Categoriearchief: op stap met de kindjes

Teachersgonnateach

Stairway to nowhere

Vakantie! Twee maanden! Yeeha!

Ik weet het, dat klinkt lang. Maar ik verzeker jullie, twee keer knipperen en dat is voorbij. Ik kan het nog steeds niet geloven dat het volgende week weer september is. Waar is mijn vakantie naartoe? Wat is er met al mijn plannen gebeurd?

See, that’s the thing. Als je 2 lange maanden vakantie hebt, dan is niks dringend. Dan worden heel wat dingen uitgesteld. Want je hebt toch 2 maanden vakantie. En eind augustus besef je plots dat er nog vanalles op je wishlist stond.

Wat ik allemaal nog wou doen deze vakantie?
– het huis schilderen.
– allerlei receptjes uittesten.
– heel veel bloggen.
– heel veel lezen.

Wat ik dan wel deed deze vakantie?
– heel veel tijd spenderen met mijn gezin.
– gek worden terwijl de dochters ruzie maken.
– genieten van de dochters die samen spelen.
– een beetje lezen.
– een beetje bloggen.
– regelmatig afspreken met vrienden.
– veel koffie drinken.
– receptjes uittesten.
– van bootcamp doen.
– het ‘big little project‘ van Stefanie zien werkelijkheid worden.
– het parcours van Play Kortrijk doen met het gezin.
– een stuk van de Triënnale in Brugge zien met ons vier.
– moatjesweekend (wandelen met alpaca’s, seriously).
– een last-minute weekje in Frankrijk.
bijspelen.
– een verrassingspicknick op poten zetten voor deze madam.
– workshops geven.
– 3 schone mensen zien een nieuwe zaak starten, en daar zelf ook een klein beetje bij mogen helpen.

Nu ik de balans opmaakt, besef ik nog maar eens hoeveel ik genoten heb van deze vakantie. En I got the best of both worlds, want ik mag volgende week gewoon terug naar mijn droomjob. Hopla!

 

alpaca’s!

De Vleugelfabriek goes mini-instameet

Het voorbije openingsweekend van De Vleugelfabriek was ook een kleine instameet. In november doen we die nog eens over in het groot. Normaal is een instameet ’s avonds en zonder kindjes, maar het voorbije weekend was dus anders.

Ik zie veel blogs af en toe een fotoblog inlassen, dus doe ik dat vandaag ook eens. Mijn mini-instameet in 8 foto’s. Met dank aan de fantastische fotograaf Bert Huysentruyt

 

Instameet in volle gang. Veel gebabbel, dus.

foto door Bert Huysentruyt

Stefanie is er meestal ook bij op de Instameets. Dit keer stond ze achter de toog!

foto door Bert Huysentruyt

Nog een vaste waarde in onze Roeselaarse instameet. Meet Sofie!

foto door Bert Huysentruyt

Mijn vent met de oudste dochter. En Lieselotte van Shout your heart out!

foto door Bert Huysentruyt

Niet meer actief zijn op IG is geen reden om niet te komen naar de Instameet. Pieter, aka Pierre, aka vent van Lieselotte, was er ook bij!

foto door Bert Huysentruyt

Nog een blogger! Bert van Bertnbreakfast was er ook met zijn gezin. Don’t be fooled by the #rbf, hij kan ook lachen. I swear!

foto door Bert Huysentruyt

Kelly maakt niet enkel goeie foto’s, ze staat er zelf ook altijd prachtig op. En de dochter ook!

Foto door Bert Huysentruyt

Op de vorige Instameet deden Nina en ik eerst van Blogcocktail. In november staat dit weer op de planning! Wat een prachtfoto van Nina met de oudste zoon. Toevallig ook de zoon van Bert Huysentruyt 😉

Foto door Bert Huysentruyt

 

Leuke plekjes in Roeselare

Roeselare… Het hart van West-Vlaanderen. Wat we hier missen aan groen (want blijkbaar de meest grijze stad van Vlaanderen), maken we helemaal goed op alle andere gebieden.

Dat ik fan ben van Mijn Stad (ook al woon ik er nog maar 10 jaar), is jullie wel al opgevallen. Vandaag neem ik jullie even mee langs de leukste plekjes om een koffie te drinken in Roeselare

  1. De Vleugelfabriek
    New kid in town! De opening stond het voorbije weekend op het programma. Wat een schot in de roos, dit concept! Enkel open op zondag en misschien net iets verder buiten het centrum, maar zo de uitstap waard. Je komt hier binnen en ziet je kinderen uren niet meer terug. Ze mogen spelen met vintage speelgoed, er hangt een klimrek aan de muur, er zijn rolschaatsen, er is een pingpong tafel, mini-voetbal. You name it, Stefanie heeft eraan gedacht.
    Binnenkomen bij de Vleugelfabriek is je thuis voelen, op je gemak gaan zitten en iets drinken. Aanschuiven aan tafel bij vrienden. En er is damn good coffee! 

    foto van Bert Huysentruyt

  2. Nowme
    Bestaat ondertussen een goeie 8 maanden. En het blijft een verborgen parel in de stad, op een boogscheut van de markt. Misschien even je schroom overwinnen om in de etalage te gaan zitten, maar het is het waard!
    Nowme is de plek waar je moet zijn als je nood hebt aan wat Me-time. Om te niksen, of te lezen, of zelfs om te werken. Alles kan hier. Barista Julie legt je met veel plezier uit welke koffie je best eens uittest. En er is taart van Madam Bakster. En er is damn good coffee! 

