Categoriearchief: werk

Changes

#teachersgonnateach

Een aantal jaar geleden vond ik het eens nodig om dingen over mezelf te delen met jullie. Maar zie, het probleem met bloggen… Die teksten blijven daar staan, terwijl er eigenlijk al veel niet meer van klopt. Hoog tijd dus voor een update!

Wat is er onveranderd gebleven? Het huwelijk, het niet-drinken, de cola-zero-verslaving, de droomjob.

Maar kijk, ik drink ondertussen dus wel koffie hé. Ben ik dan eindelijk volwassen geworden? Dagen zonder koffie, dat bestaat hier gewoon niet meer. Ik koop nu zelfs al van die fancy zakjes koffiebonen die ik dan zelf maal. En waar ik dan koffie mee maak in mijn Aeropress. Bijna een koffiesnob, dus. Ware het niet dat ik er nog steeds niks van ken. En dat ik er in bepaalde kringen voor gekend sta dat ik geen koffie kan zetten zonder alles onder te morsen.  Maar ik kan wel heel wat lekkere koffieplekjes aanbevelen!

De suikerverslaving! Ik ben nu al enkele maanden bezig met een new way of life, namelijk lowcarb. Je kan de hele uitleg erachter hier lezen. Maar feit is dus dat ik niet meer elke dag suiker eet. Integendeel, ik eet bijna niks meer van toegevoegde suikers. Ik eet heel weinig koolhydraten en bijna geen tussendoortjes meer. Mijn zin in zoet is spectaculair afgenomen. It’s a miracle, echt waar. Maar, ik moet er wel aan toevoegen dat er hier wekelijks wel een cheatday of cheatmeals op het programma staan. Dan worden er al eens frietjes afgehaald. Of sushi. Of noodles. Of zo. Maar hey, niks zo saai als altijd consequent zijn, hé!?

Buikdansen… Herbegonnen. Leukste hobby ooit, dat kon je hier al lezen. Ik kan het iedereen aanraden. Feelgood van de eerste minuut tot de laatste! We sluiten elk lesjaar af met een spetterende show. Ik deed ondertussen al drie keer mee. En ik kijk al uit naar de editie van dit schooljaar. Wat natuurlijk ook betekent dat ik een nieuwe outfit ga zoeken! Na donkerblauw, wit en roze is het dit jaar tijd voor… (nog geen idee, dus).

Zetelhangen doe ik nog steeds, maar nu voornamelijk met Netflix. Wat zijn daar toch super dingen te zien! Gaande van humor (Arrested Development en Brooklyn nine-nine) over actie (Breaking Bad en Ozark) naar redelijk bizar (Black Mirror en Maniac)  tot ik-weet-eigenlijk-niet-goed-waarom-ik-hiernaar-kijk-maar-ik-kan-niet-meer-stoppen (The Affair en You, Me, Her).

Nieuwe hobby’s zijn er ook bijgekomen. Hartjes voor handletteren. En mijn Bullet Journal. En koffie. Altijd koffie.

 

 

mixed feelings

 

Ik ga ze missen nu de school weer begint. En ook niet… 😉

Eind augustus, dat is zo altijd van ‘mixed feelings‘ bij mij.

  • Blij dat ik terug mag gaan werken. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat de vakantie al voorbij is.
  • Blij dat ik mijn kinderen niet meer 24/7 rond mij heb. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat ik mijn kinderen weer zo vaak moet missen.
  • Blij dat er weer wat meer structuur in ons leven zit. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat er weer zoveel structuur in ons leven zit. Want zo’n slow breakfast in mijn pyjama, dat is toch de ideale start van mijn dag.
  • Blij dat alle hobby’s weer opgepikt worden. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat de dochters weer rondgevoerd moeten worden.
  • Blij dat ik mijn leerlingen weer ga terug zien, en ook nieuwe leerlingen ga leren kennen. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat het weer weken gaat duren tegen dat ik alle namen ken.
  • Blij dat mijn kinderen weer vanalles bijleren op school. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat ik nu al opzie tegen de huiswerk-discussies.

