessert. Echt. Dat moet. Trust me.  Hier is dat zonder alcohol. Want ik heb dat niet in huis, en zo kunnen de kleintjes ook smullen. Easy peasy. Gewoon de boudoirkes efkes door de koffie halen en onderaan het schaaltje leggen. Dan 250 gr mascarpone loskloppen met 3 eigelen en 85gr. bloemsuiker. Daar dan de 3 stijfgeklopte eiwitten aan toevoegen. Dit op de koekjes doen en afwerken met cacaopoeder of aardbeien.
    Soms doe ik de boudoirs ook wel in aarbeiensap of appelsap in plaats van koffie, maar daar had ik nu geen zin in.

Als je die receptjes nog eens wil nalezen in hun oorspronkelijke vorm en met juiste hoeveelheden en zo, kan je eens gaan zoeken op één van mijn Pinterest borden.

We nemen ook nog altijd broodjes en beleg mee voor kindjes die zich minder avontuurlijk voelen (als het op eten aankomt). En aperitieven hoort er bij ons ook bij. Een chipje, wat dips, olijfjes… Keukenrol, natte doekjes en vuilniszakjes hebben we altijd bij. Het draagbare badmintonset namen we deze week ook mee. De vrienden brachten een kaartspel en UNO mee. En een boekske mag ook altijd hé! Veel plezier op jullie volgende picknick!

Zeldzame panda gespot in het bos

Zeldzame panda gespot in het bos

Een weekje Dierenbos

Fat family pic by David Demets

Fat family pic by David Demets

Dit jaar gingen we een weekje dichtbij op vakantie. Naar Dierenbos in Nederland.
Gasten zeg, is mij dat een aanrader voor een familievakantie! En wel om deze redenen:

  1. Het is niet ver rijden. Ik weet niet hoe dat bij u zit, maar hier geeft dat soms wel wat problemen, zo twee kleine kinders uren naast elkaar op de achterbank van de auto. We hebben er al één en ander op gevonden, maar toch, als we de autotijd kunnen beperken, dan vinden wij dat niet erg.
  2. Dierenbos. Voor de goede verstaander: het is in een mooie, rustige omgeving. En daar zijn dieren. Die de kinderen dagelijks mee mogen helpen verzorgen. Als ze dat willen.
  3. Leuke huisjes. Chaletjes. Hout. Gezellig. Heel tof om te zien. Een specialleke voor de kindjes.
  4. Overal speelpleintjes. Maar echt, overal. Aan het onthaal zijn er twee grote speelpleinen. Modder maken, dat vonden onze dochters er het leukst. Zal wel zijn.
    En verspreid tussen de huisjes staan er ook overal kleine speelpleintjes.
  5. Dierenbos is eigendom van Libéma. En Libéma, die hebben zo nog enkele toeristische trekpleisters. Waar je gratis naartoe kan als je een verblijf boekt in één van de huisjes. Wij gingen naar Aviodrome, Tropisch zwemparadijs Sportiom, De Beekse Bergen (safaripark én speelland), en Dierenrijk. In totaal kan je eigenlijk op 7 plekken gratis terecht, maar wij maakten deze kleine selectie.
  6. Wij sliepen in een huisje met sauna in de master bedroom. Ok, stel er u niet te veel bij voor, het ging om zo’n infrarood-sauna-ding, maar toch hé. Ik heb er dagelijks minimum een half uurtje in gezeten, in die sauna. Je kan zelfs slapen in een huisje met sauna binnen en hottub buiten.
  7. Er was overal gratis wifi. Geeky, I know. Maar ik wil kunnen Instagrammen en Snappen en Whatsappen en whatever op vakantie. En toen was er zelfs nog geen Pokemon Go…
  8. De vakanties in België en Nederland lopen niet helemaal gelijk. Wij gingen de eerste week van juli al, toen het nog geen vakantie was in Nederland. Waardoor het heel rustig was in het park (wel veel Belgen, zeg) en ook niet druk in de Beekse Bergen en co.