  3. Creme de la crema
    Je zou het kunnen een hipster plekje noemen, maar dat is nogal oneerbiedig. Het interieur is er volledig mijn ding, veel wit en licht hout. Er is een uitgebreide koffie- en theekaart. En je kan er ook lekker lunchen. Het ideale plekje om je even op het gemak terug te trekken. Misschien het minst ‘kindvriendelijke’ plekje uit dit lijstje, maar soms wil je wel eens een momentje zonder kinderen. Allez, ik toch. #sorrynotsorry
    De zaak heeft een ijzersterke reputatie, de eigenaar is een echte koffie expert. Er is dus damn good coffee!

     

  4. ARhus
    Onze bib, ik bedoel Kenniscentrum. De ideale werkplek. Ook perfect om met de kinderen te komen. Vroeger was er een café bij. Momenteel zijn ze het café aan het verbouwen en uitbreiden naar een volledige verdieping. De opening is ergens in september voorzien, dacht ik. Strikt genomen hoort dit nog niet thuis in mijn lijstje, maar ik ben er zeker van dat dit volledig terecht zal blijken. En ik hoop alleszins op damn good coffee!

 

 

2 maanden vakantie met 2 dochters

 

De vakantie. Dat duurt hier twee volle maanden. En dat is fijn, want ik heb geen probleem om opvang te regelen voor mijn dochters. Maar dat is ook lang, believe me!

In de loop der jaren heb ik geleerd dat ik best enkele dingen inplan om die twee lange maanden te doorbreken. Elke dag chillen is gewoon niet denkbaar. Dus doen we kleine uitstapjes, nodigen we vrienden uit, doen we aan Bijspelen, doen de kindjes af en toe een dagkampje.

Deze zomer kochten we ook voor het eerst een ‘deftig’ zwembad. Eentje met goede afmetingen, zonder dat er iets van opblazen bij komt kijken, want dat overleeft hier nooit langer dan één zomer. We zorgden ook nog voor een upgrade van het filtersysteem, waardoor we nu nog steeds helder water hebben in het zwembad. Money well spent!

En een reis dit jaar?
Wel, het vage plan voor deze zomer was Canada. Daar woont mijn broer met zijn vrouw en kind. 4 jaar geleden hebben we daar een groot stuk van onze zomervakantie doorgebracht. Een zalige zomer, waar we nog vaak aan terugdenken. Fijn om eindelijk eens zelf te zien hoe ze daar wonen, eens proeven van de Canadese cultuur en heel veel mooie natuur. Maar toen waren de dochters nog maar 6 en 4, en zaten we toen af en toe met de handen in het haar wat de jongste betreft. Koppige fase is een understatement.
Zodus, we hadden geld gespaard (dank u belastingendienst en dank u YNAB) en we waren al stilletjes aan het dromen van Canada. Tot de boiler de geest gaf. En al onze gespaarde centen daar naartoe gingen. Hoera voor verwarming en warm water in de winter! Wel een dikke streep door onze reisplannen.

We gingen dus thuisblijven. Of misschien een last-minute? Een weekje weg, en niet te ver. AirBNB to the rescue!
We hebben dus een super weekje achter de rug. Onze reis ging naar La-Bernerie-en-Retz in Frankrijk. Een goeie 7 uren rijden, dus voor ons betekent dat met een tussenstop. Want twee dochters zo lang bij elkaar op de achterbank, dat geeft soms vonken! We rijden eigenlijk liever niet langer dan 2 uur aaneen. Een korte eet- of plaspauze om de 2 uur is geen overbodige luxe. Hungry kids are annoying kids!

Onze eerste overnachting tussendoor in Avaray was… bizar. Mooi huisje, proper en verzorgd. Heel goede prijs. Heel vriendelijke mensen. Prachtige tuin. Met uitzicht op twee koeltorens van de plaatselijke kerncentrale. Als ik zou kunnen mikken, ik kon er een steentje tegen gegooid hebben van op ons terras. Ik had het wel consequent over ‘fabriek’ als de dochters erbij waren, want ik wou niet het risico lopen dat mijn oudste dochter bang zou worden.
Wat hebben we bijgeleerd?
1. Koeltorens maken lawaai! De hele tijd een constant gezoem op de achtergrond.
2. If it seems too good to be true, it sometimes is. 
3. Altijd nog even de locatie dubbel checken via Google Maps voor je boekt. Voor één nachtje was het perfect ok, maar een hele week bij de kerncentrale kamperen zou ik toch niet zien zitten. Ik weet het, #notinmybackyard en al. En hypocriet, want ik gebruik zelf ook wel elektriciteit. Maar ja, it is what it is.

