Categoriearchief: kinders

September

Klaar voor de Strapdag!

September… Het is toch altijd weer een drukke maand. Volop terug aanpassen aan het schoolse ritme hier in huis. Opstaan, eten, aankleden, vertrekken… De ochtendspits verloopt hier nog steeds niet helemaal zoals het moet.

’s Avonds tijd maken voor een vieruurtje, het huiswerk, spelen met kinderen in de straat, gezond koken en gezellig samen eten. Dat is het plan, maar in de realiteit draait het toch vaak net iets anders uit.

Tel daarbij ook nog eens dat ik zelf weer aan de slag ga in september, en ook nog moet aanpassen aan het ritme ’s morgens. Ik moet er geen tekeningske bij maken, zeker? Soms is het zelfs zo chaotisch en druk voor ik vertrek, dat ik oprecht blij ben dat ik de voordeur achter mij kan dichtslaan en naar school kan vertrekken terwijl David de dochters op tijd probeert klaar te krijgen. Maar evengoed ben ik blij dat ik de dochters zelf naar school kan brengen op mijn twee vaste dagen in de week.

Maar dus, september.. Ik ben blij dat deze aanpassingsmaand er bijna op zit. In oktober verloopt alles op rolletjes hier. De kindjes staan dan stipt op, zijn niet meer moe ’s morgens. Ze maken dan ook geen ruzie in de badkamer of aan de keukentafel. Vanaf oktober doen ze al hun taakjes in huis spontaan en zonder morren. ’s Avonds komen ze welgezind thuis, in vijf minuutjes is het huiswerk gemaakt en staan de boekentassen al klaar voor morgen. En terwijl ik supergezond en lekker aan het koken ben, spelen ze flink samen buiten in het zonnetje en ruimt de echtgenoot het huis op. Tussendoor heb ik ook nog even tijd om alle taken en toetsen te verbeteren en mijn lessen voor te bereiden. En de weekends, die zijn helemaal voor het gezin om leuke dingen te doen.

Aaaah, oktober… Ik kijk er zo naar uit!

fake it ‘til you make it

Het grootste bewijs dat ik volwassen ben: die twee dochters!

Soms betrap ik mezelf erop dat ik volwassen ben. Al vind ik dat eigenlijk echt zot.

In mijn hoofd ben ik namelijk nog altijd 16 of zo.  Maar dat klopt al (heel) lang niet meer. Want ik doe dingen die een 16-jarige écht niet doet. En dan ben ik toch wel eventjes verbaasd. Voorbeeldjes nodig? Allez dan.

  • Ik zit in de auto. In de file in de winkelstraat. Ik zie mezelf in de reflectie van een winkelraam. Shit! Ik rij met de auto. Ik kan dat echt! Ik heb zelfs een eigen auto!
    Mind. Blown. 
  • Ik sta te kuisen in mijn huis. ik heb een huis! Ik ben aan het kuisen!
    En dan denk ik dat het toch allemaal zo ‘fake’ is. Ik weet toch helemaal niet hoe je moet kuisen!? En hoe vaak je moet kuisen? En welke productjes je het best gebruikt voor welk werkje in huis? Ik ben toch maar gewoon ‘huisje aan het spelen’?
  • En dan. Het allergrootste OMG-moment… Ik heb twee kinderen. Twee dochters.
    En die denken precies dat ik al heel mijn leven mama ben. Dat ik 100% zeker ben van alles wat ik zeg. Dat ik op alles een antwoord heb. Dat ik weet hoe ik hen het beste moet opvoeden. Terwijl ik eigenlijk gewoon maar iets probeer…
    Maar, ik doe mijn best. And I’ll fake it ‘til I make it… Ooit ben ik écht volwassen. Denk ik.

Paasvakantie plannen…

Spring in de vakantie!

Spring in de vakantie!

Awel ja, ik heb alweer vakantie.
Paasvakantie. Je zou toch denken dat een mens met zoveel congé wat vaker kan bloggen…
Maar kom, ik geef hier wat paasvakantietips vandaag, dus hou u maar klaar.

