Categoriearchief: kinders

mixed feelings

 

Ik ga ze missen nu de school weer begint. En ook niet… 😉

Eind augustus, dat is zo altijd van ‘mixed feelings‘ bij mij.

  • Blij dat ik terug mag gaan werken. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat de vakantie al voorbij is.
  • Blij dat ik mijn kinderen niet meer 24/7 rond mij heb. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat ik mijn kinderen weer zo vaak moet missen.
  • Blij dat er weer wat meer structuur in ons leven zit. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat er weer zoveel structuur in ons leven zit. Want zo’n slow breakfast in mijn pyjama, dat is toch de ideale start van mijn dag.
  • Blij dat alle hobby’s weer opgepikt worden. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat de dochters weer rondgevoerd moeten worden.
  • Blij dat ik mijn leerlingen weer ga terug zien, en ook nieuwe leerlingen ga leren kennen. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat het weer weken gaat duren tegen dat ik alle namen ken.
  • Blij dat mijn kinderen weer vanalles bijleren op school. Maar ook een beetje ambetant lopen omdat ik nu al opzie tegen de huiswerk-discussies.

In ’t kort: ik ben blij als het einde van augustus nadert, maar ik loop dan ook altijd een beetje ambetant rond.

Maar kijk, het is al september ondertussen!

Teachersgonnateach

Stairway to nowhere

Vakantie! Twee maanden! Yeeha!

Ik weet het, dat klinkt lang. Maar ik verzeker jullie, twee keer knipperen en dat is voorbij. Ik kan het nog steeds niet geloven dat het volgende week weer september is. Waar is mijn vakantie naartoe? Wat is er met al mijn plannen gebeurd?

See, that’s the thing. Als je 2 lange maanden vakantie hebt, dan is niks dringend. Dan worden heel wat dingen uitgesteld. Want je hebt toch 2 maanden vakantie. En eind augustus besef je plots dat er nog vanalles op je wishlist stond.

Wat ik allemaal nog wou doen deze vakantie?
– het huis schilderen.
– allerlei receptjes uittesten.
– heel veel bloggen.
– heel veel lezen.

Wat ik dan wel deed deze vakantie?
– heel veel tijd spenderen met mijn gezin.
– gek worden terwijl de dochters ruzie maken.
– genieten van de dochters die samen spelen.
– een beetje lezen.
– een beetje bloggen.
– regelmatig afspreken met vrienden.
– veel koffie drinken.
– receptjes uittesten.
– van bootcamp doen.
– het ‘big little project‘ van Stefanie zien werkelijkheid worden.
– het parcours van Play Kortrijk doen met het gezin.
– een stuk van de Triënnale in Brugge zien met ons vier.
– moatjesweekend (wandelen met alpaca’s, seriously).
– een last-minute weekje in Frankrijk.
bijspelen.
– een verrassingspicknick op poten zetten voor deze madam.
– workshops geven.
– 3 schone mensen zien een nieuwe zaak starten, en daar zelf ook een klein beetje bij mogen helpen.

Nu ik de balans opmaakt, besef ik nog maar eens hoeveel ik genoten heb van deze vakantie. En I got the best of both worlds, want ik mag volgende week gewoon terug naar mijn droomjob. Hopla!

 

alpaca’s!

De Vleugelfabriek goes mini-instameet

Het voorbije openingsweekend van De Vleugelfabriek was ook een kleine instameet. In november doen we die nog eens over in het groot. Normaal is een instameet ’s avonds en zonder kindjes, maar het voorbije weekend was dus anders.

Ik zie veel blogs af en toe een fotoblog inlassen, dus doe ik dat vandaag ook eens. Mijn mini-instameet in 8 foto’s. Met dank aan de fantastische fotograaf Bert Huysentruyt

 

Instameet in volle gang. Veel gebabbel, dus.

foto door Bert Huysentruyt

Stefanie is er meestal ook bij op de Instameets. Dit keer stond ze achter de toog!

foto door Bert Huysentruyt

Nog een vaste waarde in onze Roeselaarse instameet. Meet Sofie!

foto door Bert Huysentruyt

Mijn vent met de oudste dochter. En Lieselotte van Shout your heart out!

foto door Bert Huysentruyt

Niet meer actief zijn op IG is geen reden om niet te komen naar de Instameet. Pieter, aka Pierre, aka vent van Lieselotte, was er ook bij!

foto door Bert Huysentruyt

Nog een blogger! Bert van Bertnbreakfast was er ook met zijn gezin. Don’t be fooled by the #rbf, hij kan ook lachen. I swear!

foto door Bert Huysentruyt

Kelly maakt niet enkel goeie foto’s, ze staat er zelf ook altijd prachtig op. En de dochter ook!