Het klinkt allemaal heel goed, maar toch zijn er ook enkele nadelen. Ah ja, ik som die hier ook op, want straks denken jullie nog dat ik gesponsord word door Dierenbos of zo…

  1. Houten chaletjes. Klinkt goed. Leuk. Gezellig. All true. Tot de kinderen moeten gaan slapen en je plots merkt hoe dun de muren wel zijn. En je dus even moet fluisteren tot ze slapen.
    En eerlijk, ik wil niet weten hoe warm het daar binnen wordt als het buiten 34 graden is…
  2. Het binnenzwembad is nogal aan de kleine kant. True that. Maar er zijn twee glijbanen, en dus die van ons waren content. Plus, er is ook nog een basic buitenzwembad en een zwemvijver. ’t Zijn negatieve mensen die daarmee nóg niet content zijn, hoor.
  3. Mijn Tolino ging er kapot. Plots strepen in mijn scherm. For no good reason. Net toen mijn kinders op een speelplein zaten en David en ik op een terrasje. Ramp, dus! Eigenlijk kan Dierenbos daar niks aan doen, maar al die voordelen en maar twee nadelen, ik vond dat een beetje poverkes, vandaar.

O ja, nog dit. Een tijd geleden kreeg ik van een vriendin een boek cadeau. Zomaar. Een thriller die zij gekregen had, maar ze leest niet graag thrillers. Ik, daarentegen, lees zo goed als alles, dus nam ik het boek mee op vakantie.  Maar ik had geen zin om het boek terug mee te nemen naar huis. En dus heb ik het daar achtergelaten, als doorgeefboek. En ik ben van plan dat meer te doen. Boeken die ik om een of andere reden heb, en die ik maar één keer wil lezen. Die geef ik door aan een ander. Met de vraag of zij dit ook willen doen als ze klaar zijn.
Want ge kunt nooit genoeg lezen.

 

Instameet – nummer twee

IMG_20160620_191418

Enkele maanden geleden deed ik eens van #instameet. In november vorig jaar kreeg ik een tiental instagrammers uit de streek samen. Om elkaar eens in ’t echt te zien. Hashtag real social media! En dat viel eigenlijk geweldig goed mee. De mensen met wie het online klikte, die vond ik in het echt ook tof! Er werd mij af en toe gevraagd of ik nog eens een Instameet wou organiseren, waardoor ik dus denk dat zij het met z’n allen ook wel fijn vonden.

Op naar editie twee dus. Ondertussen ook al meer dan een week geleden. Op Instagram begon ik midden mei met af en toe een #instameet foto te posten. Met een klein beetje info over het concept, locatie en timing. De eerste keer spraken we af in Café Verne, een hip plekje in RSL. Dit keer koos ik voor de pop-up Föhn. Verder doe ik eigenlijk heel weinig qua organisatie. Ik reserveer een tafeltje op café, nodig iedereen uit via wat posts op IG en that’s it, basically. En het werkt, want er was dit keer veel volk! Alles samen meer dan 20 mensen gesproken die avond, dus ik was wel content!

Op geen enkele foto heb ik iedereen samen. Ook hier is de organisatie simpel. We zijn er vanaf 20u.00, maar iedereen komt wanneer hij of zij er zin in heeft. I’m easy. 😉
Heel wat van de eerste Instameeters waren er, maar ook veel nieuwe gezichten. Leuk om een gezicht op een naam te kunnen plakken. Leuke gesprekken gehad. En ondertussen alweer vage plannen voor een nieuwe instameet…

Wat ook opviel, heel wat bloggers op die tweede instameet, zeg! Waren daar allemaal bij elkaar: Lieselotte van Shout your heart out, Sofie van Mister and Misses V, Lien van Broertjesmama, Virginie van Girl with a belly gift, Bert van BertnBreakfast, Gene van Roeselize.me, en ook David van Meditatie in Roeselare (my guy). Veel schoon volk in Roeselare en omstreken!

Zin om zelf eens van #instameet te doen? Niet twijfelen, just do it!

