Categoriearchief: lijstjes

Mijn week in nummers

Maria waakt over onze gastjes…

 

Het is alweer een tijdje geleden, maar hier nog eens een ‘week in nummers’…

5

Het was bijna twee weken geleden, maar donderdag ging ik nog eens 5 km gaan lopen. Ik ben een klein beetje doodgegaan, maar heb er vooral veel deugd van gehad. Meer van dat! Ook al is september zo druk, dat ik niet goed weet wanneer ik dat precies moet inplannen…

305

Die (bijna) 5 km lopen, daarmee verbrand je dus maar 305 kcal. Say what!? Dat is dus niks, hé! Ik mag dus niet zorgeloos frietjes gaan eten of zo… Ik loop dan wel niet (enkel) om kcal te verbranden, maar ik vind dat er tegenover al dat zweten en afzien toch wel iets meer kcal mogen staan, zulle! Bij wie moet ik daarvoor zijn?

1

Onlangs kocht ik mijn allereerste snelkookpan. Ik was daar precies wel een beetje bang van. Koken onder hoge druk, het klinkt niet zo ‘ontspannen’. Maar kijk, woensdag eindelijk voor het eerst mijn nieuw ding in gebruik genomen. Stoofvlees! Op een goed halfuur is dat dus klaar. Eerst even de handleiding doorgenomen. Beetje moeten slikken toen er stond dat de nieuwe generatie snelkookpannen niet meer kunnen ontploffen (maar enfin zeg, ik vond dat dus allesbehalve bemoedigend). Beetje stress toen ik dat ding ‘trapsgewijs’ moest ‘ontluchten’. Het belangrijkste: we aten gisteren heel lekker en mals stoofvlees, ik heb mij niet verbrand aan de stoom, en mijn pan is niet ontploft! Driewerf hoera!!!!

2

Vrijdag ging ik voor de tweede keer naar de camping bij ons op school. Wij hebben enkel leerlingen van de tweede en derde graad bij ons, de eerste graad zit op een andere locatie. Dit betekent dat de ‘derdekes’ helemaal nieuw zijn. Ze kennen de locatie nog niet, kennen de leerkrachten nog niet en vaak kennen ze ook elkaar nog niet. Vandaar de (vrijwillige) camping voor derdejaars eind september. En dat betekent spelletjes, BBQ, griezelspel en veel boefen. Ik zag zakken chips en snoep passeren, en cola werd gewoon rechtstreeks uit de 2-liter-fles gedronken. Veel zullen ze niet geslapen hebben, maar wat geeft dat op die leeftijd? Ikzelf ben braaf naar huis gaan slapen, ik kan mijn eigen warme bedje toch niet meer missen. Trouwens, die dochters van mij halen mij ’s morgen om 7 uur uit mijn bed. Zware nacht of niet…

 

fake it ‘til you make it

Het grootste bewijs dat ik volwassen ben: die twee dochters!

Soms betrap ik mezelf erop dat ik volwassen ben. Al vind ik dat eigenlijk echt zot.

In mijn hoofd ben ik namelijk nog altijd 16 of zo.  Maar dat klopt al (heel) lang niet meer. Want ik doe dingen die een 16-jarige écht niet doet. En dan ben ik toch wel eventjes verbaasd. Voorbeeldjes nodig? Allez dan.

  • Ik zit in de auto. In de file in de winkelstraat. Ik zie mezelf in de reflectie van een winkelraam. Shit! Ik rij met de auto. Ik kan dat echt! Ik heb zelfs een eigen auto!
    Mind. Blown. 
  • Ik sta te kuisen in mijn huis. ik heb een huis! Ik ben aan het kuisen!
    En dan denk ik dat het toch allemaal zo ‘fake’ is. Ik weet toch helemaal niet hoe je moet kuisen!? En hoe vaak je moet kuisen? En welke productjes je het best gebruikt voor welk werkje in huis? Ik ben toch maar gewoon ‘huisje aan het spelen’?
  • En dan. Het allergrootste OMG-moment… Ik heb twee kinderen. Twee dochters.
    En die denken precies dat ik al heel mijn leven mama ben. Dat ik 100% zeker ben van alles wat ik zeg. Dat ik op alles een antwoord heb. Dat ik weet hoe ik hen het beste moet opvoeden. Terwijl ik eigenlijk gewoon maar iets probeer…
    Maar, ik doe mijn best. And I’ll fake it ‘til I make it… Ooit ben ik écht volwassen. Denk ik.

Uitstelgedrag. En yoga. Not!

Bijna yoga…

The Perfect Blog Challenge. Week drie al. Week twee gemist hier? Ha, ik ook. Want de opdracht was: doe elke dag yoga. En dat is hier niet simpel.