Foto door Bert Huysentruyt

Op de vorige Instameet deden Nina en ik eerst van Blogcocktail. In november staat dit weer op de planning! Wat een prachtfoto van Nina met de oudste zoon. Toevallig ook de zoon van Bert Huysentruyt 😉

Foto door Bert Huysentruyt

 

Leuke plekjes in Roeselare

Roeselare… Het hart van West-Vlaanderen. Wat we hier missen aan groen (want blijkbaar de meest grijze stad van Vlaanderen), maken we helemaal goed op alle andere gebieden.

Dat ik fan ben van Mijn Stad (ook al woon ik er nog maar 10 jaar), is jullie wel al opgevallen. Vandaag neem ik jullie even mee langs de leukste plekjes om een koffie te drinken in Roeselare

  1. De Vleugelfabriek
    New kid in town! De opening stond het voorbije weekend op het programma. Wat een schot in de roos, dit concept! Enkel open op zondag en misschien net iets verder buiten het centrum, maar zo de uitstap waard. Je komt hier binnen en ziet je kinderen uren niet meer terug. Ze mogen spelen met vintage speelgoed, er hangt een klimrek aan de muur, er zijn rolschaatsen, er is een pingpong tafel, mini-voetbal. You name it, Stefanie heeft eraan gedacht.
    Binnenkomen bij de Vleugelfabriek is je thuis voelen, op je gemak gaan zitten en iets drinken. Aanschuiven aan tafel bij vrienden. En er is damn good coffee! 

    foto van Bert Huysentruyt

  2. Nowme
    Bestaat ondertussen een goeie 8 maanden. En het blijft een verborgen parel in de stad, op een boogscheut van de markt. Misschien even je schroom overwinnen om in de etalage te gaan zitten, maar het is het waard!
    Nowme is de plek waar je moet zijn als je nood hebt aan wat Me-time. Om te niksen, of te lezen, of zelfs om te werken. Alles kan hier. Barista Julie legt je met veel plezier uit welke koffie je best eens uittest. En er is taart van Madam Bakster. En er is damn good coffee! 

  3. Creme de la crema
    Je zou het kunnen een hipster plekje noemen, maar dat is nogal oneerbiedig. Het interieur is er volledig mijn ding, veel wit en licht hout. Er is een uitgebreide koffie- en theekaart. En je kan er ook lekker lunchen. Het ideale plekje om je even op het gemak terug te trekken. Misschien het minst ‘kindvriendelijke’ plekje uit dit lijstje, maar soms wil je wel eens een momentje zonder kinderen. Allez, ik toch. #sorrynotsorry
    De zaak heeft een ijzersterke reputatie, de eigenaar is een echte koffie expert. Er is dus damn good coffee!

     

  4. ARhus
    Onze bib, ik bedoel Kenniscentrum. De ideale werkplek. Ook perfect om met de kinderen te komen. Vroeger was er een café bij. Momenteel zijn ze het café aan het verbouwen en uitbreiden naar een volledige verdieping. De opening is ergens in september voorzien, dacht ik. Strikt genomen hoort dit nog niet thuis in mijn lijstje, maar ik ben er zeker van dat dit volledig terecht zal blijken. En ik hoop alleszins op damn good coffee!

 

 

2 maanden vakantie met 2 dochters

 

De vakantie. Dat duurt hier twee volle maanden. En dat is fijn, want ik heb geen probleem om opvang te regelen voor mijn dochters. Maar dat is ook lang, believe me!

In de loop der jaren heb ik geleerd dat ik best enkele dingen inplan om die twee lange maanden te doorbreken. Elke dag chillen is gewoon niet denkbaar. Dus doen we kleine uitstapjes, nodigen we vrienden uit, doen we aan Bijspelen, doen de kindjes af en toe een dagkampje.

