Tagarchief: op reis met kindjes

2 maanden vakantie met 2 dochters

 

De vakantie. Dat duurt hier twee volle maanden. En dat is fijn, want ik heb geen probleem om opvang te regelen voor mijn dochters. Maar dat is ook lang, believe me!

In de loop der jaren heb ik geleerd dat ik best enkele dingen inplan om die twee lange maanden te doorbreken. Elke dag chillen is gewoon niet denkbaar. Dus doen we kleine uitstapjes, nodigen we vrienden uit, doen we aan Bijspelen, doen de kindjes af en toe een dagkampje.

Deze zomer kochten we ook voor het eerst een ‘deftig’ zwembad. Eentje met goede afmetingen, zonder dat er iets van opblazen bij komt kijken, want dat overleeft hier nooit langer dan één zomer. We zorgden ook nog voor een upgrade van het filtersysteem, waardoor we nu nog steeds helder water hebben in het zwembad. Money well spent!

En een reis dit jaar?
Wel, het vage plan voor deze zomer was Canada. Daar woont mijn broer met zijn vrouw en kind. 4 jaar geleden hebben we daar een groot stuk van onze zomervakantie doorgebracht. Een zalige zomer, waar we nog vaak aan terugdenken. Fijn om eindelijk eens zelf te zien hoe ze daar wonen, eens proeven van de Canadese cultuur en heel veel mooie natuur. Maar toen waren de dochters nog maar 6 en 4, en zaten we toen af en toe met de handen in het haar wat de jongste betreft. Koppige fase is een understatement.
Zodus, we hadden geld gespaard (dank u belastingendienst en dank u YNAB) en we waren al stilletjes aan het dromen van Canada. Tot de boiler de geest gaf. En al onze gespaarde centen daar naartoe gingen. Hoera voor verwarming en warm water in de winter! Wel een dikke streep door onze reisplannen.

We gingen dus thuisblijven. Of misschien een last-minute? Een weekje weg, en niet te ver. AirBNB to the rescue!
We hebben dus een super weekje achter de rug. Onze reis ging naar La-Bernerie-en-Retz in Frankrijk. Een goeie 7 uren rijden, dus voor ons betekent dat met een tussenstop. Want twee dochters zo lang bij elkaar op de achterbank, dat geeft soms vonken! We rijden eigenlijk liever niet langer dan 2 uur aaneen. Een korte eet- of plaspauze om de 2 uur is geen overbodige luxe. Hungry kids are annoying kids!

Onze eerste overnachting tussendoor in Avaray was… bizar. Mooi huisje, proper en verzorgd. Heel goede prijs. Heel vriendelijke mensen. Prachtige tuin. Met uitzicht op twee koeltorens van de plaatselijke kerncentrale. Als ik zou kunnen mikken, ik kon er een steentje tegen gegooid hebben van op ons terras. Ik had het wel consequent over ‘fabriek’ als de dochters erbij waren, want ik wou niet het risico lopen dat mijn oudste dochter bang zou worden.
Wat hebben we bijgeleerd?
1. Koeltorens maken lawaai! De hele tijd een constant gezoem op de achtergrond.
2. If it seems too good to be true, it sometimes is. 
3. Altijd nog even de locatie dubbel checken via Google Maps voor je boekt. Voor één nachtje was het perfect ok, maar een hele week bij de kerncentrale kamperen zou ik toch niet zien zitten. Ik weet het, #notinmybackyard en al. En hypocriet, want ik gebruik zelf ook wel elektriciteit. Maar ja, it is what it is.