IMG_20151113_185221

Mijn hart… en dat van u

fibri

Vorige week had ik last van ‘draai-duizeligheid’. In het kort uitgelegd: elke keer ik mijn hoofd draaide, zat ik op de theekopjes in Bellewaerde. De hele kamer was aan het draaien. Na enkele dagen verminderde het echte draaien, maar ik bleef rondlopen alsof ik heel erg dronken was. Which I wasn’t. 

Na iets meer dan een weekje ‘out’, ging mijn werkweek vandaag weer van start. Op maandag mag ik thuis werken! Op het programma: heel wat verbeterwerk, voorbereidingswerk en planning voor de laatste schoolweken.

En ook een kort bezoekje aan Arhus. Want het is de week van het Hartritme. Je kan in Arhus een gratis hartcheck laten doen. Heel simpel. Gewoon via een app op een smartphone. Je hebt er maar tien minuutjes voor nodig. Er zijn mensen aanwezig van de app zelf en ook medisch personeel van AZ Delta. Je hebt zelf geen smartphone nodig, zij hebben alles mee.

Ik kreeg vandaag 10/10! Ok, ik was daar waarschijnlijk de jongste vandaag. Maar iedereen vanaf 18 is er welkom! Waarom ik aan mijn leeftijd al zorg wil dragen voor mijn hart? Dat verhaal kan je hier lezen.

Maar dus, kom eens naar Roeselare. Ga zeker eens in onze bib rondkijken. En laat je hart eens screenen. You never know.

What a week

 

Screenshot_2016-05-02-15-55-59 (1)

Echt… Wat een week, zeg!

Het begon op 1 mei, toen ging mijn Snapchat-avontuur voor Stad Roeselare van start. Voor wie het nog niet wist, ik mag een tijdje snappen in naam van Stad Roeselare. Dat betekent dat ik deze week heel wat dingen ingepland heb die ik wil laten zien. En dat ik dus echt tijd tekort kom om alle leuke plekjes in Roeselare te tonen…
Mijn week kort samengevat: k heb heel wat uitjes achter de rug, ik snap erop los, en ik stond in de regionale bladzijden van Het Nieuwsblad en De Standaard. Hoera!

Een kleine greep uit mijn tips in RSL van de voorbije week? En let op, niks gesponsord of zo, hé!

  • Mijn looptips: het Geitepark, het Sterrebos en de Stroroute…
  • Tips voor een lekker drankje: Starbuckscorner in Hotel Mercure, cocktails in Barlaban, een Fritz-drankje in pop-up Föhn
  • Good food: de nieuwe Thai take-away Chaba, tapas bij Barcelo….
  • En er was ook een loopwedstrijd, salsa in Krottegem, een Bijspelerij-vergadering, the Green Line

Goh… er zijn nog zo veel leuke plekjes in Roeselare… Ik denk dat ik toch eens vraag of ik nog een weekje langer mag snappen…

Volgen kan nog steeds op Snapchat via stadroeselare!

Why so quiet?

great things in life

Regelmaat bij het bloggen. Daar ben ik naar op zoek. De laatste tijd lukt het mij amper om elke twee weken iets neer te schrijven. Hoe dat dan komt? Too much going on…