Deze zomer kochten we ook voor het eerst een ‘deftig’ zwembad. Eentje met goede afmetingen, zonder dat er iets van opblazen bij komt kijken, want dat overleeft hier nooit langer dan één zomer. We zorgden ook nog voor een upgrade van het filtersysteem, waardoor we nu nog steeds helder water hebben in het zwembad. Money well spent!

En een reis dit jaar?
Wel, het vage plan voor deze zomer was Canada. Daar woont mijn broer met zijn vrouw en kind. 4 jaar geleden hebben we daar een groot stuk van onze zomervakantie doorgebracht. Een zalige zomer, waar we nog vaak aan terugdenken. Fijn om eindelijk eens zelf te zien hoe ze daar wonen, eens proeven van de Canadese cultuur en heel veel mooie natuur. Maar toen waren de dochters nog maar 6 en 4, en zaten we toen af en toe met de handen in het haar wat de jongste betreft. Koppige fase is een understatement.
Zodus, we hadden geld gespaard (dank u belastingendienst en dank u YNAB) en we waren al stilletjes aan het dromen van Canada. Tot de boiler de geest gaf. En al onze gespaarde centen daar naartoe gingen. Hoera voor verwarming en warm water in de winter! Wel een dikke streep door onze reisplannen.

We gingen dus thuisblijven. Of misschien een last-minute? Een weekje weg, en niet te ver. AirBNB to the rescue!
We hebben dus een super weekje achter de rug. Onze reis ging naar La-Bernerie-en-Retz in Frankrijk. Een goeie 7 uren rijden, dus voor ons betekent dat met een tussenstop. Want twee dochters zo lang bij elkaar op de achterbank, dat geeft soms vonken! We rijden eigenlijk liever niet langer dan 2 uur aaneen. Een korte eet- of plaspauze om de 2 uur is geen overbodige luxe. Hungry kids are annoying kids!

Onze eerste overnachting tussendoor in Avaray was… bizar. Mooi huisje, proper en verzorgd. Heel goede prijs. Heel vriendelijke mensen. Prachtige tuin. Met uitzicht op twee koeltorens van de plaatselijke kerncentrale. Als ik zou kunnen mikken, ik kon er een steentje tegen gegooid hebben van op ons terras. Ik had het wel consequent over ‘fabriek’ als de dochters erbij waren, want ik wou niet het risico lopen dat mijn oudste dochter bang zou worden.
Wat hebben we bijgeleerd?
1. Koeltorens maken lawaai! De hele tijd een constant gezoem op de achtergrond.
2. If it seems too good to be true, it sometimes is. 
3. Altijd nog even de locatie dubbel checken via Google Maps voor je boekt. Voor één nachtje was het perfect ok, maar een hele week bij de kerncentrale kamperen zou ik toch niet zien zitten. Ik weet het, #notinmybackyard en al. En hypocriet, want ik gebruik zelf ook wel elektriciteit. Maar ja, it is what it is.

Daarna reden we verder zuidwaarts naar La-Bernerie-en-Retz. Naar een huisje met de naam ‘maison au bord de la mer‘. Klein korreltje zout, want we moesten nog een kwartiertje wandelen naar de zee. Maar echt zalig! Het perfecte familiehuisje. Drie slaapkamers, twee badkamers, living, afgesloten tuin en goed uitgeruste keuken. En een tuinhuis vol met fietsen, strandspeelgoed en een super-de-luxe- BBQ op gas. Op wandelafstand was de zee, en daarnaast ook een stukje afgesloten baai, waardoor de kinderen heel fijn konden zwemmen en spelen in het water zonder angst voor de stroming. Het was super! We spendeerden heel wat tijd aan zee, gingen lekker eten, kookten, deden van picknick en gingen op daguitstap naar het prachtige Nantes. Er kwam ook een dagje Pornic aan te pas, waar ik kennismaakte met een echt rotsstrand. Zowel Aiko als ik lieten er enkel cl bloed achter en zijn wat littekens rijker. Maar worth it!
Wat hebben we bijgeleerd?
1. Rotsstranden kunnen gevaarlijk zijn.
2. If it seems too good to be true, it sometimes isn’t! 
3. Mijn Frans trekt op niks, maar ik heb mij verstaanbaar kunnen maken. En ik ben blijven proberen, waardoor ik de taal ook wel wat ben gaan appreciëren. Move over, schoolfranstrauma!

