Categoriearchief: werken

mixed feelings

 

Ik ga ze missen nu de school weer begint. En ook niet… 😉

Eind augustus, dat is zo altijd van ‘mixed feelings‘ bij mij.

  • Blij dat ik terug mag gaan werken. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat de vakantie al voorbij is.
  • Blij dat ik mijn kinderen niet meer 24/7 rond mij heb. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat ik mijn kinderen weer zo vaak moet missen.
  • Blij dat er weer wat meer structuur in ons leven zit. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat er weer zoveel structuur in ons leven zit. Want zo’n slow breakfast in mijn pyjama, dat is toch de ideale start van mijn dag.
  • Blij dat alle hobby’s weer opgepikt worden. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat de dochters weer rondgevoerd moeten worden.
  • Blij dat ik mijn leerlingen weer ga terug zien, en ook nieuwe leerlingen ga leren kennen. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat het weer weken gaat duren tegen dat ik alle namen ken.
  • Blij dat mijn kinderen weer vanalles bijleren op school. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat ik nu al opzie tegen de huiswerk-discussies.

In ’t kort: ik ben blij als het einde van augustus nadert, maar ik loop dan ook altijd een beetje ambetant rond.

Maar kijk, het is al september ondertussen!

#teachersgonnateach

Grammar – ik geef het met mijn ogen dicht 😉

Vorig weekend ging ik op zoek naar een spuitbus deo. Niet voor mezelf, maar voor één van mijn leerlingen. Nee, dat behoort eigenlijk niet tot mijn normale takenpakket. Nee, het gaat ook zeker niet over een leerling die een geurprobleem heeft. Maar toch was het nogal dringend.

Ik had namelijk vrijdag bijna haar volledige spuitbus leeggespoten in mijn klaslokaal. Nee, niet omdat het daar zo hard stonk. Nee, ook niet omdat ik zelf mijn deo vergeten was ’s morgens. Maar wel omdat ik soms nogal lomp kan zijn.

Ik was dus Engels aan het geven. Grammar. Call me crazy, maar ik geef dat dus kweeniehoegraag. Ik vind het oprecht leuk om die regeltjes uit te leggen en in een duidelijk schema te gieten en te zien in de ogen van de leerlingen dat ze mee zijn met de uitleg. Ik geef sowieso heel graag les, maar als ik grammar mag geven, dat zit er altijd nog dat beetje extra vuur in mij.

Zodus, nen helen uitleg over modal verbs vrijdag. Love it! En mijn leerlingen ook. Allez, dat wil ik graag geloven. Enfin, ik schrijf dus heel de rechterflap van het whiteboard vol met mijn blauwe bordstift. Die wel wat beter schreef dan normaal, precies. Want eigenlijk, zo’n whiteboard met stift, ik ben geen fan. Geef mij maar gewoon een krijtbord. Of een beamer, dat is ook altijd goed. Maar daar is het dus een whiteboard.

2/3 van mijn uitleg stond aan bord, de leerlingen waren mee, ik was enthousiast. Alles zat mee. En toen schreef ik een klein foutje en wou ik dat wegvegen met mijn vinger. Niks. Helemaal niks gebeurt er. Die letter blijft gewoon koppig staan. Ik snap het niet. O.M.G. Ik snap het plots. In mijn hand zit namelijk mijn blauwe alcoholstift. Die zo goed schrijft. Ook op een whiteboard dus. Maar uitvegen lukt net iets moeilijker. Of helemaal niet.

Enter mijn mini flesje deo. Ik heb bijna altijd een goed gevulde handtas bij. Pillekes, pleisters, zalfkes, deo. You name it, it’s in my bag. De deo werd dus bovengehaald om de alcoholstift te verwijderen. En dat trucje werkt echt. Beetje spuiten, wrijven met een droog doekje, en het is weg. Wel stom dat mijn bord helemaal vol stond en ik maar zo’n mini deo flesje had zitten.

Enter de deo van een van mijn leerlingen. Die het spul bijna volledig leeg moest spuiten op het bord. En ons bijna allemaal vergaste in the proces. Vandaar dus mijn zoektocht naar de deo vorige zaterdag. Haar merk heb ik niet gevonden, maar ze vond het wel lekker ruiken.

Veel kans dat dit een reeks wordt. Aangezien ik nogal vaak lompe dingen doe of zeg in de klas…

 

Deze maand doe ik mee aan een bloghop. Heel de maand kan je hier nog deelnemen aan de wedstrijd die erbij hoort. En zo verder hoppen naar andere bloggers.