Categoriearchief: lijstjes

De Vleugelfabriek goes mini-instameet

Het voorbije openingsweekend van De Vleugelfabriek was ook een kleine instameet. In november doen we die nog eens over in het groot. Normaal is een instameet ’s avonds en zonder kindjes, maar het voorbije weekend was dus anders.

Ik zie veel blogs af en toe een fotoblog inlassen, dus doe ik dat vandaag ook eens. Mijn mini-instameet in 8 foto’s. Met dank aan de fantastische fotograaf Bert Huysentruyt

 

Instameet in volle gang. Veel gebabbel, dus.

foto door Bert Huysentruyt

Stefanie is er meestal ook bij op de Instameets. Dit keer stond ze achter de toog!

foto door Bert Huysentruyt

Nog een vaste waarde in onze Roeselaarse instameet. Meet Sofie!

foto door Bert Huysentruyt

Mijn vent met de oudste dochter. En Lieselotte van Shout your heart out!

foto door Bert Huysentruyt

Niet meer actief zijn op IG is geen reden om niet te komen naar de Instameet. Pieter, aka Pierre, aka vent van Lieselotte, was er ook bij!

foto door Bert Huysentruyt

Nog een blogger! Bert van Bertnbreakfast was er ook met zijn gezin. Don’t be fooled by the #rbf, hij kan ook lachen. I swear!

foto door Bert Huysentruyt

Kelly maakt niet enkel goeie foto’s, ze staat er zelf ook altijd prachtig op. En de dochter ook!

Foto door Bert Huysentruyt

Op de vorige Instameet deden Nina en ik eerst van Blogcocktail. In november staat dit weer op de planning! Wat een prachtfoto van Nina met de oudste zoon. Toevallig ook de zoon van Bert Huysentruyt 😉

Foto door Bert Huysentruyt

 

Leuke plekjes in Roeselare

Roeselare… Het hart van West-Vlaanderen. Wat we hier missen aan groen (want blijkbaar de meest grijze stad van Vlaanderen), maken we helemaal goed op alle andere gebieden.

Dat ik fan ben van Mijn Stad (ook al woon ik er nog maar 10 jaar), is jullie wel al opgevallen. Vandaag neem ik jullie even mee langs de leukste plekjes om een koffie te drinken in Roeselare

  1. De Vleugelfabriek
    New kid in town! De opening stond het voorbije weekend op het programma. Wat een schot in de roos, dit concept! Enkel open op zondag en misschien net iets verder buiten het centrum, maar zo de uitstap waard. Je komt hier binnen en ziet je kinderen uren niet meer terug. Ze mogen spelen met vintage speelgoed, er hangt een klimrek aan de muur, er zijn rolschaatsen, er is een pingpong tafel, mini-voetbal. You name it, Stefanie heeft eraan gedacht.
    Binnenkomen bij de Vleugelfabriek is je thuis voelen, op je gemak gaan zitten en iets drinken. Aanschuiven aan tafel bij vrienden. En er is damn good coffee! 

    foto van Bert Huysentruyt

  2. Nowme
    Bestaat ondertussen een goeie 8 maanden. En het blijft een verborgen parel in de stad, op een boogscheut van de markt. Misschien even je schroom overwinnen om in de etalage te gaan zitten, maar het is het waard!
    Nowme is de plek waar je moet zijn als je nood hebt aan wat Me-time. Om te niksen, of te lezen, of zelfs om te werken. Alles kan hier. Barista Julie legt je met veel plezier uit welke koffie je best eens uittest. En er is taart van Madam Bakster. En er is damn good coffee! 