Daarna reden we verder zuidwaarts naar La-Bernerie-en-Retz. Naar een huisje met de naam ‘maison au bord de la mer‘. Klein korreltje zout, want we moesten nog een kwartiertje wandelen naar de zee. Maar echt zalig! Het perfecte familiehuisje. Drie slaapkamers, twee badkamers, living, afgesloten tuin en goed uitgeruste keuken. En een tuinhuis vol met fietsen, strandspeelgoed en een super-de-luxe- BBQ op gas. Op wandelafstand was de zee, en daarnaast ook een stukje afgesloten baai, waardoor de kinderen heel fijn konden zwemmen en spelen in het water zonder angst voor de stroming. Het was super! We spendeerden heel wat tijd aan zee, gingen lekker eten, kookten, deden van picknick en gingen op daguitstap naar het prachtige Nantes. Er kwam ook een dagje Pornic aan te pas, waar ik kennismaakte met een echt rotsstrand. Zowel Aiko als ik lieten er enkel cl bloed achter en zijn wat littekens rijker. Maar worth it!
Wat hebben we bijgeleerd?
1. Rotsstranden kunnen gevaarlijk zijn.
2. If it seems too good to be true, it sometimes isn’t! 
3. Mijn Frans trekt op niks, maar ik heb mij verstaanbaar kunnen maken. En ik ben blijven proberen, waardoor ik de taal ook wel wat ben gaan appreciëren. Move over, schoolfranstrauma!

En dan naar huis! Met een overnachting in Normandië, in Sept-Vents. Mooie route ernaartoe. Af en toe de zee gezien, heuvelachtig, mooie uitzichten. Maar het huisje was… triestig. Een ‘opgeknapte’ boerderij. Zonder noemenswaardige tuin, wel een klein tafeltje op een grindpad, dat wel. Dus technisch gezien konden we buiten zitten. Spotgoedkoop, dus misschien wel te verwachten? Anyway, ik vond vooral de geur storend. En ik heb mij er moeten over zetten om ’s avonds in dat bed te kruipen. Maar het was maar voor een nachtje. We zijn er misschien 10 u geweest. ’s Avonds gaan eten, dus laat thuis en ’s morgens vroeg vertrokken. En ook al was ik zeker dat ik met vlooien ging thuiskomen, ik heb nog steeds niks speciaals opgemerkt #dramaqueen.
Wat hebben we geleerd?
1. Als de foto’s er al een beetje twijfelachtig uitzien, dan is het in het echt nog erger. Felgroen op de zetels en op de muren, het is misschien een indicatie van wat er je te wachten staat.
2. If it seems too good to be true (op gebied van prijs), it sometimes is.
3. Zelfs goeie reviews zijn geen garantie. Maar ik ben misschien wel overgevoelig aan geuren. Maybe it’s just me. 

Voor we naar huis gingen, zijn we nog een voormiddag gaan uitwaaien en uitrusten op het strand van Ouistreham. Wat een mooi strand! En blauwe zee. De dochters vonden er ook prachtige schelpen. Spelen in de zee, zandkasteeltje bouwen en moeder die wat mocht bijslapen op haar handdoekske. Good times!

Eerlijk? De dochters hebben het echt goed gedaan samen op reis. Lange autoritten vind ik wel nog steeds niet leuk. Na een bepaalde tijd gaan ze gewoon op elkaars zenuwen werken en dat eindigt altijd in ruzie, en soms zelfs in geduw en getrek. Regelmatige stops zijn echt essentieel voor ons. Wat ook helpt is een eigen rugzakje met voorraad eten en water. Boekjes om te lezen of in te werken. En in de terugweg zijn ze uren flink geweest met tekenen in hun eigen mini Bullet Journal.

Eenmaal thuis is het jammer genoeg weer business as usual. Het kleinste meningsverschil is goed om een wereldoorlog uit te lokken. En een minuut later zitten ze zusterlijk naast elkaar te spelen. Maar dus, het sleutelwoord om de vakantie te overleven is variatie. Bij ons in elk geval. En af en toe eens kunnen de deur toetrekken achter jou en de kinders bij iemand anders achterlaten! Dat ook! 😉

Waarom ik nooit een #influencer zal zijn

De dochters voor de Instax muur.

Er was onlangs die invitatie in mijn mailbox. Of ik met mijn kinderen naar de Kidsday wou komen in Technopolis? Kidsday, ofte Pressday met allemaal producten voor kinderen.

Ik had totaal geen idee wat ik daarvan mocht verwachten, maar kijk, dat was in Technopolis, dus dat deed mij overstag gaan.

Wat heb ik eruit geleerd?