  1. De waanzinnige boomhut in Fort Napoleon
    Ik had daar enkel nog maar af en toe iets van gezien in een boekenwinkel, maar nog nooit zelf iets van gelezen, wegens te oud. Ik had ze ook nog nooit gekocht voor mijn kinderen, wegens de jongste is nog te jong en de oudste is precies nog niet helemaal te vinden voor ‘dikke’ boeken.
    Kreeg ik aan het begin van de krokusvakantie een invitatie van Walkie Talkie om eens te gaan kijken naar de expo. Wij waren dat weekend vrij en gingen dus op onderzoek.
    Zalig! Mijn kinderen hebben echt genoten. Ze kregen hun eigen boekje om ter plaatse verder af te werken, voerden alle opdrachten volledig uit en vonden het een super voormiddag. En wij ook!
    Achteraf kocht ik hen allebei nog een boek. Bleek dat ik er volledig naast zat. Alhoewel Mila nog maar in het eerste leerjaar zit, geniet ze enorm van het boek. En Aiko heeft er ook al heel wat in gelezen. Zo zie je maar, moeder heeft niet altijd gelijk. Maar, ssssstt! Niet vertellen aan mijn dochters. Of mijn vent…
  2. De drakenexpo in het STAM in Gent
    Ik kan daar nog niet zoveel over vertellen, want dat staat op het programma voor morgen, donderdag. Maar ik kijk ernaar uit! Het was een idee van de meter van Aiko om eens samen te gaan kijken naar de draken, dus in elk geval zal het gezelschap al goed zijn. Mijn grootste vrees zijn echter niet de draken, maar wel het nieuwe circulatieplan in Gent… Fingers crossed dat we er geraken!
  3. Familiepark Harry Malter
    Vergane glorie. Dat is de beste omschrijving voor dit park in het Gentse. Een pretpark, van toen die nog konden overleven zonder hamburgertent. Zonder ijsjes bij elke hoek. Zonder een overdaad aan… muziek. Maar wel met hier en daar al een streepje roest. En minder spectaculaire over-de-kop-gaande dingen dan elders. Maar dat vind ik dik OK, wegens hoogtevrees.
    Je kan er ook heel wat dieren terug vinden. Het heeft iets weg van een kinderboerderij. Maar met hier en daar ook wat ‘grote beesten’. Vorige keer dat we er waren, jaren geleden, kon je nog een klein toertje doen op de rug van de dromedaris. Of was het een kameel? Ik hoop echt dat dit nu niet meer zo is, want dat beest zag er niet gelukkig uit… Die hebben natuurlijk sowieso wel triestige ogen, maar een hele dag voortdurend hetzelfde stukje afleggen met een kind op uw rug, veel blijer ga je daar niet van worden, natuurlijk.
  4. Gevleugelde stad in Ieper
    Straattheater over de hele stad, een heel weekend lang. Het weekend van 9 april, om precies te zijn. Zet het in uw agenda, kom af. Het zal u niet spijten.
    Vorig jaar gingen wij er voor het eerst heen, samen met Lieselotte van Shoutyourheartout. Een local die ons mee op sleeptouw nam. We keken onze ogen uit. En spraken meteen af voor de volgende editie. I can’t believe it’s been a year! 
  5. De Sierk
    Het staat bij ons nog niet op de planning voor de paasvakantie, but it should.
    In De Sierk is het altijd fijn! Ook nog zo’n ‘ander’ pretpark. In de letterlijke betekenis van het woord. Kinderen komen hier echt pret beleven, in circusthema. Ze kunnen kijken naar een voorstelling (niet elke dag), ze kunnen allerlei dingen uitproberen in de caravans van de circusartiesten, ze kunnen zelf circustrucjes oefenen in de grote circustent…
    Het domein zelf is eigenlijk een afgesloten parcours. Meestal doen wij eerst een toertje samen met de dochters. We bekijken alles, proberen heel wat dingen uit of supporteren. En dan installeren wij ons aan één van de tafels, en doen zij gewoon wat ze graag doen. Het terrein is niet zo groot en volledig afgesloten, waardoor je je geen zorgen hoeft te maken. Ze kunnen niet weg, kunnen niet verloren lopen en komen wel vanzelf terug als ze honger of dorst hebben. En dan lezen wij ondertussen een boekske. Of zoiets.

Komen hier eigenlijk nog leerkrachten lezen? Tip van de dag: van 1 april tot 30 april zijn het weer lerarendagen. Op vertoon van je lerarenkaart krijg je op alles uit mijn lijstje korting, behalve op nummer 4, want dat is helemaal gratis! Voor iedereen!

Vakantie!!!

img_20161101_144404

Ja, ik weet het. Het is niet voor iedereen herfstvakantie. Maar laat ons er voor het gemak even van uitgaan dat dat wel zo is. Willen we dat afspreken?

Herfstvakantie is hier traditioneel altijd een drukke vakantie. Ik ben dan een week thuis met de dochters, de vent heeft geen vakantie, en aangezien het maar een weekje is, doen we niet van vakantiekampjes. Zodus: moeder heeft de hele vakantie twee kinders aan haar rokken.

Nu zijn ze ondertussen al zes en acht, dus ik kan ze al eens een uurtje gewoon laten spelen samen, zonder dat ze het kot afbreken. Maar al vlug beginnen de eerste ruzies, en als ik dan niet ingrijp, is het helemaal om zeep. Nu, bij jullie zal dat niet anders zijn, ik weet dat ondertussen ook al. Zodus, het is misschien wel handig als ik zeg wat er bij ons op het programma staat deze week. Wie weet zit er ook iets tussen voor jullie.