In ’t kort: ik ben blij als het einde van augustus nadert, maar ik loop dan ook altijd een beetje ambetant rond.

Maar kijk, het is al september ondertussen!

#teachersgonnateach

Grammar – ik geef het met mijn ogen dicht 😉

Vorig weekend ging ik op zoek naar een spuitbus deo. Niet voor mezelf, maar voor één van mijn leerlingen. Nee, dat behoort eigenlijk niet tot mijn normale takenpakket. Nee, het gaat ook zeker niet over een leerling die een geurprobleem heeft. Maar toch was het nogal dringend.

Ik had namelijk vrijdag bijna haar volledige spuitbus leeggespoten in mijn klaslokaal. Nee, niet omdat het daar zo hard stonk. Nee, ook niet omdat ik zelf mijn deo vergeten was ’s morgens. Maar wel omdat ik soms nogal lomp kan zijn.

Ik was dus Engels aan het geven. Grammar. Call me crazy, maar ik geef dat dus kweeniehoegraag. Ik vind het oprecht leuk om die regeltjes uit te leggen en in een duidelijk schema te gieten en te zien in de ogen van de leerlingen dat ze mee zijn met de uitleg. Ik geef sowieso heel graag les, maar als ik grammar mag geven, dat zit er altijd nog dat beetje extra vuur in mij.

Zodus, nen helen uitleg over modal verbs vrijdag. Love it! En mijn leerlingen ook. Allez, dat wil ik graag geloven. Enfin, ik schrijf dus heel de rechterflap van het whiteboard vol met mijn blauwe bordstift. Die wel wat beter schreef dan normaal, precies. Want eigenlijk, zo’n whiteboard met stift, ik ben geen fan. Geef mij maar gewoon een krijtbord. Of een beamer, dat is ook altijd goed. Maar daar is het dus een whiteboard.

2/3 van mijn uitleg stond aan bord, de leerlingen waren mee, ik was enthousiast. Alles zat mee. En toen schreef ik een klein foutje en wou ik dat wegvegen met mijn vinger. Niks. Helemaal niks gebeurt er. Die letter blijft gewoon koppig staan. Ik snap het niet. O.M.G. Ik snap het plots. In mijn hand zit namelijk mijn blauwe alcoholstift. Die zo goed schrijft. Ook op een whiteboard dus. Maar uitvegen lukt net iets moeilijker. Of helemaal niet.

Enter mijn mini flesje deo. Ik heb bijna altijd een goed gevulde handtas bij. Pillekes, pleisters, zalfkes, deo. You name it, it’s in my bag. De deo werd dus bovengehaald om de alcoholstift te verwijderen. En dat trucje werkt echt. Beetje spuiten, wrijven met een droog doekje, en het is weg. Wel stom dat mijn bord helemaal vol stond en ik maar zo’n mini deo flesje had zitten.

Enter de deo van een van mijn leerlingen. Die het spul bijna volledig leeg moest spuiten op het bord. En ons bijna allemaal vergaste in the proces. Vandaar dus mijn zoektocht naar de deo vorige zaterdag. Haar merk heb ik niet gevonden, maar ze vond het wel lekker ruiken.

Veel kans dat dit een reeks wordt. Aangezien ik nogal vaak lompe dingen doe of zeg in de klas…

 

Deze maand doe ik mee aan een bloghop. Heel de maand kan je hier nog deelnemen aan de wedstrijd die erbij hoort. En zo verder hoppen naar andere bloggers. 

September

Klaar voor de Strapdag!

September… Het is toch altijd weer een drukke maand. Volop terug aanpassen aan het schoolse ritme hier in huis. Opstaan, eten, aankleden, vertrekken… De ochtendspits verloopt hier nog steeds niet helemaal zoals het moet.

’s Avonds tijd maken voor een vieruurtje, het huiswerk, spelen met kinderen in de straat, gezond koken en gezellig samen eten. Dat is het plan, maar in de realiteit draait het toch vaak net iets anders uit.