  1. Pressdays zijn niks voor mij. Producten leren kennen, allemaal goed en wel. Contacten leggen met die merken om een soort samenwerking te regelen? So not my thing.
  2. Een uitnodiging krijgen voor een event in Technopolis, betekent niet noodzakelijk dat dit echt in Technopolis is. Het kan al eens in een zaaltje zijn van Technopolis. Waardoor uw kinderen eerst wel ontgoocheld zijn, want van al die coole proefjes waar moeder al de hele week enthousiast loopt over te doen, daar is geen spoor van.
  3. Als je uw kinderen belooft dat je naar Technopolis gaat om toffe dingen te doen, dan doe je dat. Ook als blijkt dat het niet bij het event hoort. Op dat soort beloftes kom je niet terug.
  4. Decathlon heeft heel toffe producten. De dochters begonnen direct te spelen met pijl en boog en een of ander gooispelletje. #geenreclame
  5. Instax camera’s zijn zo leuk. Ik kocht er onlangs zelf eentje. #geenreclame.
    En op de Kidsday kregen de dochters een paar gadgets. Denk aan magneetjes, stickers etc. #reclame, of zoals ik onlangs afsprak met Bert #vanhettem. (West-Vlaams om aan te duiden dat je iets gekregen hebt)
  6. De invitatie voor de Kidsday kwam van WalkieTalkie. Het was waarschijnlijk mijn laatste invitatie voor zoiets. Ik ben nu eenmaal minder enthousiast over de namiddag dan de meeste bloggers waarvan ik die dag foto’s tegenkwam in hun stories op Instagram.  Dus het zou heel goed kunnen dat het bij deze ene invitatie blijft. En dat is misschien ook wel ok.
    Niet dat ik geen events wil doen, maar ik heb toch liever het soort dingen waar ik zelf naartoe zou gaan. Bijvoorbeeld een expo of zo.
  7. Een #influencer zal ik nooit worden. En gelukkig maar, er zijn er al genoeg. Het lijkt mij dat je daar heel wat energie moet insteken. En dat je dan toch voor een stuk vast zit aan de ‘leverancier’.
  8. Ik vind heel die #ad of #reclame regelgeving best wel een goed idee. Ok, hier en daar zaten er wat rare dingen in dat voorstel. Maar ik ben een grote voorstander van transparantie. En als je blog of instapic en comment oprecht zijn, dan komt dat wel zo over, ook als daar toevallig #vanhettem op staat.
  9. Lang in de file staan, ik word daar pissig van. Elke dag lang in de file staan, ik zou daar dus permanent pissig van worden.
  10. Nee zeggen tegen een stukje chocoladetaart is f**ing moeilijk, jong!
  11. Achteraf spijt hebben dat je dat stuk chocoladetaart opgegeten hebt is redelijk voorspelbaar. Maar daarom niet minder waar.
  12. Mijn kinders zijn fan van Technopolis! Ondanks dat mijn oudste na 5 minuten al haar hoofd superhard stootte aan één van de proefopstellingen en de rest van het bezoek met 3 ijszakken moest rondlopen. Maar het enthousiasme kwam al snel terug. We kregen ze daar bijna niet meer weg. Fun verzekerd. Als je er nog niet bent geweest, zeker eens doen. Volgens mij is er geen enkel kind dat het daar niet de max vindt! En de ouders kunnen er ook lekker meedoen.

Leuke dag, gasten, leuke dag. Dat er nog zulke mogen volgen.
Maar de terugrit dan graag zonder file en zonder zeurende kinders.

Paasvakantie plannen…

Spring in de vakantie!

Spring in de vakantie!

Awel ja, ik heb alweer vakantie.
Paasvakantie. Je zou toch denken dat een mens met zoveel congé wat vaker kan bloggen…
Maar kom, ik geef hier wat paasvakantietips vandaag, dus hou u maar klaar.