Niet omdat ik een vent in huis heb die werkt in een ‘school voor yoga en zelfontwikkeling‘.
Ook niet omdat diezelfde vent vroeger yogales gaf.
Ook niet omdat die vent (de mijne dus) elke dag mediteert.
En al zeker niet omdat mijn vent elke week op dinsdagavond meditatieles geeft in Roeselare.
Het ligt dus niet aan hem. Dan zal het wel aan mij liggen, zeker?

Yoga, ik heb het nog gedaan hoor. Heeeeel lang geleden ging ik zelfs met mijn broer naar de yogales in Kortrijk. Wekelijks. Jaren later probeerde ik het nog eens met de echtgenoot. Wekelijkse yogalessen. En, echt waar, ik werd daar soms heel erg zenuwachtig van. Ik heb nogal graag dat de dingen vooruit gaan, I guess… Yoga en ik, het wordt nooit wat, denk ik dan.

Maar kom, niet getreurd, de voorbije week ging ik de volgende uitdaging wel aan. Uitstelgedrag aanpakken. I am the queen of uitstelgedrag! Dingen die ik echt niet graag doe, kan ik weken tot zelfs maanden laten liggen. En mij er ondertussen wel in opjagen omdat ik het moet doen, maar eerst 101 andere dingen doen, tot er geen tijd meer is om aan dat ene werkje te beginnen.

Mijn uitstel-top-3?

  1. Verbeteren. Seriously. Ik hou zo van mijn job. Maar verbeteren, IK HAAT HET. Echt. Diepe, hartsgrondige haat. Eigenlijk spendeer ik meer energie aan het haten van het verbeteren dan dat ik besteed aan het verbeteren zelf…
  2. Back-ups nemen. Ik weet heel goed waarom het moet. Al met scha en schande ondervonden. En toch hé. Volgende week doe ik het wel. Of anders volgende maand. Want het zou al heel toevallig zijn als mijn laptop nu zou crashen…
  3. Telefoneren. Ik ben een social media fan. Instagram, FB, Whatsapp… Allemaal top! My smartphone is my friend. Zolang ik maar niet zelf iemand moet opbellen. Want daar heb ik echt geen zin in. En het is vreemd, want het gaat meestal om gesprekken met mensen die ik graag zie en waar ik graag mee babbel, maar ik doe het gewoon niet zo graag via de telefoon. Alhoewel ik er soms wel uren mee aan de lijn hang en het echt tof vind. Het is iets raars, ik versta het zelf eigenlijk niet zo goed…

Wat heb ik dan deze week zoal aangepakt, hoor ik u denken?

  1. Ik zette de foto’s van 2014 en 2015 die daar ergens in die Google-cloud zweven en mijn Google-account helemaal laten vol lopen over op mijn laptop. 2016 en de eerste helft van 2017 moet ik ook nog eens doen. Maar nu krijg ik in elk geval al geen berichten meer dat mijn Google-Drive bijna vol staat. Score!
  2. Ik maakte een back-up van die foto’s op mijn externe harddisk. Hoera!
  3. Ik haalde mijn schoolagenda van vorig schooljaar op van Smartschool en zette die op mijn laptop.
  4. Ik ging weer eens de volle 5 km gaan lopen. En dat was al eventjes geleden.
  5. Ik ging gaan zwemmen! Want ik moet echt weer meer gaan bewegen. Of wat minder eten, dat is misschien ook een oplossing?
  6. Ik heb vorige week uuuuuuuuren gestreken. Echt waar. En waarom? Kan iemand mij dat eens komen uitleggen? What’s the point!? Die kinderen van mij laten dat ofwel gewoon in de wasmand zitten en rommelen er dan in op zoek naar een outfit, of ze proppen het in hun kast. Ongestreken is het nieuwe zwart, willen we dat afspreken?
  7. Ik keek ‘Downton Abbey‘ uit. Ik wist dat het einde er zat aan te komen en had daar echt geen zin in. Dus ik heb weken bijna niet gekeken. Want ik wou dat het bleef duren. Maar nu heb ik het dus toch uit. Content, want het was echt schoon. En toch een beetje triest dat ik hen nu nooit meer ga zien…

Zodus, al bij al een geslaagde challenge, vond ik zelf. Ik deed niet strikt elke dag iets, maar ik kom wel aan 7 dingen. Speekselmedaille!

En de uitdaging voor volgende week? Tsjah… Iets opgeven van eten of drinken waar je te veel van eet of drinkt. Dan heb ik eigenlijk maar twee keuzes: een weekje zonder cola zero of een weekje zonder suiker. Optie 2 overleef ik niet, de ontwenningsverschijnselen zouden extreem zijn. En optie 1, daar heb ik gewoon echt geen zin in. Echt niet. Nope. Never gonna happen.
Ik denk er dus nog even over na…

 

Perfect?