Tel daarbij ook nog eens dat ik zelf weer aan de slag ga in september, en ook nog moet aanpassen aan het ritme ’s morgens. Ik moet er geen tekeningske bij maken, zeker? Soms is het zelfs zo chaotisch en druk voor ik vertrek, dat ik oprecht blij ben dat ik de voordeur achter mij kan dichtslaan en naar school kan vertrekken terwijl David de dochters op tijd probeert klaar te krijgen. Maar evengoed ben ik blij dat ik de dochters zelf naar school kan brengen op mijn twee vaste dagen in de week.

Maar dus, september.. Ik ben blij dat deze aanpassingsmaand er bijna op zit. In oktober verloopt alles op rolletjes hier. De kindjes staan dan stipt op, zijn niet meer moe ’s morgens. Ze maken dan ook geen ruzie in de badkamer of aan de keukentafel. Vanaf oktober doen ze al hun taakjes in huis spontaan en zonder morren. ’s Avonds komen ze welgezind thuis, in vijf minuutjes is het huiswerk gemaakt en staan de boekentassen al klaar voor morgen. En terwijl ik supergezond en lekker aan het koken ben, spelen ze flink samen buiten in het zonnetje en ruimt de echtgenoot het huis op. Tussendoor heb ik ook nog even tijd om alle taken en toetsen te verbeteren en mijn lessen voor te bereiden. En de weekends, die zijn helemaal voor het gezin om leuke dingen te doen.

Aaaah, oktober… Ik kijk er zo naar uit!

Werklast in het onderwijs

DS

‘Of ik eens wou bijhouden hoeveel uur ik werk per week?’ Die vraag kreeg ik eind vorig jaar via een PB op Instagram. Maar ja, gij. Want het was voor Klasse. Gelijk gestemde zielen, en al!

Ik klokte die week af op net geen 50 uren (van 60 minuten, ja hoor). Het was een beetje een rare week. Een lange bijscholing, heel wat vergaderingen, en heel wat extra werk voor Music for Life waar we toen middenin zaten. Dus ik kwam aan veel ‘allerlei’ en veel ‘administratie’, het lessen voorbereiden had ik vooral in het voorgaande weekend gedaan en het verbeterwerk werd wat uitgesteld. Dus geen standaard week, maar qua werkuren toch wel een normale week.

Het artikel werd gepubliceerd in Klasse, het tijdschrift voor leraren. Ik kreeg heel wat positieve reacties van collega’s. En ik was content. Het artikel was goed, de feedback was goed en de fotograaf had mij echt ‘schoon’ op de foto’s gekregen. Life was good.

En dan ging deze week het artikel online op de site van Klasse. En toen was er weer het debat met Crevits rond de onderwijshervormingen. Dat die leerkrachten derde graad gerust een uurke of twee meer mogen werken, want ze werken er maar 20… Ik werd gecontacteerd door een journalist van De Standaard of ze mijn verhaal mochten gebruiken. Want het artikel toonde duidelijk aan dat 20 uur lesgeven niet gelijk staat aan 20 uur werken.

Vandaag stond het artikel in De Standaard. En toen kwam ik terecht in een kleine shit-storm… Wat is Facebook plots een lelijk ding! Ik heb enkele reacties gelezen, maar ik werd er echt een beetje moedeloos van. Ik ben blijkbaar een zaag (net zoals alle leerkrachten), en ik werk ook heel inefficiënt.
Ondertussen werd het artikel al meer dan 1300 keer ‘geliked’, werd het 344 keer gedeeld en zijn er 142 reacties.
Een weekje lang een dagboek bijhouden van je werkuren, geen idee dat het zoveel haat, woede en afgunst kon opwekken…

Enfin, al een geluk dat ik mijn job graag doe. Want er wordt nogal op neergekeken. Behalve dan op al die vakantie…

Maar hey, ik heb er toch maar lekker een professionele fotoshoot aan overgehouden in mijn eigen school! Dat is toch ook al iets 😉