  1. De waanzinnige boomhut in Fort Napoleon
    Ik had daar enkel nog maar af en toe iets van gezien in een boekenwinkel, maar nog nooit zelf iets van gelezen, wegens te oud. Ik had ze ook nog nooit gekocht voor mijn kinderen, wegens de jongste is nog te jong en de oudste is precies nog niet helemaal te vinden voor ‘dikke’ boeken.
    Kreeg ik aan het begin van de krokusvakantie een invitatie van Walkie Talkie om eens te gaan kijken naar de expo. Wij waren dat weekend vrij en gingen dus op onderzoek.
    Zalig! Mijn kinderen hebben echt genoten. Ze kregen hun eigen boekje om ter plaatse verder af te werken, voerden alle opdrachten volledig uit en vonden het een super voormiddag. En wij ook!
    Achteraf kocht ik hen allebei nog een boek. Bleek dat ik er volledig naast zat. Alhoewel Mila nog maar in het eerste leerjaar zit, geniet ze enorm van het boek. En Aiko heeft er ook al heel wat in gelezen. Zo zie je maar, moeder heeft niet altijd gelijk. Maar, ssssstt! Niet vertellen aan mijn dochters. Of mijn vent…
  2. De drakenexpo in het STAM in Gent
    Ik kan daar nog niet zoveel over vertellen, want dat staat op het programma voor morgen, donderdag. Maar ik kijk ernaar uit! Het was een idee van de meter van Aiko om eens samen te gaan kijken naar de draken, dus in elk geval zal het gezelschap al goed zijn. Mijn grootste vrees zijn echter niet de draken, maar wel het nieuwe circulatieplan in Gent… Fingers crossed dat we er geraken!
  3. Familiepark Harry Malter
    Vergane glorie. Dat is de beste omschrijving voor dit park in het Gentse. Een pretpark, van toen die nog konden overleven zonder hamburgertent. Zonder ijsjes bij elke hoek. Zonder een overdaad aan… muziek. Maar wel met hier en daar al een streepje roest. En minder spectaculaire over-de-kop-gaande dingen dan elders. Maar dat vind ik dik OK, wegens hoogtevrees.
    Je kan er ook heel wat dieren terug vinden. Het heeft iets weg van een kinderboerderij. Maar met hier en daar ook wat ‘grote beesten’. Vorige keer dat we er waren, jaren geleden, kon je nog een klein toertje doen op de rug van de dromedaris. Of was het een kameel? Ik hoop echt dat dit nu niet meer zo is, want dat beest zag er niet gelukkig uit… Die hebben natuurlijk sowieso wel triestige ogen, maar een hele dag voortdurend hetzelfde stukje afleggen met een kind op uw rug, veel blijer ga je daar niet van worden, natuurlijk.
  4. Gevleugelde stad in Ieper
    Straattheater over de hele stad, een heel weekend lang. Het weekend van 9 april, om precies te zijn. Zet het in uw agenda, kom af. Het zal u niet spijten.
    Vorig jaar gingen wij er voor het eerst heen, samen met Lieselotte van Shoutyourheartout. Een local die ons mee op sleeptouw nam. We keken onze ogen uit. En spraken meteen af voor de volgende editie. I can’t believe it’s been a year! 
  5. De Sierk
    Het staat bij ons nog niet op de planning voor de paasvakantie, but it should.
    In De Sierk is het altijd fijn! Ook nog zo’n ‘ander’ pretpark. In de letterlijke betekenis van het woord. Kinderen komen hier echt pret beleven, in circusthema. Ze kunnen kijken naar een voorstelling (niet elke dag), ze kunnen allerlei dingen uitproberen in de caravans van de circusartiesten, ze kunnen zelf circustrucjes oefenen in de grote circustent…
    Het domein zelf is eigenlijk een afgesloten parcours. Meestal doen wij eerst een toertje samen met de dochters. We bekijken alles, proberen heel wat dingen uit of supporteren. En dan installeren wij ons aan één van de tafels, en doen zij gewoon wat ze graag doen. Het terrein is niet zo groot en volledig afgesloten, waardoor je je geen zorgen hoeft te maken. Ze kunnen niet weg, kunnen niet verloren lopen en komen wel vanzelf terug als ze honger of dorst hebben. En dan lezen wij ondertussen een boekske. Of zoiets.

Komen hier eigenlijk nog leerkrachten lezen? Tip van de dag: van 1 april tot 30 april zijn het weer lerarendagen. Op vertoon van je lerarenkaart krijg je op alles uit mijn lijstje korting, behalve op nummer 4, want dat is helemaal gratis! Voor iedereen!

Picknick

IMG_20160720_230937

We gingen op de Nationale Feestdag picknicken met vrienden in het Blotevoetenpad in Oekene. Ik maakte woensdagavond alles klaar en postte een foto op IG. Waar redelijk wat reactie op kwam, dus ik zet hier even de receptjes. Natuurlijk kan je gewoon gaan picknicken met broodjes. Lekker en bijna geen werk aan. Maar ik kook graag, dus elk excuus is goed om in mijn keuken in te duiken.
Ik schrijf het hier kort neer, en niet met precieze hoeveelheden. Gebruik wat je lekker vindt en proef tussendoor, dan weet je wel of er nog iets bij moet.