Een Blogchallenge, begot! Daar hou ik mij deze vakantie mee bezig.

Die Perfect?-blogchallenge werd in het leven geroepen door Miss Pixie. In het kort gezegd: elke week krijgen we een uitdaging die loopt van maandag tot en met zondag. En op zondag bloggen we erover.
Hoe die eerste week ging? Awel, we zijn vandaag al woensdag en nu pas verschijnt de blog…

Week 1: mins game, maar dan in het mini

Je hebt er misschien hier al over gelezen. Of je hoorde al van Marie Kondo. Minimalisme is in. Downsizen en consuminderen, dat moeten we nu met z’n allen doen.
Marie Kondo, echt niks voor mij… Ik heb het geprobeerd, I swear. Het boek beginnen lezen, en al hé. Maar nee, niet mijn ding. Nog zoiets: een Capsule wardrobe. PLEASE, ik wil wel meer dan 2 broeken en 3 t-shirts hé.

Maar kom, die mins game, dat wou ik wel eens proberen. Want echt, wij hebben veel te veel gerief. Ik begon dus vol goede moed.
Het idee is: we hebben allemaal te veel gerief en moeten er een gedacht van maken om dingen die we niet meer gebruiken weg te doen. Op dag 1 doe je 1 ding weg, op dag 2 doe je 2 dingen weg, op dag 3 doe je 3 dingen weg, enzovoort. Normaal hou je dat een maand vol, en dan heb je dus veel dingen weggedaan. In deze miniversie moest ik maar een weekje volhouden, dus dat zou wel lukken. Dacht ik…

Even een overzichtje van wat er vertrok en naar waar:

Dag 1: een oude pepermolen. Die eigenlijk al lang niet meer werkt, maar waarvan ik dacht dat die misschien ooit nog van pas zou komen. Maar hij werkt dus niet meer. Dus dan komt dat nooit meer van pas, bedacht ik plots. Item 1 richting vuilnisbak.

Dag 2: mijn eigen kleerkast uitgemest!! En twee vuilniszakken vol oude kleren ertussenuit gehaald. Best wel trots op mezelf. Twee zakken, maar zeker goed voor 50 items. Score! Die gaan naar de Kringwinkel. Wie weet is er iemand nog op zoek naar een rood T-shirtje met lange mouwen en drukknoopjes. Of naar een zwart hemdje met kleine blauwe sterretjes. You never know. 

Dag 3: drie dozen om de koelkast wat overzichtelijker te stapelen. Mooi fris blauw kleurke. Ik werd content iedere keer ik de frigo opendeed. Alleen spijtig dat de schappen van onze koelkast blijkbaar wat korter zijn dan standaard en ik de deur elke keer een extra duwke moest geven om dicht te blijven. 3 items die mochten verhuizen naar de frigo van mijn ouders.

Dag 4: geen vier items, maar wel 1 groot ding, de oude autostoel van Aiko. Doorgegeven aan een vriendin, dus weer twee mensen content.

Dag 5: de speelgoedkast van de dochters uitgeruimd. Alle gezelschapsspelletjes die te makkelijk waren of die ze beu gespeeld waren, en alle ‘simpele’ puzzels werden eruit gehaald en gaan richting Bijspelerij. Ik heb ze niet geteld, maar het zijn zeker 10 items. En daar zullen heel wat kindjes mee spelen deze zomer.

En dan, niks meer…

Wat heb ik geleerd uit dit experiment?

  1. Ik kon dat spelleke geen 7 dagen volhouden!? Komaan zeg, Rommens!
  2. Ik heb toch redelijk veel gerief uit mijn huis gekregen. Minimalism, here I come!
  3. Euhm… De vuilniszakken vol kleren en spelletjes voor de Bijspelerij zijn nog niet op hun nieuwe locatie geraakt… De spelletjes zitten al in de koffer en worden donderdag of vrijdag geleverd. De zakken staan nog steeds in de weg in de slaapkamer…
  4. Het zijn solden. Echt waar hé. Ik kocht ondertussen nieuwe kleren en nieuwe schoenen… Dat minimalisme, het is echt niks voor mij!

 

Bullet journal, I love you

bujo 04

Lijstjes, notaboekjes, schriftjes…
Een schriftje in de schooltas om allerlei dingen bij te houden voor school. Eentje in de laptoptas voor als ik op papier notities wil nemen tijdens een vergadering. Een schriftje voor thuis. Nog eentje op mijn bureau. En dan nog 3 verschillende to-do-lijstjes. Herkenbaar?

Move over, lijstjeschaos. Welkom, bullet journal!

Je hebt er waarschijnlijk al veel over gehoord. Ik hoorde er voor het eerst over bij Miss Pixie, laaaang geleden (pionier). Daarna schreef Kelly Deriemaecker erover voor De Standaard Magazine, dan op haar blog, en binnenkort is er haar handleiding voor wie er zelf wil aan beginnen!