Renilde-Kortrijk-2

foto: Boumediene Belbachir

 

Why so quiet?

great things in life

Regelmaat bij het bloggen. Daar ben ik naar op zoek. De laatste tijd lukt het mij amper om elke twee weken iets neer te schrijven. Hoe dat dan komt? Too much going on…

  • De job. Druk. Les geven en alles wat erbij komt kijken. En ook de vergaderingen, activiteiten over de middag met de leerlingen, … Voor die mensen die weten waar ik het over heb, het is druk. Voor diegenen die enkel aan mijn congé denken, ik ga u hier toch niet overtuigen.
    Ah ja, en ik werk ook nog mee aan een nieuwe methode voor PAV, bij Averbode. Heel fijn en uitdagend, maar veel werk. Maar vooral #preuslikfjirtig!
  • Het gezin. Twee dochters opvoeden, het is niet simpel. Ook al zijn ze aan een leeftijd waarin ze zichzelf wassen, zelf hun kleren uitkiezen, zelf hun kleren aandoen, zelf hun boterhammen smeren… Toch komt er nog veel bij kijken. Samen spelen, uitstapkes doen, gaan winkelen, huiswerk maken, knutselen, helpen koken. Mijn dagen zijn goed gevuld!-
    Mijn vent, daar heb ik al jaren geen werk meer aan. We brengen zo veel mogelijk tijd door samen, alhoewel hij sommige weken wel wat te klagen heeft… Ik ben regelmatig weg ’s avonds, maar dat halen we dan op andere momenten in.
  • Femma RSL. We komen maandelijks samen om te vergaderen, en hebben ook elke maand één of meerdere activiteiten. Denk niet aan bloemschikken, maar workshops BBQ, nailart, salsa dansen, opsteekkapsels enzovoort. Plezante activiteiten. En zeker ook plezante vergaderingen!
  • De leesclub. Om de zes weken ongeveer komen we samen om een boek te bespreken. Eén avond in de zes weken is niet zo frequent, maar die boeken moeten natuurlijk wel gelezen worden hé. Deze maand is dat ‘Woesten’ van Kris Van Steenberghe. Ik heb genoten van het boek. En ik kijk echt uit naar de leesclub en wat iedereen ervan vond…
  • Het buikdansen. Elke donderdag ga ik met twee vriendinnen naar Harelbeke voor twee buikdanslessen na elkaar. Zo leuk! De pret begint al in de auto, want uiteraard rijden we samen. Tijdens de les wordt er ook heel wat afgelachen. En gezweet. Binnenkort staat er een grote show op het programma, dus misschien moet ik tussendoor ook wel eens oefenen…
  • Het lopen. Ik ben er ondertussen bijna een jaar echt mee bezig, met dat lopen. Na vele ‘start to run’ pogingen, heb ik er eindelijk plezier in gevonden! Dankzij Instagram vond ik hier een RSL mijn eigen coach en lukt het mij redelijk vlot om 5 km te lopen. Ideaal gezien zou ik elke week 3 keer willen lopen, maar in de realiteit ben ik al blij als het één keer lukt en heel blij als het twee keer lukt. En doodcontent als ik aan drie kom!
  • Het sociale leven. Afspreken met vrienden, uit eten, feestjes geven… Ik doe het allemaal heel graag. Deze maand staat er weer heel wat op het programma en daar maken we met veel plezier tijd voor.
  • De sociale media. Ok. Ik geef het toe, een groot stuk van mijn tijd gaat hier wel naartoe. Ik ben al een tijdje Instagram-verslaafd en nu is daar ook Snapchat bijgekomen. Ik ben wel meer van de foto’s, en minder van de filmkes, maar ik blijf het iets leuks vinden. Zoals Instagram, maar dan minder streng. De foto moet niet ‘perfect’ zijn, je mag er zoveel opzetten per dag als je wil…
    En: primeur! Stad Roeselare begint ook met Snapchat en laat zijn inwoners af en toe een weekje de Snapchat overnemen. Drie keer raden welke RSL-fan de allereerste officiële Snapper wordt! It’s me! Ik voorspel veel foto’s van chai vanaf 1 mei!
    Ook voor binnenkort: een nieuwe Instameet! De datum is al geprikt: zaterdag 11 juni. Het staat ook al vast dat we weer samenkomen in Roeselare, maar nog geen idee waar precies. Ik heb nog tijd hé…
  • De Bijspelerij. Het verslag van de paasvakantie kan je hier nog eens nalezen, maar ondertussen is het bijna zomervakantie. Volgende week vergaderen we al een tweede keer voor de zomervakantie. Er kruipt heel wat tijd en organisatie in dat bijspelen, maar het is zo leuk. Ik kijk al uit naar de zomer!
  • Netflix. Het ondenkbare is gebeurd. De echtgenoot heeft een Netflix-account aangemaakt. En dan nog op eigen initiatief, ik vroeg er al niet meer om. Niet dat ik moet toestemming vragen voor iets hier, maar wij bespreken de dingen graag. Zelfs details als Netflix.
    Wij kijken eigenlijk niet zoveel tv, tenzij we een goeie serie tegenkomen, en dan kennen we geen maat. En dat was een beetje zijn vrees met Netflix. Maar het valt nog mee, eigenlijk. We zagen al ‘the returned’ helemaal, en dat vond ik wel ferm. Maandag keken we ook naar de eerste Daredevil, wat ook heel goed meeviel. En ik ben begonnen aan ‘Better call Saul’. Wie nog tips heeft, shoot!