En dan naar huis! Met een overnachting in Normandië, in Sept-Vents. Mooie route ernaartoe. Af en toe de zee gezien, heuvelachtig, mooie uitzichten. Maar het huisje was… triestig. Een ‘opgeknapte’ boerderij. Zonder noemenswaardige tuin, wel een klein tafeltje op een grindpad, dat wel. Dus technisch gezien konden we buiten zitten. Spotgoedkoop, dus misschien wel te verwachten? Anyway, ik vond vooral de geur storend. En ik heb mij er moeten over zetten om ’s avonds in dat bed te kruipen. Maar het was maar voor een nachtje. We zijn er misschien 10 u geweest. ’s Avonds gaan eten, dus laat thuis en ’s morgens vroeg vertrokken. En ook al was ik zeker dat ik met vlooien ging thuiskomen, ik heb nog steeds niks speciaals opgemerkt #dramaqueen.
Wat hebben we geleerd?
1. Als de foto’s er al een beetje twijfelachtig uitzien, dan is het in het echt nog erger. Felgroen op de zetels en op de muren, het is misschien een indicatie van wat er je te wachten staat.
2. If it seems too good to be true (op gebied van prijs), it sometimes is.
3. Zelfs goeie reviews zijn geen garantie. Maar ik ben misschien wel overgevoelig aan geuren. Maybe it’s just me. 

Voor we naar huis gingen, zijn we nog een voormiddag gaan uitwaaien en uitrusten op het strand van Ouistreham. Wat een mooi strand! En blauwe zee. De dochters vonden er ook prachtige schelpen. Spelen in de zee, zandkasteeltje bouwen en moeder die wat mocht bijslapen op haar handdoekske. Good times!

Eerlijk? De dochters hebben het echt goed gedaan samen op reis. Lange autoritten vind ik wel nog steeds niet leuk. Na een bepaalde tijd gaan ze gewoon op elkaars zenuwen werken en dat eindigt altijd in ruzie, en soms zelfs in geduw en getrek. Regelmatige stops zijn echt essentieel voor ons. Wat ook helpt is een eigen rugzakje met voorraad eten en water. Boekjes om te lezen of in te werken. En in de terugweg zijn ze uren flink geweest met tekenen in hun eigen mini Bullet Journal.

Eenmaal thuis is het jammer genoeg weer business as usual. Het kleinste meningsverschil is goed om een wereldoorlog uit te lokken. En een minuut later zitten ze zusterlijk naast elkaar te spelen. Maar dus, het sleutelwoord om de vakantie te overleven is variatie. Bij ons in elk geval. En af en toe eens kunnen de deur toetrekken achter jou en de kinders bij iemand anders achterlaten! Dat ook! 😉

Doe je mee met de bloghop?

Een bloghop, begot! Dikke merci aan Nina voor de organisatie!

Als het hoppen goed werkt, ben je hier waarschijnlijk terecht gekomen via de blog van iemand anders. Veel kans dat je mij nog niet kent (klein visje, grote vijver). Dus misschien is een kleine voorstelling wel op zijn plaats? Voor wie hier wel soms komt lezen, ik doe mijn best om het ook voor jullie plezant te houden. Want! Spoiler alert! Er valt ook iets te winnen deze keer!

Ik ben Renilde, mama van twee dochters, getrouwd met mediterende treehugger David. In bepaalde kringen wordt naar hem verwezen als ‘de zenmeister’, alhoewel hij echt niet altijd zen is, hoor! Het leven met twee opgroeiende dochters van 8 en 10 is soms een uitdaging, zelfs voor de meest rustige mens.
Zelf geef ik les in het middelbaar, en ben ik graag creatief bezig. Handletteren, bullet journaling, juwelen maken (vandaar ook de naam MooiDing), maar even goed lezen, koken, bakken, lopen, instameeten, buikdansen… Een beetje vanalles. En over dat beetje vanalles blog ik dan ook. Soms vind je hier een receptje terug, soms iets over het ouderschap, bedenkingen over volwassen worden, …

Enfin, neem iets om te drinken, zet u en snuister hier maar een beetje rond. Gegarandeerd dat je wel iets vindt dat je interesseert.  Van alle markten thuis, ik. Of zoiets…

Ik mag jullie met veel plezier doorverwijzen naar de blog van Kelly. Mama, blogger, fotografe en in het echt ook een toffe madam! Sommige van de bloggers uit deze bloghop ken ik ‘in het echt‘. Bizar hoe gewoon het bloggen al zotveel nieuwe mensen op mijn pad bracht. Ga zeker eens Kelly’s verslag lezen van onze shitty dinner. En probeer het zelf ook eens. Zo plezant en stressfree!