Ik zou kunnen uitleggen hoe het precies werkt, maar daarvoor bekijk je eigenlijk best gewoon dit filmpje.

Dan hou ik het maar op uitleggen waarom ik zo’n voorstander ben van dit systeem! Hou je klaar, want het wordt een hele opsomming!

  • Eén boekje. En daarin komt alles. Kalenders. Goeie quotes. Onderwerpen waarover ik nog wil bloggen. Boeken die ik las en welke score ik die gaf. Plekjes waar ik graag eens iets wil gaan eten of drinken. Series of films die mij worden aangeraden. Dingen die ik zeker wil onthouden van bijscholingen of vergaderingen. Overzichtjes van het eten dat ik maak voor feestjes… En to-do’s. Veel to-do’s.
  • De inhoudstafel vooraan. Zo simpel, en toch zo geniaal! Ik moet nooit meer mijn boekje doorbladeren op zoek naar die ene goeie quote waarvan ik zeker was dat die ergens bovenaan links stond, maar die dan toch op de rechterpagina in het midden blijkt te staan. Ik kijk nu gewoon op mijn index en zie meteen waar ik moet gaan zoeken. Heaven!
  • De jaarkalender (of future log) vooraan. Per maand zet ik er mijn afspraken in en ook to-do’s die gelinkt zijn aan die maand (ik geef een voorbeeldje: afspraak maken bij de tandarts voor de jaarlijkse controle). Bij het begin van elke nieuwe maand bekijk ik het even en neem ik de dingen over, op het einde van de maand grijp ik er ook even naar terug om te zien of alles afgewerkt is.
  • Het migreren, doorschuiven etc. Zalig vind ik dat. De to-do’s overlopen en zien wat je moet ‘verhuizen’. Pijltje naar links als je het vooraan in het jaaroverzicht aan een maand wil koppelen, pijltje naar rechts als je het bijvoorbeeld gewoon verhuist naar volgende week.
  • Het gevoel van rust in mijn hoofd als mijn week op zondagavond ‘geregeld’ is. Onbetaalbaar. Trust me. Zelfs bij hele drukke weken zorgt dit ervoor dat ik het overzicht blijf behouden.
  • Het overlopen van de to-do’s op het einde van de week. En dan afwegen: is dit echt van belang? Zo van belang dat ik het ga doorschuiven naar een andere week of maand? En het dus nog eens moet opschrijven? Het zorgt er wel voor dat ik niet zomaar lukraak mijn to-do’s opstel, maar er echt over nadenk.
  • Het combineert perfect met onze digitale agenda. Want ja, we leven in de 21e eeuw, dus ik hou mijn agenda eigenlijk digitaal bij. Concreet betekent dit voor mij dat ik enkel werk met weekkalenders in mijn bullet journal en geen maandkalenders maak bij de start van elke nieuwe maand. Tijdens het weekend overloop ik de komende week op onze online agenda. De dingen die van belang zijn voor mij en ons gezin neem ik over in mijn weekoverzicht. En zo overloop ik dus nog eens alle afspraken, waardoor de kans heel klein is dat ik een afspraak vergeet (tenzij ik die natuurlijk gewoonweg op de verkeerde datum in mijn agenda heb gezet).
  • Ik oefen mijn handletteren en doodling skills. Ik word rustig van het maken van die weekagenda’s, omdat ik zo het overzicht behoud. Maar ik word ook gewoon rustig van het schrijven zelf. En het is het ideale moment om ‘functioneel’ mijn handletteren in te oefenen. Maar: niet elke maand is even mooi als de vorige. Mei en juni zijn een beetje triestig, maar dat is omdat het zo druk is op school. En voor wie het zich afvraagt, het moet echt niet perfect zijn. #wabisabi ftw!!

En dan de vraag die iedereen mij stelt: kruipt daar niet ongelooflijk veel tijd in?
Ja en nee. Elk weekend ben ik er zeker een uurtje mee bezig om mijn planning over te nemen en alles mooi vorm te geven. Maar dat zie ik echt als een uurtje me-time, maar dan wel super efficiënte me-time! En het zorgt er echt voor dat ik tijdens de week tijd win. Want ik weet op zondag al heel goed wat er mij die week nog allemaal te wachten staat. Die rust, dat overzicht, daar offer ik met plezier een uurtje weekend aan op! En nu gij!

Hieronder nog wat foto’s, misschien krijg je er zelf ook zin in?

Bullet journal nummer 2. zelf versierd. Nog steeds heel blij mee!

Bullet journal nummer 2. zelf versierd. Nog steeds heel blij mee!

Voorbeeld van een 'weekly' of weekoverzicht.

Voorbeeld van een ‘weekly’ of weekoverzicht.