Het valt dus niet te verwonderen dat het bloggen er al eens bij inschiet. Maar ik werk eraan. Aan een plan om er wat regelmaat in te krijgen. Ge zult wel zien!

Wie mij wil volgen op Snapchat, mijn gebruikersnaam is er renilde.rommens (how original). En voor mijn RSL-avontuur voeg je gewoon stadroeselare toe (originaliteit wordt soms overschat).

Work #boostyourpositivity

job

Deze week Vorige week ging het over werk, op #boostyourpositivity. De balans werk-gezin en zo. En daar heb ik momenteel dus echt niks zinnigs over te zeggen. Want sinds september draait dat hier helemaal vierkant.
Even de achtergrond meegeven:

  • Ik geef les. In het middelbaar. Voornamelijk in de derde graad. Dus dat komt neer op 20 lesuren per week. Ja, dat is inderdaad een fulltime. +1000 uren voorbereiden en verbeteren thuis. En al die vergaderingen…
  • Om de 14 dagen komt onze poetsvrouw poetsen.
  • Mijn kinderen van 5 en 7 gaan allebei naar school.
  • Ik heb een fantastisch lesrooster dit schooljaar.
  • En ik heb veel vakantie!

En toch, zijn er de problemen:

  • De wasmand puilt uit met dingen die dringend moeten gestreken worden.
  • We eten meer take-away dan ik strikt genomen zou willen.
  • Ons huis lijkt soms meer op een stort dan op een huis… What is going on?

En nu even relativeren:

  • Na twee maanden vakantie is het niet raar dat we hier wat tijd nodig hebben om te wennen aan dat nieuwe ritme.
  • Werken en gezin zijn heel fijn. Maar er zijn ook nog hobby’s. Vriendinnen. Sport. Uitstapjes. Bloggen. En daar kruipt ook tijd in.
  • September is gewoon druk. Altijd. En hier is het elk jaar september maal drie. Ok, het is ondertussen al oktober, maar volgens mij betert het binnenkort. En als het beter gaat, dan kom ik hier nog eens op terug. Als ik tijd heb.

Maar het ging over het werk. Tips en zo. Daar kan ik eigenlijk heel kort over zijn. Want ik heb maar één tip. Love your job. En als dat niet zo is, doe daar dan iets aan. That’s it. #ilovemyjob.
Pas op: er zijn ook aspecten aan mijn job die ik echt niet tof vind, maar hey, dat is bij elke job wel zo, denk ik dan. Maar echt hé, #ilovemyjob!