Daarna reden we verder zuidwaarts naar La-Bernerie-en-Retz. Naar een huisje met de naam ‘maison au bord de la mer‘. Klein korreltje zout, want we moesten nog een kwartiertje wandelen naar de zee. Maar echt zalig! Het perfecte familiehuisje. Drie slaapkamers, twee badkamers, living, afgesloten tuin en goed uitgeruste keuken. En een tuinhuis vol met fietsen, strandspeelgoed en een super-de-luxe- BBQ op gas. Op wandelafstand was de zee, en daarnaast ook een stukje afgesloten baai, waardoor de kinderen heel fijn konden zwemmen en spelen in het water zonder angst voor de stroming. Het was super! We spendeerden heel wat tijd aan zee, gingen lekker eten, kookten, deden van picknick en gingen op daguitstap naar het prachtige Nantes. Er kwam ook een dagje Pornic aan te pas, waar ik kennismaakte met een echt rotsstrand. Zowel Aiko als ik lieten er enkel cl bloed achter en zijn wat littekens rijker. Maar worth it!
Wat hebben we bijgeleerd?
1. Rotsstranden kunnen gevaarlijk zijn.
2. If it seems too good to be true, it sometimes isn’t! 
3. Mijn Frans trekt op niks, maar ik heb mij verstaanbaar kunnen maken. En ik ben blijven proberen, waardoor ik de taal ook wel wat ben gaan appreciëren. Move over, schoolfranstrauma!

En dan naar huis! Met een overnachting in Normandië, in Sept-Vents. Mooie route ernaartoe. Af en toe de zee gezien, heuvelachtig, mooie uitzichten. Maar het huisje was… triestig. Een ‘opgeknapte’ boerderij. Zonder noemenswaardige tuin, wel een klein tafeltje op een grindpad, dat wel. Dus technisch gezien konden we buiten zitten. Spotgoedkoop, dus misschien wel te verwachten? Anyway, ik vond vooral de geur storend. En ik heb mij er moeten over zetten om ’s avonds in dat bed te kruipen. Maar het was maar voor een nachtje. We zijn er misschien 10 u geweest. ’s Avonds gaan eten, dus laat thuis en ’s morgens vroeg vertrokken. En ook al was ik zeker dat ik met vlooien ging thuiskomen, ik heb nog steeds niks speciaals opgemerkt #dramaqueen.
Wat hebben we geleerd?
1. Als de foto’s er al een beetje twijfelachtig uitzien, dan is het in het echt nog erger. Felgroen op de zetels en op de muren, het is misschien een indicatie van wat er je te wachten staat.
2. If it seems too good to be true (op gebied van prijs), it sometimes is.
3. Zelfs goeie reviews zijn geen garantie. Maar ik ben misschien wel overgevoelig aan geuren. Maybe it’s just me. 

Voor we naar huis gingen, zijn we nog een voormiddag gaan uitwaaien en uitrusten op het strand van Ouistreham. Wat een mooi strand! En blauwe zee. De dochters vonden er ook prachtige schelpen. Spelen in de zee, zandkasteeltje bouwen en moeder die wat mocht bijslapen op haar handdoekske. Good times!

Eerlijk? De dochters hebben het echt goed gedaan samen op reis. Lange autoritten vind ik wel nog steeds niet leuk. Na een bepaalde tijd gaan ze gewoon op elkaars zenuwen werken en dat eindigt altijd in ruzie, en soms zelfs in geduw en getrek. Regelmatige stops zijn echt essentieel voor ons. Wat ook helpt is een eigen rugzakje met voorraad eten en water. Boekjes om te lezen of in te werken. En in de terugweg zijn ze uren flink geweest met tekenen in hun eigen mini Bullet Journal.

Eenmaal thuis is het jammer genoeg weer business as usual. Het kleinste meningsverschil is goed om een wereldoorlog uit te lokken. En een minuut later zitten ze zusterlijk naast elkaar te spelen. Maar dus, het sleutelwoord om de vakantie te overleven is variatie. Bij ons in elk geval. En af en toe eens kunnen de deur toetrekken achter jou en de kinders bij iemand anders achterlaten! Dat ook! 😉

Op autoreis met kinderen

 