Nog een 'weekly' of weekoverzicht, maar anders.

Nog een ‘weekly’ of weekoverzicht, maar anders.

Mijn dagelijkse to-do's en afspraken.

Mijn dagelijkse to-do’s en afspraken.

Paasvakantie plannen…

Spring in de vakantie!

Spring in de vakantie!

Awel ja, ik heb alweer vakantie.
Paasvakantie. Je zou toch denken dat een mens met zoveel congé wat vaker kan bloggen…
Maar kom, ik geef hier wat paasvakantietips vandaag, dus hou u maar klaar.

  1. De waanzinnige boomhut in Fort Napoleon
    Ik had daar enkel nog maar af en toe iets van gezien in een boekenwinkel, maar nog nooit zelf iets van gelezen, wegens te oud. Ik had ze ook nog nooit gekocht voor mijn kinderen, wegens de jongste is nog te jong en de oudste is precies nog niet helemaal te vinden voor ‘dikke’ boeken.
    Kreeg ik aan het begin van de krokusvakantie een invitatie van Walkie Talkie om eens te gaan kijken naar de expo. Wij waren dat weekend vrij en gingen dus op onderzoek.
    Zalig! Mijn kinderen hebben echt genoten. Ze kregen hun eigen boekje om ter plaatse verder af te werken, voerden alle opdrachten volledig uit en vonden het een super voormiddag. En wij ook!
    Achteraf kocht ik hen allebei nog een boek. Bleek dat ik er volledig naast zat. Alhoewel Mila nog maar in het eerste leerjaar zit, geniet ze enorm van het boek. En Aiko heeft er ook al heel wat in gelezen. Zo zie je maar, moeder heeft niet altijd gelijk. Maar, ssssstt! Niet vertellen aan mijn dochters. Of mijn vent…
  2. De drakenexpo in het STAM in Gent
    Ik kan daar nog niet zoveel over vertellen, want dat staat op het programma voor morgen, donderdag. Maar ik kijk ernaar uit! Het was een idee van de meter van Aiko om eens samen te gaan kijken naar de draken, dus in elk geval zal het gezelschap al goed zijn. Mijn grootste vrees zijn echter niet de draken, maar wel het nieuwe circulatieplan in Gent… Fingers crossed dat we er geraken!
  3. Familiepark Harry Malter
    Vergane glorie. Dat is de beste omschrijving voor dit park in het Gentse. Een pretpark, van toen die nog konden overleven zonder hamburgertent. Zonder ijsjes bij elke hoek. Zonder een overdaad aan… muziek. Maar wel met hier en daar al een streepje roest. En minder spectaculaire over-de-kop-gaande dingen dan elders. Maar dat vind ik dik OK, wegens hoogtevrees.
    Je kan er ook heel wat dieren terug vinden. Het heeft iets weg van een kinderboerderij. Maar met hier en daar ook wat ‘grote beesten’. Vorige keer dat we er waren, jaren geleden, kon je nog een klein toertje doen op de rug van de dromedaris. Of was het een kameel? Ik hoop echt dat dit nu niet meer zo is, want dat beest zag er niet gelukkig uit… Die hebben natuurlijk sowieso wel triestige ogen, maar een hele dag voortdurend hetzelfde stukje afleggen met een kind op uw rug, veel blijer ga je daar niet van worden, natuurlijk.
  4. Gevleugelde stad in Ieper
    Straattheater over de hele stad, een heel weekend lang. Het weekend van 9 april, om precies te zijn. Zet het in uw agenda, kom af. Het zal u niet spijten.
    Vorig jaar gingen wij er voor het eerst heen, samen met Lieselotte van Shoutyourheartout. Een local die ons mee op sleeptouw nam. We keken onze ogen uit. En spraken meteen af voor de volgende editie. I can’t believe it’s been a year! 
  5. De Sierk
    Het staat bij ons nog niet op de planning voor de paasvakantie, but it should.
    In De Sierk is het altijd fijn! Ook nog zo’n ‘ander’ pretpark. In de letterlijke betekenis van het woord. Kinderen komen hier echt pret beleven, in circusthema. Ze kunnen kijken naar een voorstelling (niet elke dag), ze kunnen allerlei dingen uitproberen in de caravans van de circusartiesten, ze kunnen zelf circustrucjes oefenen in de grote circustent…
    Het domein zelf is eigenlijk een afgesloten parcours. Meestal doen wij eerst een toertje samen met de dochters. We bekijken alles, proberen heel wat dingen uit of supporteren. En dan installeren wij ons aan één van de tafels, en doen zij gewoon wat ze graag doen. Het terrein is niet zo groot en volledig afgesloten, waardoor je je geen zorgen hoeft te maken. Ze kunnen niet weg, kunnen niet verloren lopen en komen wel vanzelf terug als ze honger of dorst hebben. En dan lezen wij ondertussen een boekske. Of zoiets.