  • De job. Druk. Les geven en alles wat erbij komt kijken. En ook de vergaderingen, activiteiten over de middag met de leerlingen, … Voor die mensen die weten waar ik het over heb, het is druk. Voor diegenen die enkel aan mijn congé denken, ik ga u hier toch niet overtuigen.
    Ah ja, en ik werk ook nog mee aan een nieuwe methode voor PAV, bij Averbode. Heel fijn en uitdagend, maar veel werk. Maar vooral #preuslikfjirtig!
  • Het gezin. Twee dochters opvoeden, het is niet simpel. Ook al zijn ze aan een leeftijd waarin ze zichzelf wassen, zelf hun kleren uitkiezen, zelf hun kleren aandoen, zelf hun boterhammen smeren… Toch komt er nog veel bij kijken. Samen spelen, uitstapkes doen, gaan winkelen, huiswerk maken, knutselen, helpen koken. Mijn dagen zijn goed gevuld!-
    Mijn vent, daar heb ik al jaren geen werk meer aan. We brengen zo veel mogelijk tijd door samen, alhoewel hij sommige weken wel wat te klagen heeft… Ik ben regelmatig weg ’s avonds, maar dat halen we dan op andere momenten in.
  • Femma RSL. We komen maandelijks samen om te vergaderen, en hebben ook elke maand één of meerdere activiteiten. Denk niet aan bloemschikken, maar workshops BBQ, nailart, salsa dansen, opsteekkapsels enzovoort. Plezante activiteiten. En zeker ook plezante vergaderingen!
  • De leesclub. Om de zes weken ongeveer komen we samen om een boek te bespreken. Eén avond in de zes weken is niet zo frequent, maar die boeken moeten natuurlijk wel gelezen worden hé. Deze maand is dat ‘Woesten’ van Kris Van Steenberghe. Ik heb genoten van het boek. En ik kijk echt uit naar de leesclub en wat iedereen ervan vond…
  • Het buikdansen. Elke donderdag ga ik met twee vriendinnen naar Harelbeke voor twee buikdanslessen na elkaar. Zo leuk! De pret begint al in de auto, want uiteraard rijden we samen. Tijdens de les wordt er ook heel wat afgelachen. En gezweet. Binnenkort staat er een grote show op het programma, dus misschien moet ik tussendoor ook wel eens oefenen…
  • Het lopen. Ik ben er ondertussen bijna een jaar echt mee bezig, met dat lopen. Na vele ‘start to run’ pogingen, heb ik er eindelijk plezier in gevonden! Dankzij Instagram vond ik hier een RSL mijn eigen coach en lukt het mij redelijk vlot om 5 km te lopen. Ideaal gezien zou ik elke week 3 keer willen lopen, maar in de realiteit ben ik al blij als het één keer lukt en heel blij als het twee keer lukt. En doodcontent als ik aan drie kom!
  • Het sociale leven. Afspreken met vrienden, uit eten, feestjes geven… Ik doe het allemaal heel graag. Deze maand staat er weer heel wat op het programma en daar maken we met veel plezier tijd voor.
  • De sociale media. Ok. Ik geef het toe, een groot stuk van mijn tijd gaat hier wel naartoe. Ik ben al een tijdje Instagram-verslaafd en nu is daar ook Snapchat bijgekomen. Ik ben wel meer van de foto’s, en minder van de filmkes, maar ik blijf het iets leuks vinden. Zoals Instagram, maar dan minder streng. De foto moet niet ‘perfect’ zijn, je mag er zoveel opzetten per dag als je wil…
    En: primeur! Stad Roeselare begint ook met Snapchat en laat zijn inwoners af en toe een weekje de Snapchat overnemen. Drie keer raden welke RSL-fan de allereerste officiële Snapper wordt! It’s me! Ik voorspel veel foto’s van chai vanaf 1 mei!
    Ook voor binnenkort: een nieuwe Instameet! De datum is al geprikt: zaterdag 11 juni. Het staat ook al vast dat we weer samenkomen in Roeselare, maar nog geen idee waar precies. Ik heb nog tijd hé…
  • De Bijspelerij. Het verslag van de paasvakantie kan je hier nog eens nalezen, maar ondertussen is het bijna zomervakantie. Volgende week vergaderen we al een tweede keer voor de zomervakantie. Er kruipt heel wat tijd en organisatie in dat bijspelen, maar het is zo leuk. Ik kijk al uit naar de zomer!
  • Netflix. Het ondenkbare is gebeurd. De echtgenoot heeft een Netflix-account aangemaakt. En dan nog op eigen initiatief, ik vroeg er al niet meer om. Niet dat ik moet toestemming vragen voor iets hier, maar wij bespreken de dingen graag. Zelfs details als Netflix.
    Wij kijken eigenlijk niet zoveel tv, tenzij we een goeie serie tegenkomen, en dan kennen we geen maat. En dat was een beetje zijn vrees met Netflix. Maar het valt nog mee, eigenlijk. We zagen al ‘the returned’ helemaal, en dat vond ik wel ferm. Maandag keken we ook naar de eerste Daredevil, wat ook heel goed meeviel. En ik ben begonnen aan ‘Better call Saul’. Wie nog tips heeft, shoot!