  3. Creme de la crema
    Je zou het kunnen een hipster plekje noemen, maar dat is nogal oneerbiedig. Het interieur is er volledig mijn ding, veel wit en licht hout. Er is een uitgebreide koffie- en theekaart. En je kan er ook lekker lunchen. Het ideale plekje om je even op het gemak terug te trekken. Misschien het minst ‘kindvriendelijke’ plekje uit dit lijstje, maar soms wil je wel eens een momentje zonder kinderen. Allez, ik toch. #sorrynotsorry
    De zaak heeft een ijzersterke reputatie, de eigenaar is een echte koffie expert. Er is dus damn good coffee!

     

  4. ARhus
    Onze bib, ik bedoel Kenniscentrum. De ideale werkplek. Ook perfect om met de kinderen te komen. Vroeger was er een café bij. Momenteel zijn ze het café aan het verbouwen en uitbreiden naar een volledige verdieping. De opening is ergens in september voorzien, dacht ik. Strikt genomen hoort dit nog niet thuis in mijn lijstje, maar ik ben er zeker van dat dit volledig terecht zal blijken. En ik hoop alleszins op damn good coffee!

 

 

Waarom ik begonnen ben met lowcarb

Een bord vol lowcarb lekkers

Lowcarb, ik had er al veel over gehoord. Vooral omdat mijn man er een tijd geleden helemaal wild van was. Hij had het boek ‘de Voedselzandloper‘ gelezen, en was verkocht. Ikke niet. Geen pasta meer eten!? Geen brood meer!? Geen suikers meer!? Zijn jullie helemaal gek geworden!?

Maar kom, David begon eraan en ik deed af en toe eens mee. Rijst en pasta werd al eens vervangen door bloemkoolrijst of courgettesliertjes. Maar dat was het zo ongeveer.

Even dit: ik was een zelfverklaarde suikerverslaafde. Het kon nooit zoet genoeg zijn voor mij. Zowel voor eten als voor drinken. Overal ging suiker in. Die ongezonde suiker werd wel steeds vaker vervangen door stevia of zero drankjes. Als het maar zoet smaakte.

Maar kijk, ik schrijf al in verleden tijd hierboven! Het is mij dus echt aan het lukken om af te kicken van alle suikers. En als ik dat kan, trust me, dan kan iedereen dat!

En voor wie het wil proberen, eventjes op een rijtje wat werkte voor mij:

  • ik ben niet iemand van de grote mededelingen. ‘Vanaf morgen eet ik geen suiker meer’, dat is nooit over mijn lippen gekomen. Ik doe het liever geleidelijk aan. Zonder er veel spel aan te maken. Gewoon op het gemakje hier en daar wat suikers en koolhydraten weglaten en zien wat er gebeurt. Ik heb ook nooit beweerd dat ik nooit meer cola zero ga drinken. Want dat zou een leugen zijn. Maar ik ben serieus aan het afbouwen. En dat is al veel!
  • Ik weet graag hoe de dingen in elkaar zitten. Waarom zijn suikers en koolhydraten zo’n dikmakers? Maar ik kan het zelf allemaal niet zo goed uitleggen. Ik verwijs heel graag naar het boek ‘Lichter’ van William Cortvriendt. Wie mij volgt op IG heeft regelmatig korte ‘snippets‘ uit zijn boek zien passeren in mijn verhaal. Aanrader eerste klas, dat boek!
  • Suikers en koolhydraten zijn een no-no, maar echte, natuurlijke vetten mogen dan weer wel! Denk kokosvet, noten, olijfolie, echte boter, volle melk, Griekse yoghurt en uiteraard avocado. Vergeet calorieën tellen. Daar doen we niet meer aan mee!
  • Geen idee wat je moet klaarmaken? Er is zoveel info te vinden! De kookboeken van Pascale Naessens zijn een goeie inspiratiebron. Haar laatste kookboek is zelfs een samenwerking met William Cortvriendt. Ook het keto-plan van Julie is een aanrader! Helemaal Keto is net een stapje te ver voor mij, maar er staan super recepten in haar boek!
  • Dit is geen dieet. Want onder een dieet versta ik: calorieën tellen, honger hebben, extra veel gaan sporten tegen uw goesting. Wij aten hier vroeger uit desserbordjes, zodat we kleinere porties zouden eten. Niet meer nodig dus, nu. We eten tot we helemaal voldaan zijn. En we eten enkel lekkere dingen. Geen light producten waar alle smaak uit is weggezogen.
  • Mijn grootste valkuil? Tussendoortjes. Ik was al zo ver om over te schakelen op gezonde tussendoortjes, bijvoorbeeld fruit en nootjes. Maar eigenlijk moet je die gewoon volledig schrappen. Drie keer per dag eten moet voldoende zijn. Voorwaarde is dan natuurlijk wel dat je eet tot je voldaan bent. En tussendoor genoeg drinken.
    Ik vind dit het moeilijkste, tbh. Want ik eet eigenlijk geen snacks omdat ik honger heb, maar omdat ik een vervelend werkje aan het doen ben (verbeteren), het zo gewoon ben (de pauzes op school), anderen zie eten, collega’s trakteren omdat ze jarig zijn… Voor mij is het dus een heel goed idee dat ik hiermee begonnen ben tijdens de grote vakantie. Met een beetje geluk ben ik mijn ‘snackgewoonte’ volledig afgeleerd tegen september!
  • Ik werd eigenlijk vooral getriggerd door Bert om over te schakelen op lowcarb. Hij kon er zo smakelijk over vertellen. Hij post hier heerlijke lowcarb recepten. En we mochten ook al eens gaan proeven bij hem thuis. Plus… Hij is ondertussen waanzinnig veel afgevallen op enkele maanden tijd! De laatste tussenstand was -35 kg op 6 maanden tijd, dacht ik. Wil ik ook zoiets bereiken? Tuurlijk niet! Er zou niet veel meer overschieten… Ik hoop vooral van een aantal lichamelijke klachten af te geraken. Mijn onverklaarbare opstoten van netelroos, het verschrikkelijk ambetante ibs, de migraine en hoge bloeddruk. Het boek belooft in elk geval beterschap als ik deze levensstijl volg. En eerlijk, een kilo of 5 mag er wel af. En graag blijvend!
  • Doe het alleen als je er zelf van overtuigd bent. Als je er niet voor de volle 100% achter staat of het nut van inziet, hou je het volgens mij niet vol. Want er komt wel wat bij kijken. Je gaat eigenlijk op een volledig andere manier nadenken over eten. En dat lukt volgens mij niet als de juiste motivatie er niet is.
    Samen met het gezin lowcarb eten, maakt het wel een stuk makkelijker. Maar doe het niet om iemand anders te plezieren, doe het enkel als jij ervan overtuigd bent dat je het wil proberen!

Zin om er ook aan te beginnen? You can do it! En volgens William Cortvriendt kan je zo 100 worden!

Waarom ik nooit een #influencer zal zijn

De dochters voor de Instax muur.

Er was onlangs die invitatie in mijn mailbox. Of ik met mijn kinderen naar de Kidsday wou komen in Technopolis? Kidsday, ofte Pressday met allemaal producten voor kinderen.

Ik had totaal geen idee wat ik daarvan mocht verwachten, maar kijk, dat was in Technopolis, dus dat deed mij overstag gaan.

Wat heb ik eruit geleerd?