Komen hier eigenlijk nog leerkrachten lezen? Tip van de dag: van 1 april tot 30 april zijn het weer lerarendagen. Op vertoon van je lerarenkaart krijg je op alles uit mijn lijstje korting, behalve op nummer 4, want dat is helemaal gratis! Voor iedereen!

Vakantie!!!

img_20161101_144404

Ja, ik weet het. Het is niet voor iedereen herfstvakantie. Maar laat ons er voor het gemak even van uitgaan dat dat wel zo is. Willen we dat afspreken?

Herfstvakantie is hier traditioneel altijd een drukke vakantie. Ik ben dan een week thuis met de dochters, de vent heeft geen vakantie, en aangezien het maar een weekje is, doen we niet van vakantiekampjes. Zodus: moeder heeft de hele vakantie twee kinders aan haar rokken.

Nu zijn ze ondertussen al zes en acht, dus ik kan ze al eens een uurtje gewoon laten spelen samen, zonder dat ze het kot afbreken. Maar al vlug beginnen de eerste ruzies, en als ik dan niet ingrijp, is het helemaal om zeep. Nu, bij jullie zal dat niet anders zijn, ik weet dat ondertussen ook al. Zodus, het is misschien wel handig als ik zeg wat er bij ons op het programma staat deze week. Wie weet zit er ook iets tussen voor jullie.

Ik begin (vaneigenst) in Roeselare:

  • Zwembad: check! Zes en acht, allebei een zwembrevet. Eindelijk durf ik het aan om alleen met de meisjes te gaan zwemmen. Ik verlies het klein spook niet uit het oog, maar de grote, die moet ik maar om de vijf minuten een keer gespot hebben om gerust te zijn.
  • Hagelslag Familiefestival in De Spil: check! De Spil is in de herfstvakantie traditioneel van de kinderen. Dit jaar nog meer dan anders. Er zijn voorstellingen, workshops, films, circus… En heel wat activiteiten zijn gratis en doorlopend open. Fun!
  • Arhus, onze bib. What can I say? We lopen er toch minstens elke week eens binnen, dus in de herfstvakantie zeker. En nu staan er ook nog enkele piano’s, waar iedereen aan mag spelen. Leuk voor de dochters, iets minder voor wie daar werkt, denk ik dan…
  • Uitstapjes met de Zapper. Elke vakantie hebben we een groot aanbod met activiteiten voor de kinderen waaruit we kunnen kiezen. Deze vakantie gaan de dochters een namiddag schaatsen. En dan kan ik mijn jaarplannen opstellen, hoera!!

Maar Oostende kent er ook wat van:

  • Er was eens… Het sprookjespark. Gratis toegang, echt waar. Kindervoorstellingen, workshops, een supercoole draaimolen en nog veel meer. En overal in het park staan sprookjesfiguren. Op ooghoogte van de kinderen, dus die vonden het super om om het eerst de figuurtjes te herkennen. En met stip op nummer 1: de typemachines! Je kan er een sprookje typen op een echte, ouderwetse typemachine, en je sprookje daar dan afgeven. Ze begonnen allebei meteen te typen. Maar het sprookje achterlaten, no way!
  • De Spiekpietjes zijn blijkbaar ook weer gearriveerd in Oostende. Daar kan ik zelf niks over zeggen, wegens niet geweest. Want die dochters van ons weten al een tijdje hoe het zit met de Sint. En hoewel ze meestal goed kunnen zwijgen daarover, vond ik het geen goed idee om ze samen te zetten in Fort Napoleon met een heleboel andere kinderen die wel nog geloven in de Sint… Maar ga hier eens piepen, of hier en je krijgt een idee van wat je daar te wachten staat.
  • De Oktoberfoor is er! Zelfs nog in november. Wij gingen met een duidelijk plan. De dochters mochten elk 1 iets uitkiezen op de foor (hevige discussies waarom ik telkens ‘foor’ zei, en niet gewoon ‘kermis’)… De jongste wou eendjes vissen en ging naar huis met een Disney gsm en camera. De oudste ging even trampoline springen aan zo’n bungee-jump-touwen. En ik keek af en toe eens weg. Dat was diezelfde dochter die ’s morgens liever niet op de overzetboot ging, want van boten wordt ze misselijk…
  • De zee. Zo leuk in dit seizoen. Wandelen op de dijk of langs het water. Stoppen voor een koekje en een beetje spelen. Genieten van het uitzicht…

Vandaag zaten wij de hele dag in Oostende. Merci aan WalkieTalkie voor de invite!

img_20161101_111443

 

 

Waarom? Daarom!

september

Waar ik zoal mee bezig ben…

Dat het alweer zo lang geleden is.