  1. De pastasalade.
    Gewoon om het even welke pasta koken, dit keer koos ik voor Griekse pasta. Ondertussen enkele plakjes Parmaham of zo bakken in de pan, of voor ’t gemak in de oven. Even lekker, minder vet, en je moet er niet naar omkijken. Wat pijnboompitjes roosteren. De pasta wat afkoelen onder de kraan en toevoegen wat je lekker vindt. Ik deed er de parmaham bij, in kleine stukjes. Pijnboompitjes. Rucola. Halfzongedroogde tomaatjes in kleine stukjes, en wat van de olie waar die tomaatjes inzaten. Ook nog wat geraspte parmezaan en peper. Klaar!
  2. De quinoasalade.
    Quinoa spoelen en koken volgens de aanwijzingen op het pakje. En dan ook weer afkoelen onder stromend water. Ondertussen een kleine rode ajuin snipperen. Daar flink wat olijfolie bij en dan citroensap toevoegen terwijl je goed roert en zo een soort vinaigrette maakt. Hier currykruiden aan toevoegen. Dan een groene appel in kleine stukjes snijden. Alles bij de quinoa doen en goed roeren. Ik deed er ook nog rozijntjes bij, en wat nootjes in stukjes. Het werden hazelnoten, want de amandelnoten waren op.
  3. De watermeloensalade.
    Het makkelijkst om te maken maar zó lekker en fris. Gewoon een halve watermeloen in stukjes snijden en ook een kleine rode ajuin snipperen. Samen gooien en nu enkel nog een blokje feta snijden en bijdoen. Ik doe er meestal nog een klein beetje citroensap bij en nog wat peper. Lekker!
  4. De aardappelsalade.
    Een klassieker, maar dan een beetje anders want ik hou echt niet van mayonaise. Dus hier was het met een yoghurtsausje. Gewoon patatjes koken (in de pel), pellen, laten afkoelen en in stukjes snijden. Peper en zout if you want. Wat verse bieslook. En dan met wat yoghurt en een beetje olijfolie met zo’n zakje een lekker sausje maken. Een beetje vals spelen kan geen kwaad, hoor.
  5. De tiramisu.
    Dessert. Echt. Dat moet. Trust me.  Hier is dat zonder alcohol. Want ik heb dat niet in huis, en zo kunnen de kleintjes ook smullen. Easy peasy. Gewoon de boudoirkes efkes door de koffie halen en onderaan het schaaltje leggen. Dan 250 gr mascarpone loskloppen met 3 eigelen en 85gr. bloemsuiker. Daar dan de 3 stijfgeklopte eiwitten aan toevoegen. Dit op de koekjes doen en afwerken met cacaopoeder of aardbeien.
    Soms doe ik de boudoirs ook wel in aarbeiensap of appelsap in plaats van koffie, maar daar had ik nu geen zin in.

Als je die receptjes nog eens wil nalezen in hun oorspronkelijke vorm en met juiste hoeveelheden en zo, kan je eens gaan zoeken op één van mijn Pinterest borden.

We nemen ook nog altijd broodjes en beleg mee voor kindjes die zich minder avontuurlijk voelen (als het op eten aankomt). En aperitieven hoort er bij ons ook bij. Een chipje, wat dips, olijfjes… Keukenrol, natte doekjes en vuilniszakjes hebben we altijd bij. Het draagbare badmintonset namen we deze week ook mee. De vrienden brachten een kaartspel en UNO mee. En een boekske mag ook altijd hé! Veel plezier op jullie volgende picknick!

Zeldzame panda gespot in het bos

Zeldzame panda gespot in het bos

Een weekje Dierenbos

Fat family pic by David Demets

Fat family pic by David Demets

Dit jaar gingen we een weekje dichtbij op vakantie. Naar Dierenbos in Nederland.
Gasten zeg, is mij dat een aanrader voor een familievakantie! En wel om deze redenen:

  1. Het is niet ver rijden. Ik weet niet hoe dat bij u zit, maar hier geeft dat soms wel wat problemen, zo twee kleine kinders uren naast elkaar op de achterbank van de auto. We hebben er al één en ander op gevonden, maar toch, als we de autotijd kunnen beperken, dan vinden wij dat niet erg.
  2. Dierenbos. Voor de goede verstaander: het is in een mooie, rustige omgeving. En daar zijn dieren. Die de kinderen dagelijks mee mogen helpen verzorgen. Als ze dat willen.
  3. Leuke huisjes. Chaletjes. Hout. Gezellig. Heel tof om te zien. Een specialleke voor de kindjes.
  4. Overal speelpleintjes. Maar echt, overal. Aan het onthaal zijn er twee grote speelpleinen. Modder maken, dat vonden onze dochters er het leukst. Zal wel zijn.
    En verspreid tussen de huisjes staan er ook overal kleine speelpleintjes.
  5. Dierenbos is eigendom van Libéma. En Libéma, die hebben zo nog enkele toeristische trekpleisters. Waar je gratis naartoe kan als je een verblijf boekt in één van de huisjes. Wij gingen naar Aviodrome, Tropisch zwemparadijs Sportiom, De Beekse Bergen (safaripark én speelland), en Dierenrijk. In totaal kan je eigenlijk op 7 plekken gratis terecht, maar wij maakten deze kleine selectie.
  6. Wij sliepen in een huisje met sauna in de master bedroom. Ok, stel er u niet te veel bij voor, het ging om zo’n infrarood-sauna-ding, maar toch hé. Ik heb er dagelijks minimum een half uurtje in gezeten, in die sauna. Je kan zelfs slapen in een huisje met sauna binnen en hottub buiten.
  7. Er was overal gratis wifi. Geeky, I know. Maar ik wil kunnen Instagrammen en Snappen en Whatsappen en whatever op vakantie. En toen was er zelfs nog geen Pokemon Go…
  8. De vakanties in België en Nederland lopen niet helemaal gelijk. Wij gingen de eerste week van juli al, toen het nog geen vakantie was in Nederland. Waardoor het heel rustig was in het park (wel veel Belgen, zeg) en ook niet druk in de Beekse Bergen en co.