Mijn rugzaktoeristjes. En ook nog de Niagara watervallen daar ergens achteraan…

Deze vakantie gaat het richting Frankrijk. Google Maps zegt dat we een kleine 7 uur nodig hebben om onze bestemming te bereiken. Maar Google Maps rekent niet op files, in tegenstelling tot mezelf. Ik ga ervan uit dat we gemiddeld twee uren file mogen bijtellen. Met een dochter van 5 en een van 7 op de achterbank. Die heel goed samen kunnen spelen. Maar even goed samen kunnen ruzie maken. Hoe wij dat dan overleven? Awel, zo:

  1. Wij splitsen lange autoritten op. En dan bedoel ik niet alleen de rustpauzes, maar we vertrekken echt een dag vroeger. Op dag 1 gaan we gewoon naar Parijs. Versailles om precies te zijn. Via booking.com vonden we een viersterrenhotel waar we tegen een schappelijke prijs een nachtje met z’n viertjes bivakkeren. Zo duurt de vakantie nog een dagje langer en zorgen files rond Parijs niet voor help-we-zullen-veel-te-laat-aankomen-bij-het-huisje-stress.
  2. Rugzakjes! Mijn kinders zijn dat al gewoon. Een daguitstapje, dat betekent: elk zijn eigen rugzak. Met flesje water, koekjes, fruit, zonnecrème, zonnehoedje, zonnebril etc. Ieder zorgt voor zijn eigen gerief. Zo moet ik geen 10 keer op een dag horen ‘mama, ik heb honger.’ Ze halen uit waar ze zin in hebben en eten het op. Klaar. Af en toe herinner ik hen er wel eens aan dat het eten een hele dag moet meegaan…
  3. Rugzakjes met extraatjes! Op lange autoritten zitten er altijd extraatjes in de rugzak. Meestal prulletjes uit de Action of zo. Wat zit er dit jaar zoal in: nieuwe kleurpotloden, een balpen met 6 kleurtjes, vakantieboekjes, een Hula meisje op zonne-energie, stempelstiften, een notitieboekje, een mini My Little Pony… Let op: dit wordt opgesplitst in twee. Ze krijgen een selectie voor de reis naar Parijs, en dan hou ik nog wat dingen achter om ’s avonds in Versailles in hun rugzakje te stoppen voor dag 2. Want dan zitten ze weer een tijdje in de auto.
  4. Een organizer slash tekentafel. Je hangt het aan de rug van de voorste autostoelen, stopt het vol met potloden en boekjes, en de kinderen zijn uren zoet met tekenen, kleuren en schrijven (voor diegenen die al kunnen schrijven). Enkele jaren geleden kocht ik er bij Blokker, maar die waren al vlug kapot. Dit jaar kocht ik ze online bij Hema. Ik ben benieuwd hoe lang deze meegaan…
  5. Een retro Gameboy met koptelefoon! Vorig jaar gingen we met het hele gezin een maand naar Canada. Toen gingen de Gameboys met koptelefoon al mee. Waanzinnig goed idee! Het spelen zelf (Tetris) lukt nog niet altijd even goed, maar ze gebruiken het vooral als een soort walkman. En het kan tegen een stootje.
  6. Goeie muziek. We maken cd’s met al onze favoriete nummers. En we nemen ook cd’s van de kinderen mee, zoal Kapitein Winokio, de Piepkes, Sesamstraat en de dingen van Het Geluidshuis. Plezier verzekerd!
  7. Een DVD-speler. Nee, toch niet. Mijn vent ziet dat niet zitten. Hij voorspelt: gezeur over welke dvd ze willen bekijken, het geluid dat ons (hem) zal irriteren, paniek als er een technisch probleem is en algemene ambetantigheid achteraf. En hij heeft wel gelijk. Ik weet niet wat dat is, maar die dochters zijn vaak heel hyper na het bekijken van een dvd’tje… Dus misschien inderdaad niet het beste plan als ze dan nog uren in de auto moeten zitten.

Voila, zo doen wij het, lange autoreizen met de dochters. Wie heeft er nog tips??