Dat die vakantie zo lang duurde, maar toch zo snel voorbij ging.

Dat het nieuwe schooljaar weer begonnen is en ik een klein beetje verdrink in het werk.

Dat ik nog steeds samenwerk met Averbode aan een super project voor nieuwe handboeken PAV in het secundair. En dat daar heel veel tijd in kruipt. En dat ik daar niet rijk van ga worden.  Maar dat ik er toch zo trots op ben.

Dat ik ook wat vrijwilligerswerk doe. En dat ik daar dus niks aan verdien in centen, maar dat ik daar zo van geniet. En dat ik daar al zo veel fijne mensen leerde kennen.

Dat ik grote fan ben van De Stuyverij in Kortrijk en er ook eentje wil in Roeselare. En dat ik ook probeer mijn steentje bij te dragen om dat hier (ooit) van de grond te krijgen.

Dat het nieuwe schooljaar ook weer begonnen is voor mijn dochters en dat we onze routine nog moeten vinden.

Dat er hier geen kleuters meer rondlopen in huis. Alleen lagere schoolkinderen. En dat die huiswerk moeten maken. En spelen. En toch op tijd naar bed moeten.

Dat ik veel hobby’s heb. Waarvan ik er enkele aan het verwaarlozen ben. Wie wist er eigenlijk nog dat ik ook juwelen maak(te)?

Dat ik heel veel leuke boeken aan het lezen ben, maar echt heel hard moet zoeken naar momenten om te lezen.

Dat ik ook tijd wil maken om af te spreken met vrienden maar dat dat niet zo vaak lukt als ik zou willen.

Dat ik ook wil sporten. Lopen. Of zwemmen. Of fitnessen. Want ik wil fit blijven. En ook op gewicht. Maar dat het moeilijk lukt om daar regelmaat in te creëren.

Dat ik graag gezond en lekker wil koken. Maar dat ik nog niet gewoon ben aan het nieuwe naar-school-gaan-ritme en het soms niet zo goed lukt met de timing.

Dat ik samen met David wil kijken naar The Americans en Callboys, maar dat dat er niet zo vaak van komt.

Dat hé, dat is de reden dat het hier zo stil is. Maar dat ik er iets aan ga doen. Dát ook!

 

What a week

 

Screenshot_2016-05-02-15-55-59 (1)

Echt… Wat een week, zeg!

Het begon op 1 mei, toen ging mijn Snapchat-avontuur voor Stad Roeselare van start. Voor wie het nog niet wist, ik mag een tijdje snappen in naam van Stad Roeselare. Dat betekent dat ik deze week heel wat dingen ingepland heb die ik wil laten zien. En dat ik dus echt tijd tekort kom om alle leuke plekjes in Roeselare te tonen…
Mijn week kort samengevat: k heb heel wat uitjes achter de rug, ik snap erop los, en ik stond in de regionale bladzijden van Het Nieuwsblad en De Standaard. Hoera!

Een kleine greep uit mijn tips in RSL van de voorbije week? En let op, niks gesponsord of zo, hé!

  • Mijn looptips: het Geitepark, het Sterrebos en de Stroroute…
  • Tips voor een lekker drankje: Starbuckscorner in Hotel Mercure, cocktails in Barlaban, een Fritz-drankje in pop-up Föhn
  • Good food: de nieuwe Thai take-away Chaba, tapas bij Barcelo….
  • En er was ook een loopwedstrijd, salsa in Krottegem, een Bijspelerij-vergadering, the Green Line

Goh… er zijn nog zo veel leuke plekjes in Roeselare… Ik denk dat ik toch eens vraag of ik nog een weekje langer mag snappen…

Volgen kan nog steeds op Snapchat via stadroeselare!

Why so quiet?

great things in life

Regelmaat bij het bloggen. Daar ben ik naar op zoek. De laatste tijd lukt het mij amper om elke twee weken iets neer te schrijven. Hoe dat dan komt? Too much going on…