Het klinkt allemaal heel goed, maar toch zijn er ook enkele nadelen. Ah ja, ik som die hier ook op, want straks denken jullie nog dat ik gesponsord word door Dierenbos of zo…

  1. Houten chaletjes. Klinkt goed. Leuk. Gezellig. All true. Tot de kinderen moeten gaan slapen en je plots merkt hoe dun de muren wel zijn. En je dus even moet fluisteren tot ze slapen.
    En eerlijk, ik wil niet weten hoe warm het daar binnen wordt als het buiten 34 graden is…
  2. Het binnenzwembad is nogal aan de kleine kant. True that. Maar er zijn twee glijbanen, en dus die van ons waren content. Plus, er is ook nog een basic buitenzwembad en een zwemvijver. ’t Zijn negatieve mensen die daarmee nóg niet content zijn, hoor.
  3. Mijn Tolino ging er kapot. Plots strepen in mijn scherm. For no good reason. Net toen mijn kinders op een speelplein zaten en David en ik op een terrasje. Ramp, dus! Eigenlijk kan Dierenbos daar niks aan doen, maar al die voordelen en maar twee nadelen, ik vond dat een beetje poverkes, vandaar.

O ja, nog dit. Een tijd geleden kreeg ik van een vriendin een boek cadeau. Zomaar. Een thriller die zij gekregen had, maar ze leest niet graag thrillers. Ik, daarentegen, lees zo goed als alles, dus nam ik het boek mee op vakantie.  Maar ik had geen zin om het boek terug mee te nemen naar huis. En dus heb ik het daar achtergelaten, als doorgeefboek. En ik ben van plan dat meer te doen. Boeken die ik om een of andere reden heb, en die ik maar één keer wil lezen. Die geef ik door aan een ander. Met de vraag of zij dit ook willen doen als ze klaar zijn.
Want ge kunt nooit genoeg lezen.

 

Op autoreis met kinderen

 

Mijn rugzaktoeristjes. En ook nog de Niagara watervallen daar ergens achteraan…

Deze vakantie gaat het richting Frankrijk. Google Maps zegt dat we een kleine 7 uur nodig hebben om onze bestemming te bereiken. Maar Google Maps rekent niet op files, in tegenstelling tot mezelf. Ik ga ervan uit dat we gemiddeld twee uren file mogen bijtellen. Met een dochter van 5 en een van 7 op de achterbank. Die heel goed samen kunnen spelen. Maar even goed samen kunnen ruzie maken. Hoe wij dat dan overleven? Awel, zo:

  1. Wij splitsen lange autoritten op. En dan bedoel ik niet alleen de rustpauzes, maar we vertrekken echt een dag vroeger. Op dag 1 gaan we gewoon naar Parijs. Versailles om precies te zijn. Via booking.com vonden we een viersterrenhotel waar we tegen een schappelijke prijs een nachtje met z’n viertjes bivakkeren. Zo duurt de vakantie nog een dagje langer en zorgen files rond Parijs niet voor help-we-zullen-veel-te-laat-aankomen-bij-het-huisje-stress.
  2. Rugzakjes! Mijn kinders zijn dat al gewoon. Een daguitstapje, dat betekent: elk zijn eigen rugzak. Met flesje water, koekjes, fruit, zonnecrème, zonnehoedje, zonnebril etc. Ieder zorgt voor zijn eigen gerief. Zo moet ik geen 10 keer op een dag horen ‘mama, ik heb honger.’ Ze halen uit waar ze zin in hebben en eten het op. Klaar. Af en toe herinner ik hen er wel eens aan dat het eten een hele dag moet meegaan…
  3. Rugzakjes met extraatjes! Op lange autoritten zitten er altijd extraatjes in de rugzak. Meestal prulletjes uit de Action of zo. Wat zit er dit jaar zoal in: nieuwe kleurpotloden, een balpen met 6 kleurtjes, vakantieboekjes, een Hula meisje op zonne-energie, stempelstiften, een notitieboekje, een mini My Little Pony… Let op: dit wordt opgesplitst in twee. Ze krijgen een selectie voor de reis naar Parijs, en dan hou ik nog wat dingen achter om ’s avonds in Versailles in hun rugzakje te stoppen voor dag 2. Want dan zitten ze weer een tijdje in de auto.
  4. Een organizer slash tekentafel. Je hangt het aan de rug van de voorste autostoelen, stopt het vol met potloden en boekjes, en de kinderen zijn uren zoet met tekenen, kleuren en schrijven (voor diegenen die al kunnen schrijven). Enkele jaren geleden kocht ik er bij Blokker, maar die waren al vlug kapot. Dit jaar kocht ik ze online bij Hema. Ik ben benieuwd hoe lang deze meegaan…
  5. Een retro Gameboy met koptelefoon! Vorig jaar gingen we met het hele gezin een maand naar Canada. Toen gingen de Gameboys met koptelefoon al mee. Waanzinnig goed idee! Het spelen zelf (Tetris) lukt nog niet altijd even goed, maar ze gebruiken het vooral als een soort walkman. En het kan tegen een stootje.
  6. Goeie muziek. We maken cd’s met al onze favoriete nummers. En we nemen ook cd’s van de kinderen mee, zoal Kapitein Winokio, de Piepkes, Sesamstraat en de dingen van Het Geluidshuis. Plezier verzekerd!
  7. Een DVD-speler. Nee, toch niet. Mijn vent ziet dat niet zitten. Hij voorspelt: gezeur over welke dvd ze willen bekijken, het geluid dat ons (hem) zal irriteren, paniek als er een technisch probleem is en algemene ambetantigheid achteraf. En hij heeft wel gelijk. Ik weet niet wat dat is, maar die dochters zijn vaak heel hyper na het bekijken van een dvd’tje… Dus misschien inderdaad niet het beste plan als ze dan nog uren in de auto moeten zitten.