  1. Pressdays zijn niks voor mij. Producten leren kennen, allemaal goed en wel. Contacten leggen met die merken om een soort samenwerking te regelen? So not my thing.
  2. Een uitnodiging krijgen voor een event in Technopolis, betekent niet noodzakelijk dat dit echt in Technopolis is. Het kan al eens in een zaaltje zijn van Technopolis. Waardoor uw kinderen eerst wel ontgoocheld zijn, want van al die coole proefjes waar moeder al de hele week enthousiast loopt over te doen, daar is geen spoor van.
  3. Als je uw kinderen belooft dat je naar Technopolis gaat om toffe dingen te doen, dan doe je dat. Ook als blijkt dat het niet bij het event hoort. Op dat soort beloftes kom je niet terug.
  4. Decathlon heeft heel toffe producten. De dochters begonnen direct te spelen met pijl en boog en een of ander gooispelletje. #geenreclame
  5. Instax camera’s zijn zo leuk. Ik kocht er onlangs zelf eentje. #geenreclame.
    En op de Kidsday kregen de dochters een paar gadgets. Denk aan magneetjes, stickers etc. #reclame, of zoals ik onlangs afsprak met Bert #vanhettem. (West-Vlaams om aan te duiden dat je iets gekregen hebt)
  6. De invitatie voor de Kidsday kwam van WalkieTalkie. Het was waarschijnlijk mijn laatste invitatie voor zoiets. Ik ben nu eenmaal minder enthousiast over de namiddag dan de meeste bloggers waarvan ik die dag foto’s tegenkwam in hun stories op Instagram.  Dus het zou heel goed kunnen dat het bij deze ene invitatie blijft. En dat is misschien ook wel ok.
    Niet dat ik geen events wil doen, maar ik heb toch liever het soort dingen waar ik zelf naartoe zou gaan. Bijvoorbeeld een expo of zo.
  7. Een #influencer zal ik nooit worden. En gelukkig maar, er zijn er al genoeg. Het lijkt mij dat je daar heel wat energie moet insteken. En dat je dan toch voor een stuk vast zit aan de ‘leverancier’.
  8. Ik vind heel die #ad of #reclame regelgeving best wel een goed idee. Ok, hier en daar zaten er wat rare dingen in dat voorstel. Maar ik ben een grote voorstander van transparantie. En als je blog of instapic en comment oprecht zijn, dan komt dat wel zo over, ook als daar toevallig #vanhettem op staat.
  9. Lang in de file staan, ik word daar pissig van. Elke dag lang in de file staan, ik zou daar dus permanent pissig van worden.
  10. Nee zeggen tegen een stukje chocoladetaart is f**ing moeilijk, jong!
  11. Achteraf spijt hebben dat je dat stuk chocoladetaart opgegeten hebt is redelijk voorspelbaar. Maar daarom niet minder waar.
  12. Mijn kinders zijn fan van Technopolis! Ondanks dat mijn oudste na 5 minuten al haar hoofd superhard stootte aan één van de proefopstellingen en de rest van het bezoek met 3 ijszakken moest rondlopen. Maar het enthousiasme kwam al snel terug. We kregen ze daar bijna niet meer weg. Fun verzekerd. Als je er nog niet bent geweest, zeker eens doen. Volgens mij is er geen enkel kind dat het daar niet de max vindt! En de ouders kunnen er ook lekker meedoen.

Leuke dag, gasten, leuke dag. Dat er nog zulke mogen volgen.
Maar de terugrit dan graag zonder file en zonder zeurende kinders.

Doe je mee met de bloghop?

Een bloghop, begot! Dikke merci aan Nina voor de organisatie!

Als het hoppen goed werkt, ben je hier waarschijnlijk terecht gekomen via de blog van iemand anders. Veel kans dat je mij nog niet kent (klein visje, grote vijver). Dus misschien is een kleine voorstelling wel op zijn plaats? Voor wie hier wel soms komt lezen, ik doe mijn best om het ook voor jullie plezant te houden. Want! Spoiler alert! Er valt ook iets te winnen deze keer!