  • De job. Druk. Les geven en alles wat erbij komt kijken. En ook de vergaderingen, activiteiten over de middag met de leerlingen, … Voor die mensen die weten waar ik het over heb, het is druk. Voor diegenen die enkel aan mijn congé denken, ik ga u hier toch niet overtuigen.
    Ah ja, en ik werk ook nog mee aan een nieuwe methode voor PAV, bij Averbode. Heel fijn en uitdagend, maar veel werk. Maar vooral #preuslikfjirtig!
  • Het gezin. Twee dochters opvoeden, het is niet simpel. Ook al zijn ze aan een leeftijd waarin ze zichzelf wassen, zelf hun kleren uitkiezen, zelf hun kleren aandoen, zelf hun boterhammen smeren… Toch komt er nog veel bij kijken. Samen spelen, uitstapkes doen, gaan winkelen, huiswerk maken, knutselen, helpen koken. Mijn dagen zijn goed gevuld!-
    Mijn vent, daar heb ik al jaren geen werk meer aan. We brengen zo veel mogelijk tijd door samen, alhoewel hij sommige weken wel wat te klagen heeft… Ik ben regelmatig weg ’s avonds, maar dat halen we dan op andere momenten in.
  • Femma RSL. We komen maandelijks samen om te vergaderen, en hebben ook elke maand één of meerdere activiteiten. Denk niet aan bloemschikken, maar workshops BBQ, nailart, salsa dansen, opsteekkapsels enzovoort. Plezante activiteiten. En zeker ook plezante vergaderingen!
  • De leesclub. Om de zes weken ongeveer komen we samen om een boek te bespreken. Eén avond in de zes weken is niet zo frequent, maar die boeken moeten natuurlijk wel gelezen worden hé. Deze maand is dat ‘Woesten’ van Kris Van Steenberghe. Ik heb genoten van het boek. En ik kijk echt uit naar de leesclub en wat iedereen ervan vond…
  • Het buikdansen. Elke donderdag ga ik met twee vriendinnen naar Harelbeke voor twee buikdanslessen na elkaar. Zo leuk! De pret begint al in de auto, want uiteraard rijden we samen. Tijdens de les wordt er ook heel wat afgelachen. En gezweet. Binnenkort staat er een grote show op het programma, dus misschien moet ik tussendoor ook wel eens oefenen…
  • Het lopen. Ik ben er ondertussen bijna een jaar echt mee bezig, met dat lopen. Na vele ‘start to run’ pogingen, heb ik er eindelijk plezier in gevonden! Dankzij Instagram vond ik hier een RSL mijn eigen coach en lukt het mij redelijk vlot om 5 km te lopen. Ideaal gezien zou ik elke week 3 keer willen lopen, maar in de realiteit ben ik al blij als het één keer lukt en heel blij als het twee keer lukt. En doodcontent als ik aan drie kom!
  • Het sociale leven. Afspreken met vrienden, uit eten, feestjes geven… Ik doe het allemaal heel graag. Deze maand staat er weer heel wat op het programma en daar maken we met veel plezier tijd voor.
  • De sociale media. Ok. Ik geef het toe, een groot stuk van mijn tijd gaat hier wel naartoe. Ik ben al een tijdje Instagram-verslaafd en nu is daar ook Snapchat bijgekomen. Ik ben wel meer van de foto’s, en minder van de filmkes, maar ik blijf het iets leuks vinden. Zoals Instagram, maar dan minder streng. De foto moet niet ‘perfect’ zijn, je mag er zoveel opzetten per dag als je wil…
    En: primeur! Stad Roeselare begint ook met Snapchat en laat zijn inwoners af en toe een weekje de Snapchat overnemen. Drie keer raden welke RSL-fan de allereerste officiële Snapper wordt! It’s me! Ik voorspel veel foto’s van chai vanaf 1 mei!
    Ook voor binnenkort: een nieuwe Instameet! De datum is al geprikt: zaterdag 11 juni. Het staat ook al vast dat we weer samenkomen in Roeselare, maar nog geen idee waar precies. Ik heb nog tijd hé…
  • De Bijspelerij. Het verslag van de paasvakantie kan je hier nog eens nalezen, maar ondertussen is het bijna zomervakantie. Volgende week vergaderen we al een tweede keer voor de zomervakantie. Er kruipt heel wat tijd en organisatie in dat bijspelen, maar het is zo leuk. Ik kijk al uit naar de zomer!
  • Netflix. Het ondenkbare is gebeurd. De echtgenoot heeft een Netflix-account aangemaakt. En dan nog op eigen initiatief, ik vroeg er al niet meer om. Niet dat ik moet toestemming vragen voor iets hier, maar wij bespreken de dingen graag. Zelfs details als Netflix.
    Wij kijken eigenlijk niet zoveel tv, tenzij we een goeie serie tegenkomen, en dan kennen we geen maat. En dat was een beetje zijn vrees met Netflix. Maar het valt nog mee, eigenlijk. We zagen al ‘the returned’ helemaal, en dat vond ik wel ferm. Maandag keken we ook naar de eerste Daredevil, wat ook heel goed meeviel. En ik ben begonnen aan ‘Better call Saul’. Wie nog tips heeft, shoot!

Het valt dus niet te verwonderen dat het bloggen er al eens bij inschiet. Maar ik werk eraan. Aan een plan om er wat regelmaat in te krijgen. Ge zult wel zien!

Wie mij wil volgen op Snapchat, mijn gebruikersnaam is er renilde.rommens (how original). En voor mijn RSL-avontuur voeg je gewoon stadroeselare toe (originaliteit wordt soms overschat).