Ik begin (vaneigenst) in Roeselare:

  • Zwembad: check! Zes en acht, allebei een zwembrevet. Eindelijk durf ik het aan om alleen met de meisjes te gaan zwemmen. Ik verlies het klein spook niet uit het oog, maar de grote, die moet ik maar om de vijf minuten een keer gespot hebben om gerust te zijn.
  • Hagelslag Familiefestival in De Spil: check! De Spil is in de herfstvakantie traditioneel van de kinderen. Dit jaar nog meer dan anders. Er zijn voorstellingen, workshops, films, circus… En heel wat activiteiten zijn gratis en doorlopend open. Fun!
  • Arhus, onze bib. What can I say? We lopen er toch minstens elke week eens binnen, dus in de herfstvakantie zeker. En nu staan er ook nog enkele piano’s, waar iedereen aan mag spelen. Leuk voor de dochters, iets minder voor wie daar werkt, denk ik dan…
  • Uitstapjes met de Zapper. Elke vakantie hebben we een groot aanbod met activiteiten voor de kinderen waaruit we kunnen kiezen. Deze vakantie gaan de dochters een namiddag schaatsen. En dan kan ik mijn jaarplannen opstellen, hoera!!

Maar Oostende kent er ook wat van:

  • Er was eens… Het sprookjespark. Gratis toegang, echt waar. Kindervoorstellingen, workshops, een supercoole draaimolen en nog veel meer. En overal in het park staan sprookjesfiguren. Op ooghoogte van de kinderen, dus die vonden het super om om het eerst de figuurtjes te herkennen. En met stip op nummer 1: de typemachines! Je kan er een sprookje typen op een echte, ouderwetse typemachine, en je sprookje daar dan afgeven. Ze begonnen allebei meteen te typen. Maar het sprookje achterlaten, no way!
  • De Spiekpietjes zijn blijkbaar ook weer gearriveerd in Oostende. Daar kan ik zelf niks over zeggen, wegens niet geweest. Want die dochters van ons weten al een tijdje hoe het zit met de Sint. En hoewel ze meestal goed kunnen zwijgen daarover, vond ik het geen goed idee om ze samen te zetten in Fort Napoleon met een heleboel andere kinderen die wel nog geloven in de Sint… Maar ga hier eens piepen, of hier en je krijgt een idee van wat je daar te wachten staat.
  • De Oktoberfoor is er! Zelfs nog in november. Wij gingen met een duidelijk plan. De dochters mochten elk 1 iets uitkiezen op de foor (hevige discussies waarom ik telkens ‘foor’ zei, en niet gewoon ‘kermis’)… De jongste wou eendjes vissen en ging naar huis met een Disney gsm en camera. De oudste ging even trampoline springen aan zo’n bungee-jump-touwen. En ik keek af en toe eens weg. Dat was diezelfde dochter die ’s morgens liever niet op de overzetboot ging, want van boten wordt ze misselijk…
  • De zee. Zo leuk in dit seizoen. Wandelen op de dijk of langs het water. Stoppen voor een koekje en een beetje spelen. Genieten van het uitzicht…

Vandaag zaten wij de hele dag in Oostende. Merci aan WalkieTalkie voor de invite!

img_20161101_111443

 

 

Waarom? Daarom!

september

Waar ik zoal mee bezig ben…

Dat het alweer zo lang geleden is.

Dat die vakantie zo lang duurde, maar toch zo snel voorbij ging.

Dat het nieuwe schooljaar weer begonnen is en ik een klein beetje verdrink in het werk.

Dat ik nog steeds samenwerk met Averbode aan een super project voor nieuwe handboeken PAV in het secundair. En dat daar heel veel tijd in kruipt. En dat ik daar niet rijk van ga worden.  Maar dat ik er toch zo trots op ben.

Dat ik ook wat vrijwilligerswerk doe. En dat ik daar dus niks aan verdien in centen, maar dat ik daar zo van geniet. En dat ik daar al zo veel fijne mensen leerde kennen.

Dat ik grote fan ben van De Stuyverij in Kortrijk en er ook eentje wil in Roeselare. En dat ik ook probeer mijn steentje bij te dragen om dat hier (ooit) van de grond te krijgen.

Dat het nieuwe schooljaar ook weer begonnen is voor mijn dochters en dat we onze routine nog moeten vinden.

Dat er hier geen kleuters meer rondlopen in huis. Alleen lagere schoolkinderen. En dat die huiswerk moeten maken. En spelen. En toch op tijd naar bed moeten.