Ik ben Renilde, mama van twee dochters, getrouwd met mediterende treehugger David. In bepaalde kringen wordt naar hem verwezen als ‘de zenmeister’, alhoewel hij echt niet altijd zen is, hoor! Het leven met twee opgroeiende dochters van 8 en 10 is soms een uitdaging, zelfs voor de meest rustige mens.
Zelf geef ik les in het middelbaar, en ben ik graag creatief bezig. Handletteren, bullet journaling, juwelen maken (vandaar ook de naam MooiDing), maar even goed lezen, koken, bakken, lopen, instameeten, buikdansen… Een beetje vanalles. En over dat beetje vanalles blog ik dan ook. Soms vind je hier een receptje terug, soms iets over het ouderschap, bedenkingen over volwassen worden, …

Enfin, neem iets om te drinken, zet u en snuister hier maar een beetje rond. Gegarandeerd dat je wel iets vindt dat je interesseert.  Van alle markten thuis, ik. Of zoiets…

Ik mag jullie met veel plezier doorverwijzen naar de blog van Kelly. Mama, blogger, fotografe en in het echt ook een toffe madam! Sommige van de bloggers uit deze bloghop ken ik ‘in het echt‘. Bizar hoe gewoon het bloggen al zotveel nieuwe mensen op mijn pad bracht. Ga zeker eens Kelly’s verslag lezen van onze shitty dinner. En probeer het zelf ook eens. Zo plezant en stressfree!

Oh ja, de give-away!
Wie een comment schrijft op deze blogpost en juist antwoordt op de schiftingsvraag, maakt kans op een handmade, gepersonaliseerd setje juwelen. Bestaande uit een armband en een set oorringen naar keuze. En daarop komt dan een tekst, of een naam die jij kiest. En heel den boel wordt gratis en voor niet opgestuurd naar jou. Ah ja, want anders is het geen give-away hé!

Klaar voor de opdracht? Ok! In de comment mag je noteren wat er op jouw armband mag komen. Voor jezelf, of voor iemand anders.
En de schiftingsvraag? Hoeveel keer ga ik gaan lopen/joggen in de maand mei?
De Hop duurt tot 31 mei. De winnaars van de wedstrijden worden in de maand juni verwittigd.

 

 

 

Blogchallenge: ouderzonde nummer 1 – hoogmoed

 

Ik doe mee aan de blogchallenge van deze twee dames, over #ouderzonden.
We starten met een grote: hoogmoed. Oftewel: wat maakt mij een goede ouder?

De bedoeling is blijkbaar dat we met onszelf gaan stoefen. Eens de dingen opnoemen die we goed doen. Maar serieus, dat vind ik echt een moeilijke.

Want bij elk iets dat ik ‘goed’ doe met mijn kinderen, kan ik wel een kanttekening maken. Zou ik het nog iets beter kunnen doen. Als ik het maar minder druk had op het werk. Of beter had kunnen slapen. Of geen migraine had. Of nog iets anders…

Maar kom, ik moest de goeie dingen opnoemen, zeker? Here goes:

  • Ik zeg mijn kinderen heel vaak dat ik ze graag zie. Zoenen en knuffels krijgen ze hier ook in overvloed van ons. Aan lijfelijke affectie geen gebrek.
  • Spelen mag. Vuil maken ook. Ik ga niet beginnen zagen over een broek die vuil is of zo. Ik moet toch weten wat gedaan in het weekend!?
  • Spelen mag. Zonder dat ik voortdurend sta mee te kijken en zeg dat ze moeten opletten. Meestal loopt dat goed af. Maar soms loopt er al eens eentje tegen een paal en ligt die dan een paar dagen in het ziekenhuis met een hersenschudding…
  • Als er iets te doen is op de school van mijn kinderen, maak ik graag tijd vrij in mijn agenda om deel te nemen. Dat gaat van ‘soep op de stoep’ tot koekjes bakken voor een of ander goed doel.
  • Ik heb een goede vader gekozen voor mijn kinderen. Akkoord, destijds stond ik daar echt niet bij stil, maar zo content met mijn vent als vader van die kinders. En zo schoon, hoe die drie elkaar graag zien!
  • We doen veel samen als gezin. Aperitieven op vrijdagavond, een wandeling maken, op stap gaan naar een of ander kinderparadijs, gezelschapsspelletjes spelen etc. Het hoeft niet altijd groots te zijn, maar we genieten er alle vier van.