Het valt dus niet te verwonderen dat het bloggen er al eens bij inschiet. Maar ik werk eraan. Aan een plan om er wat regelmaat in te krijgen. Ge zult wel zien!

Wie mij wil volgen op Snapchat, mijn gebruikersnaam is er renilde.rommens (how original). En voor mijn RSL-avontuur voeg je gewoon stadroeselare toe (originaliteit wordt soms overschat).

De Bijspelerij

bijspelerij03

Foto van Koen Therry

Gasten zeg! Ik heb het al vaak gezegd, en ik zal het nog vaak herhalen, maar Roeselare boven, echt waar!

We zijn deze vakantie begonnen met de Bijspelerij in Roeselare. We zijn er al enkele maanden mee bezig achter de schermen, maar deze vakantie was het dan eindelijk zover!

Bijspelen bestaat al, in Kortrijk. Daar heb je de Styverij, met het Stuyfhuis, een plek waar je kan werken, leren en spelen (mooi gezegd hé, gepikt van hun site). Van daaruit ontstond de eerste Bijspelerij, in Kortrijk. Oorspronkelijk onder de naam ‘solidaire kinderopvang’. En dat legt het initiatief eigenlijk heel goed uit. Ouders brengen hun kinderen samen op één locatie (liefst een lagere school vanwege de infrastructuur) en doen om beurten van kinderopvang. In dit filmpje staat het allemaal heel schoon uitgelegd:

Na het geslaagde project in Kortrijk, zijn we er nu ook mee gestart in Roeselare. We huren een stukje van de school De Bonte Specht in Roeselare. En dat is het hart van onze Bijspelerij.
Concreet mag je dus je kinderen enkele dagen naar de Bijspelerij sturen voor een klein prijsje. En in ruil verzorg je zelf af en toe eens de opvang. In mijn geval was dat bijvoorbeeld drie dagen Bijspelerij voor mijn kinderen, terwijl ik zelf één dagje ging gaan Bijspelen.

Mijn Bijspeeldag was op maandag. Toen waren er zes kindjes. Samen met papa Koen T hebben we gekleurd, slingers gemaakt, wormpjes geplooid, kindjes geschminkt, fruitsalade gegeten, boterhammekes gesmuld, buiten gespeeld, wafeltjes gebakken, …
En het leuke is, elke dag zijn er andere ouders, die allemaal iets anders doen. Sommigen gaan mee in de bossen spelen, anderen nemen de kindjes mee voor een rondje in de bakfiets, nog anderen hebben een gitaar mee, leren de kindjes een dansje enzovoort. Alles kan, maar niks moet.

Kinderopvang is er eigenlijk voldoende in RSL, het is in de eerste plaats een sociaal project. Ouders die min of meer gelijkgestemd zijn. Kinderen die elkaar goed leren kennen en graag samen spelen. Verschillende leeftijden samen. Echt leuk om die kinderen bezig te zien.

Momenteel zijn we nog in een opstartfase, met een klein groepje ouders. Maar wie weet wat de toekomst nog brengt! In elk geval, mijn kinderen zijn dolenthousiast. En de ouders ook!
Heb je zelf interesse in Bijspelen in Roeselare? Klik hier voor de Facebookgroep!

En een Stuyverij in Roeselare? Komt dat er ook? Awel, nog niet verder vertellen, maar we zijn daar mee bezig. Dus hopelijk lees je hier binnenkort een blogpost over een Stuyfhuis in RSL!!

Foto van Koen Therry

Foto van Koen Therry