Oh ja, de give-away!
Wie een comment schrijft op deze blogpost en juist antwoordt op de schiftingsvraag, maakt kans op een handmade, gepersonaliseerd setje juwelen. Bestaande uit een armband en een set oorringen naar keuze. En daarop komt dan een tekst, of een naam die jij kiest. En heel den boel wordt gratis en voor niet opgestuurd naar jou. Ah ja, want anders is het geen give-away hé!

Klaar voor de opdracht? Ok! In de comment mag je noteren wat er op jouw armband mag komen. Voor jezelf, of voor iemand anders.
En de schiftingsvraag? Hoeveel keer ga ik gaan lopen/joggen in de maand mei?
De Hop duurt tot 31 mei. De winnaars van de wedstrijden worden in de maand juni verwittigd.

 

 

 

Blogchallenge: ouderzonde nummer 1 – hoogmoed

 

Ik doe mee aan de blogchallenge van deze twee dames, over #ouderzonden.
We starten met een grote: hoogmoed. Oftewel: wat maakt mij een goede ouder?

De bedoeling is blijkbaar dat we met onszelf gaan stoefen. Eens de dingen opnoemen die we goed doen. Maar serieus, dat vind ik echt een moeilijke.

Want bij elk iets dat ik ‘goed’ doe met mijn kinderen, kan ik wel een kanttekening maken. Zou ik het nog iets beter kunnen doen. Als ik het maar minder druk had op het werk. Of beter had kunnen slapen. Of geen migraine had. Of nog iets anders…

Maar kom, ik moest de goeie dingen opnoemen, zeker? Here goes:

  • Ik zeg mijn kinderen heel vaak dat ik ze graag zie. Zoenen en knuffels krijgen ze hier ook in overvloed van ons. Aan lijfelijke affectie geen gebrek.
  • Spelen mag. Vuil maken ook. Ik ga niet beginnen zagen over een broek die vuil is of zo. Ik moet toch weten wat gedaan in het weekend!?
  • Spelen mag. Zonder dat ik voortdurend sta mee te kijken en zeg dat ze moeten opletten. Meestal loopt dat goed af. Maar soms loopt er al eens eentje tegen een paal en ligt die dan een paar dagen in het ziekenhuis met een hersenschudding…
  • Als er iets te doen is op de school van mijn kinderen, maak ik graag tijd vrij in mijn agenda om deel te nemen. Dat gaat van ‘soep op de stoep’ tot koekjes bakken voor een of ander goed doel.
  • Ik heb een goede vader gekozen voor mijn kinderen. Akkoord, destijds stond ik daar echt niet bij stil, maar zo content met mijn vent als vader van die kinders. En zo schoon, hoe die drie elkaar graag zien!
  • We doen veel samen als gezin. Aperitieven op vrijdagavond, een wandeling maken, op stap gaan naar een of ander kinderparadijs, gezelschapsspelletjes spelen etc. Het hoeft niet altijd groots te zijn, maar we genieten er alle vier van.

Even voor alle duidelijkheid, ik vind het ouderschap en stuk moeilijker dan ik gedacht had. De zorgen, het twijfelen aan jezelf, de fouten waarop je jezelf betrapt, de dingen waarvan je dacht dat je het helemaal anders zou doen… Het is en blijft een uitdaging, maar wel eentje waar ik elke dag nog steeds met veel plezier voor kies (ook al ben ik soms blij als ik mag vertrekken naar mijn werk).

Zin om nog andere #ouderzonden te lezen? Je vindt de lijst met deelnemers hier terug.

September

Klaar voor de Strapdag!