Voila, zo doen wij het, lange autoreizen met de dochters. Wie heeft er nog tips??

Zomer in Roeselare

Zomer in Roeselare

Zomer in Roeselare

Staycation. Woord van het jaar zeker, ondertussen?
Wij doen deze zomer anderhalve maand aan staycation, en gaan ook nog 14 dagen naar Frankrijk. Hoera!
En die staycation, dat doen we hier in Roeselare. En laat er nu net deze zomer heel wat op het programma staan in Roeselare.

Wat deden we al:

  1. Picknick met de Lets-groep.
    Lets, ik kan het niet uitleggen in 1-2-3, maar het komt neer op een soort ruilsysteem. Hier vind je de juiste uitleg. Maar naast het ruilen, komen er ook heel wat sociale contacten bij kijken. Elke maand is er een een kLETScafé, waar ook een activiteit aan wordt gekoppeld. En in de zomermaanden doen we gewoon twee keer een picknick. Iedereen brengt eten en drinken mee, dat wordt op één hoop gegooid en dan mag je overal van proeven. Plezant! Kindvriendelijk. En in Roeselare. Wij picknicken altijd in het Geitepark, een plezant en groot park in Roeselare. Dichtbij het centrum. En groter dan je zou denken.
  2. Summerspot op de Munt.
    Onze Bib, ik heb daar al enkele liefdesverklaringen over geschreven. Daar ga ik het niet meer over hebben vandaag. Maar naast die Bib is er een plein, de Munt. Een leeg plein. Tot enkele weken geleden. Er werden daar enkele camions zand gelost, wat strandstoelen op gezet en wat speelgoed voor de kindjes gegooid. In één van de panden rond de Munt verscheen een café, en hop, de MuntSummerSpot was geboren. Ga, zet u, laat u kinderen spelen met een schepke, en lees een boekske. Of doe iets anders, maar ga zeker eens kijken. En chillen. En je kan er zelfs het mega hippe Almdudler drinken.
  3. Speelplein op het stationsplein.
    Het vernieuwde stationsplein van Roeselare is groot. Heel groot. En ook verkeersvrij. Dus de ideale plek om iets mee te doen voor kinderen. Dit jaar werd er een gigantische zandbak gezet met speeltoestellen. Vorig jaar stond er ook al zoiets, maar nu zijn de speeltoestanden een stuk uitgebreider. En er staan ook bankjes bij voor de ouders. Wil je er gewoon even zitten, gratis en voor niet, dat kan. Wil je liever ondertussen op een terraske iets eten of drinken, het kan ook. Laat die kinderen maar ravotten. Luie ouders, dat is weer in!
    We hebben er vorige week ook kruiden gespot. In bloembakken. Geen idee of je de kruiden mag plukken…
  4. Ik speel met de stad.
    Eigenlijk hoort het speelpleintje van hierboven daar ook bij. Roeselare is deze zomer één grote speeltuin voor kinderen. En volwassenen mogen ook meedoen! Overal verschijnen pop-up speelpleintjes, op de Kleine Bassin dobbert een eendje rond, urbanart overal,…
    4 juli was de startdag. En daar hebben we aan meegedaan. David en Aiko gingen de stad rond en plakten overal stickertjes. Ik vertrok met Mila om alle kleine gaatjes in gevels en trottoirs op te vullen met Lego-blokjes. En daarna mochten we een pleintje schilderen. Zo, gewoon op de grond. En op onze voeten ook een beetje…  Die dikke blauwe streep die je daar ziet in het filmpje (1:27), die werd geschilderd door de Demetskes!

Nog niet genoeg inspiratie? Hier staat er ook nog een en ander.
Allez gasten, zeg nu zelf, wie wil er nu nog op reis gaan!?

En nee, ik werd niet gesponsord door Stad Roeselare. Mijn parkeerboetes werden mij niet kwijtgescholden in ruil voor deze blogpost, #iwish. Het is hier gewoon echt zo plezant!