Even voor alle duidelijkheid, ik vind het ouderschap en stuk moeilijker dan ik gedacht had. De zorgen, het twijfelen aan jezelf, de fouten waarop je jezelf betrapt, de dingen waarvan je dacht dat je het helemaal anders zou doen… Het is en blijft een uitdaging, maar wel eentje waar ik elke dag nog steeds met veel plezier voor kies (ook al ben ik soms blij als ik mag vertrekken naar mijn werk).

Zin om nog andere #ouderzonden te lezen? Je vindt de lijst met deelnemers hier terug.

Snack tag

Genoeg gegeten, deze feestdagen? Volledig passend in het seizoen, de Snack Tag!!

Deze vragenlijst werd bedacht door Merel van Lotus Writings. Ik werd op mijn beurt getagd door Daan van That’s life. Bestaat er een tag die beter past bij mij? I don’t think so! Maar, het lijstje komt oorspronkelijk uit Nederland, dus vergeef mij dat ik het wat ver-Belgisch-t heb.

Wat is je favoriete fastfood restaurant?

Ik twijfel tussen MacDo of Pizza Hut. Lichte voorkeur voor MacDo. Vooral omwille van de speeltuin voor de dochters. Rustig kunnen eten, het is een luxe, eens je kinderen hebt. Trust me.

Zoete of zoute popcorn?

Zoet. Zoeter. Zoetst. Altijd.

Wat is je favoriete ijsje?

Ben and Jerry’s. Half baked of Cookie Dough. Met één van beide doe je mij altijd een gigantisch plezier.
En als het op verplaatsing mag, dan kies ik voor Ferrero-ijs bij Gelateria Da Vinci in Brugge. Best ice cream ever. Trust me.

Beschrijf de allerlekkerste taart die je ooit gehad hebt

Cheesecake!
Voeger zou ik chocoladetaart gezegd hebben, maar sinds ik zelf voor het eerst cheesecake maakte, staat die met stip bovenaan.
Let op, ik heb het niet over kwarktaart met fruit in. Ik heb het hier over New York Style Cheesecake. Die moet eerst gebakken worden, maar is het lekkerst helemaal fris uit de koelkast.
Elke keer ik de kans krijg, proef ik de cheesecake. En eerlijk? Nog geen enkele cheesecake gegeten die lekkerder was dan de mijne! Trust me.

Cheesecake!! (foto en echtgenoot van Lieselotte)

Take-away of zelf iets te snacken maken?

Als ik zelf kook, is het meestal (redelijk) gezond. Dus als we zondigen, dan gaan we voluit! En kiezen we voor frietjes. Niks zo lekker als frietjes van de frituur. Trust me.

Ga je voor een kaasplankje of een schaaltje M&M’s?

Zot! Wat voor een vraag is dat nu weer? Uiteraard kies ik voor M&M’s. Ik had het zeker al gezegd? Maar zoet krijgt hier bijna altijd de voorkeur. Ok, ik heb een suikerverslaving. I know. I can live with that.

Wat is je favoriete tussendoortje?

Pffff, dat varieert. Maar ik hou wel van een echte candybar. Liefst een Snickers of zo. Lekker!

Warme of koude appeltaart?

Warm. Zeker weten. Met een bolletje ijs. En een beetje slagroom. Zei daar iemand suikerverslaving?

Wat bestel je het liefst op een terrasje?

Een cola zero. Meer moet dat niet zijn.

Welke snack ligt er naast je frietjes?

Een frikandel met joppie-saus. Klinkt misschien raar, maar dat is zo lekker. Trust me.

Wat is je favoriete chipssmaak?

Pringles sour cream and onions. Geen idee hoe die heten in het Nederlands. Ze zitten in een groen buisje. Smaken heerlijk. Enige nadeel: je gaat er heel hard van uit je bek stinken. Trust me.