September… Het is toch altijd weer een drukke maand. Volop terug aanpassen aan het schoolse ritme hier in huis. Opstaan, eten, aankleden, vertrekken… De ochtendspits verloopt hier nog steeds niet helemaal zoals het moet.

’s Avonds tijd maken voor een vieruurtje, het huiswerk, spelen met kinderen in de straat, gezond koken en gezellig samen eten. Dat is het plan, maar in de realiteit draait het toch vaak net iets anders uit.

Tel daarbij ook nog eens dat ik zelf weer aan de slag ga in september, en ook nog moet aanpassen aan het ritme ’s morgens. Ik moet er geen tekeningske bij maken, zeker? Soms is het zelfs zo chaotisch en druk voor ik vertrek, dat ik oprecht blij ben dat ik de voordeur achter mij kan dichtslaan en naar school kan vertrekken terwijl David de dochters op tijd probeert klaar te krijgen. Maar evengoed ben ik blij dat ik de dochters zelf naar school kan brengen op mijn twee vaste dagen in de week.

Maar dus, september.. Ik ben blij dat deze aanpassingsmaand er bijna op zit. In oktober verloopt alles op rolletjes hier. De kindjes staan dan stipt op, zijn niet meer moe ’s morgens. Ze maken dan ook geen ruzie in de badkamer of aan de keukentafel. Vanaf oktober doen ze al hun taakjes in huis spontaan en zonder morren. ’s Avonds komen ze welgezind thuis, in vijf minuutjes is het huiswerk gemaakt en staan de boekentassen al klaar voor morgen. En terwijl ik supergezond en lekker aan het koken ben, spelen ze flink samen buiten in het zonnetje en ruimt de echtgenoot het huis op. Tussendoor heb ik ook nog even tijd om alle taken en toetsen te verbeteren en mijn lessen voor te bereiden. En de weekends, die zijn helemaal voor het gezin om leuke dingen te doen.

Aaaah, oktober… Ik kijk er zo naar uit!

fake it ‘til you make it

Het grootste bewijs dat ik volwassen ben: die twee dochters!

Soms betrap ik mezelf erop dat ik volwassen ben. Al vind ik dat eigenlijk echt zot.

In mijn hoofd ben ik namelijk nog altijd 16 of zo.  Maar dat klopt al (heel) lang niet meer. Want ik doe dingen die een 16-jarige écht niet doet. En dan ben ik toch wel eventjes verbaasd. Voorbeeldjes nodig? Allez dan.

  • Ik zit in de auto. In de file in de winkelstraat. Ik zie mezelf in de reflectie van een winkelraam. Shit! Ik rij met de auto. Ik kan dat echt! Ik heb zelfs een eigen auto!
    Mind. Blown. 
  • Ik sta te kuisen in mijn huis. ik heb een huis! Ik ben aan het kuisen!
    En dan denk ik dat het toch allemaal zo ‘fake’ is. Ik weet toch helemaal niet hoe je moet kuisen!? En hoe vaak je moet kuisen? En welke productjes je het best gebruikt voor welk werkje in huis? Ik ben toch maar gewoon ‘huisje aan het spelen’?
  • En dan. Het allergrootste OMG-moment… Ik heb twee kinderen. Twee dochters.
    En die denken precies dat ik al heel mijn leven mama ben. Dat ik 100% zeker ben van alles wat ik zeg. Dat ik op alles een antwoord heb. Dat ik weet hoe ik hen het beste moet opvoeden. Terwijl ik eigenlijk gewoon maar iets probeer…
    Maar, ik doe mijn best. And I’ll fake it ‘til I make it… Ooit ben ik écht volwassen. Denk ik.

Paasvakantie plannen…

Spring in de vakantie!

Spring in de vakantie!

Awel ja, ik heb alweer vakantie.
Paasvakantie. Je zou toch denken dat een mens met zoveel congé wat vaker kan bloggen…
Maar kom, ik geef hier wat paasvakantietips vandaag, dus hou u maar klaar.