 

En dan nu: ik geef de fakkel door! Aan Lieselot van Shout your heart out en aan Virginie van Girl with a bellygift. En dan ga ik nu vlug een koekske eten!

Self-care

 

Mijn voornemens voor 2018

 

2 januari al. Same old, same old. Deze uitdrukking past zo goed bij mijn 1 januari 2018.

Waarom is dat toch dat we denken dat alles anders zal zijn op 1 januari? Alsof mensen plots het licht zullen zien op 1 januari. Alsof er dan ergens op magische wijze een of ander inzicht komt?

Ik bleef het in elk geval geloven. Vol vertrouwen een moeilijke confrontatie aangaan. Want het is 1 januari, en iedereen wil toch met een schone lei beginnen? Iedereen wil het nieuwe jaar toch op een positieve manier beginnen?

Laat het ons erop houden dat het helemaal anders liep, gisteren. Dat er weinig vertrouwen over blijft. Dat er een slapeloze nacht volgde.

Maar ook een inzicht. Ik heb geen invloed op wat anderen doen. Op hoe anderen 2018 ingaan. Ik kan alleen voor mezelf spreken. En ik ga het effectief anders doen. 2018 wordt een jaar van self-care. Een jaar waarin ik mijn eigen (emotionele) grenzen stel en die ook respecteer.

Voor het eerst heb ik eens op papier gezet (in mijn BuJo, of course) waar ik in 2018 meer tijd wil insteken. En ook waar ik heel wat minder tijd wil insteken.

Self-care, dus. Zorg voor jezelf. Niet ten koste van een ander, natuurlijk. Maar wel jezelf blijven afvragen of je ergens goed aan doet. Ook voor jezelf. Doe je mee dit jaar?

 

self-care in doodles

meer en minder

To Bullet Journal or not to BuJo?

De nieuwe #BuJo ligt al te wachten!

 

Mijn bullet journal. My precious.

Ik hou ervan met heel mijn hart. Het zorgt voor rust in mijn hoofd. Orde in de chaos. Een plekje om al mijn to-do’s te parkeren en los te laten. Want ik weet, als het in mijn BuJo staat, dan komt het in orde.

Heel soms gaat het toch nog eens mis. En vergeet ik iets. En dan besef ik meestal: natuurlijk, ik had het niet in mijn BuJo geschreven!

 

Hoe ik ertoe kwam om met een BuJo te starten?

Jaren geleden las ik ‘Getting things done‘ van David Allen onder lichte dwang van mijn vent. Hij was er ondersteboven van. Het ging ons leven helemaal veranderen!

Dus we gingen ermee aan de slag, maar het was nogal een uitgebreid systeem, en hier en daar lieten we (ik?) wel wat steken vallen.

Maar het belangrijkste bleef hangen.  Zorg voor eens systeem waar je volledig op kan vertrouwen. En gebruik dan dit systeem om al die to-do’s in op te slaan die anders zoveel van je energie opeisen.

Voor mij is dat niet het uitgebreide systeem van David Allen, maar mijn BuJo. En voor de vent ondertussen ook!

 

Wat ik daar dan inschrijf?

Alles. Maar dus echt alles hé. Weekmenu: check. Leeslijst: check. Overzicht van mijn workshops: check. Receptjes voor lekkere mocktails: check. Ideetjes voor brunchfood: check. Mijn wishlist: dubbel check!

En elke dag een nieuwe to-do lijst. Die maak ik liefst ’s avonds al voor de volgende dag. En in de loop van de dag vul ik aan. Alles wat mij te binnen schiet, of wat binnen komt via sms, mail, etc. komt in mijn BuJo. Tenzij ik het meteen kan doen binnen de 2 minuten (nog zo’n tip van David Allen). En in de loop van de dag werk ik alles zo goed mogelijk af.