  1. De waanzinnige boomhut in Fort Napoleon
    Ik had daar enkel nog maar af en toe iets van gezien in een boekenwinkel, maar nog nooit zelf iets van gelezen, wegens te oud. Ik had ze ook nog nooit gekocht voor mijn kinderen, wegens de jongste is nog te jong en de oudste is precies nog niet helemaal te vinden voor ‘dikke’ boeken.
    Kreeg ik aan het begin van de krokusvakantie een invitatie van Walkie Talkie om eens te gaan kijken naar de expo. Wij waren dat weekend vrij en gingen dus op onderzoek.
    Zalig! Mijn kinderen hebben echt genoten. Ze kregen hun eigen boekje om ter plaatse verder af te werken, voerden alle opdrachten volledig uit en vonden het een super voormiddag. En wij ook!
    Achteraf kocht ik hen allebei nog een boek. Bleek dat ik er volledig naast zat. Alhoewel Mila nog maar in het eerste leerjaar zit, geniet ze enorm van het boek. En Aiko heeft er ook al heel wat in gelezen. Zo zie je maar, moeder heeft niet altijd gelijk. Maar, ssssstt! Niet vertellen aan mijn dochters. Of mijn vent…
  2. De drakenexpo in het STAM in Gent
    Ik kan daar nog niet zoveel over vertellen, want dat staat op het programma voor morgen, donderdag. Maar ik kijk ernaar uit! Het was een idee van de meter van Aiko om eens samen te gaan kijken naar de draken, dus in elk geval zal het gezelschap al goed zijn. Mijn grootste vrees zijn echter niet de draken, maar wel het nieuwe circulatieplan in Gent… Fingers crossed dat we er geraken!
  3. Familiepark Harry Malter
    Vergane glorie. Dat is de beste omschrijving voor dit park in het Gentse. Een pretpark, van toen die nog konden overleven zonder hamburgertent. Zonder ijsjes bij elke hoek. Zonder een overdaad aan… muziek. Maar wel met hier en daar al een streepje roest. En minder spectaculaire over-de-kop-gaande dingen dan elders. Maar dat vind ik dik OK, wegens hoogtevrees.
    Je kan er ook heel wat dieren terug vinden. Het heeft iets weg van een kinderboerderij. Maar met hier en daar ook wat ‘grote beesten’. Vorige keer dat we er waren, jaren geleden, kon je nog een klein toertje doen op de rug van de dromedaris. Of was het een kameel? Ik hoop echt dat dit nu niet meer zo is, want dat beest zag er niet gelukkig uit… Die hebben natuurlijk sowieso wel triestige ogen, maar een hele dag voortdurend hetzelfde stukje afleggen met een kind op uw rug, veel blijer ga je daar niet van worden, natuurlijk.
  4. Gevleugelde stad in Ieper
    Straattheater over de hele stad, een heel weekend lang. Het weekend van 9 april, om precies te zijn. Zet het in uw agenda, kom af. Het zal u niet spijten.
    Vorig jaar gingen wij er voor het eerst heen, samen met Lieselotte van Shoutyourheartout. Een local die ons mee op sleeptouw nam. We keken onze ogen uit. En spraken meteen af voor de volgende editie. I can’t believe it’s been a year! 
  5. De Sierk
    Het staat bij ons nog niet op de planning voor de paasvakantie, but it should.
    In De Sierk is het altijd fijn! Ook nog zo’n ‘ander’ pretpark. In de letterlijke betekenis van het woord. Kinderen komen hier echt pret beleven, in circusthema. Ze kunnen kijken naar een voorstelling (niet elke dag), ze kunnen allerlei dingen uitproberen in de caravans van de circusartiesten, ze kunnen zelf circustrucjes oefenen in de grote circustent…
    Het domein zelf is eigenlijk een afgesloten parcours. Meestal doen wij eerst een toertje samen met de dochters. We bekijken alles, proberen heel wat dingen uit of supporteren. En dan installeren wij ons aan één van de tafels, en doen zij gewoon wat ze graag doen. Het terrein is niet zo groot en volledig afgesloten, waardoor je je geen zorgen hoeft te maken. Ze kunnen niet weg, kunnen niet verloren lopen en komen wel vanzelf terug als ze honger of dorst hebben. En dan lezen wij ondertussen een boekske. Of zoiets.

Komen hier eigenlijk nog leerkrachten lezen? Tip van de dag: van 1 april tot 30 april zijn het weer lerarendagen. Op vertoon van je lerarenkaart krijg je op alles uit mijn lijstje korting, behalve op nummer 4, want dat is helemaal gratis! Voor iedereen!