’s Avonds nog even alles overlopen. Ideaal heb ik alles afgekruist, maar anders schuif ik het gewoon door. Of beslis ik dat het toch niet hoeft. Zalig als al mijn bollekes een nieuw tekentje gekregen hebben!

 

Maar het is meer dan een to-do-lijst!

Ik besloot ook om van mijn BuJo een leuk herinneringsboek te maken. Foto’s, kaartjes van de cinema, uitnodigingen… kleef ik gewoon op. Anders blijft dat toch maar ergens rondslingeren in een lade. Bij het doorbladeren van mijn BuJo kom ik altijd wel een leuke herinnering tegen.

Sinds vorige week ben ik weer begonnen aan mijn ‘line a day’. Ik heb er natuurlijk geen apart boekje voor, maar doe het gewoon in mijn BuJo. ’s Avonds noteer ik bij elke dag, onder of naast mijn to-do’s, een positieve herinnering aan mijn dag. Instant happiness.

Iemand enig idee hoe vaak ik BuJo heb geschreven hierboven?
Tsjah… Waar het hart van vol is… 😉

En jij? Ben jij ook fan?

 

Ik blogde hier al eens uitgebreider over hoe je precies werkt met een Bullet Journal.

 

Mijn week in nummers

Maria waakt over onze gastjes…

 

Het is alweer een tijdje geleden, maar hier nog eens een ‘week in nummers’…

5

Het was bijna twee weken geleden, maar donderdag ging ik nog eens 5 km gaan lopen. Ik ben een klein beetje doodgegaan, maar heb er vooral veel deugd van gehad. Meer van dat! Ook al is september zo druk, dat ik niet goed weet wanneer ik dat precies moet inplannen…

305

Die (bijna) 5 km lopen, daarmee verbrand je dus maar 305 kcal. Say what!? Dat is dus niks, hé! Ik mag dus niet zorgeloos frietjes gaan eten of zo… Ik loop dan wel niet (enkel) om kcal te verbranden, maar ik vind dat er tegenover al dat zweten en afzien toch wel iets meer kcal mogen staan, zulle! Bij wie moet ik daarvoor zijn?

1

Onlangs kocht ik mijn allereerste snelkookpan. Ik was daar precies wel een beetje bang van. Koken onder hoge druk, het klinkt niet zo ‘ontspannen’. Maar kijk, woensdag eindelijk voor het eerst mijn nieuw ding in gebruik genomen. Stoofvlees! Op een goed halfuur is dat dus klaar. Eerst even de handleiding doorgenomen. Beetje moeten slikken toen er stond dat de nieuwe generatie snelkookpannen niet meer kunnen ontploffen (maar enfin zeg, ik vond dat dus allesbehalve bemoedigend). Beetje stress toen ik dat ding ‘trapsgewijs’ moest ‘ontluchten’. Het belangrijkste: we aten gisteren heel lekker en mals stoofvlees, ik heb mij niet verbrand aan de stoom, en mijn pan is niet ontploft! Driewerf hoera!!!!

2

Vrijdag ging ik voor de tweede keer naar de camping bij ons op school. Wij hebben enkel leerlingen van de tweede en derde graad bij ons, de eerste graad zit op een andere locatie. Dit betekent dat de ‘derdekes’ helemaal nieuw zijn. Ze kennen de locatie nog niet, kennen de leerkrachten nog niet en vaak kennen ze ook elkaar nog niet. Vandaar de (vrijwillige) camping voor derdejaars eind september. En dat betekent spelletjes, BBQ, griezelspel en veel boefen. Ik zag zakken chips en snoep passeren, en cola werd gewoon rechtstreeks uit de 2-liter-fles gedronken. Veel zullen ze niet geslapen hebben, maar wat geeft dat op die leeftijd? Ikzelf ben braaf naar huis gaan slapen, ik kan mijn eigen warme bedje toch niet meer missen. Trouwens, die dochters van mij halen mij ’s morgen om 7 uur uit mijn bed. Zware nacht of niet…