Dat ik veel hobby’s heb. Waarvan ik er enkele aan het verwaarlozen ben. Wie wist er eigenlijk nog dat ik ook juwelen maak(te)?

Dat ik heel veel leuke boeken aan het lezen ben, maar echt heel hard moet zoeken naar momenten om te lezen.

Dat ik ook tijd wil maken om af te spreken met vrienden maar dat dat niet zo vaak lukt als ik zou willen.

Dat ik ook wil sporten. Lopen. Of zwemmen. Of fitnessen. Want ik wil fit blijven. En ook op gewicht. Maar dat het moeilijk lukt om daar regelmaat in te creëren.

Dat ik graag gezond en lekker wil koken. Maar dat ik nog niet gewoon ben aan het nieuwe naar-school-gaan-ritme en het soms niet zo goed lukt met de timing.

Dat ik samen met David wil kijken naar The Americans en Callboys, maar dat dat er niet zo vaak van komt.

Dat hé, dat is de reden dat het hier zo stil is. Maar dat ik er iets aan ga doen. Dát ook!

 

Picknick

IMG_20160720_230937

We gingen op de Nationale Feestdag picknicken met vrienden in het Blotevoetenpad in Oekene. Ik maakte woensdagavond alles klaar en postte een foto op IG. Waar redelijk wat reactie op kwam, dus ik zet hier even de receptjes. Natuurlijk kan je gewoon gaan picknicken met broodjes. Lekker en bijna geen werk aan. Maar ik kook graag, dus elk excuus is goed om in mijn keuken in te duiken.
Ik schrijf het hier kort neer, en niet met precieze hoeveelheden. Gebruik wat je lekker vindt en proef tussendoor, dan weet je wel of er nog iets bij moet.

  1. De pastasalade.
    Gewoon om het even welke pasta koken, dit keer koos ik voor Griekse pasta. Ondertussen enkele plakjes Parmaham of zo bakken in de pan, of voor ’t gemak in de oven. Even lekker, minder vet, en je moet er niet naar omkijken. Wat pijnboompitjes roosteren. De pasta wat afkoelen onder de kraan en toevoegen wat je lekker vindt. Ik deed er de parmaham bij, in kleine stukjes. Pijnboompitjes. Rucola. Halfzongedroogde tomaatjes in kleine stukjes, en wat van de olie waar die tomaatjes inzaten. Ook nog wat geraspte parmezaan en peper. Klaar!
  2. De quinoasalade.
    Quinoa spoelen en koken volgens de aanwijzingen op het pakje. En dan ook weer afkoelen onder stromend water. Ondertussen een kleine rode ajuin snipperen. Daar flink wat olijfolie bij en dan citroensap toevoegen terwijl je goed roert en zo een soort vinaigrette maakt. Hier currykruiden aan toevoegen. Dan een groene appel in kleine stukjes snijden. Alles bij de quinoa doen en goed roeren. Ik deed er ook nog rozijntjes bij, en wat nootjes in stukjes. Het werden hazelnoten, want de amandelnoten waren op.
  3. De watermeloensalade.
    Het makkelijkst om te maken maar zó lekker en fris. Gewoon een halve watermeloen in stukjes snijden en ook een kleine rode ajuin snipperen. Samen gooien en nu enkel nog een blokje feta snijden en bijdoen. Ik doe er meestal nog een klein beetje citroensap bij en nog wat peper. Lekker!
  4. De aardappelsalade.
    Een klassieker, maar dan een beetje anders want ik hou echt niet van mayonaise. Dus hier was het met een yoghurtsausje. Gewoon patatjes koken (in de pel), pellen, laten afkoelen en in stukjes snijden. Peper en zout if you want. Wat verse bieslook. En dan met wat yoghurt en een beetje olijfolie met zo’n zakje een lekker sausje maken. Een beetje vals spelen kan geen kwaad, hoor.
  5. De tiramisu.
    Dessert. Echt. Dat moet. Trust me.  Hier is dat zonder alcohol. Want ik heb dat niet in huis, en zo kunnen de kleintjes ook smullen. Easy peasy. Gewoon de boudoirkes efkes door de koffie halen en onderaan het schaaltje leggen. Dan 250 gr mascarpone loskloppen met 3 eigelen en 85gr. bloemsuiker. Daar dan de 3 stijfgeklopte eiwitten aan toevoegen. Dit op de koekjes doen en afwerken met cacaopoeder of aardbeien.
    Soms doe ik de boudoirs ook wel in aarbeiensap of appelsap in plaats van koffie, maar daar had ik nu geen zin in.

Als je die receptjes nog eens wil nalezen in hun oorspronkelijke vorm en met juiste hoeveelheden en zo, kan je eens gaan zoeken op één van mijn Pinterest borden.

We nemen ook nog altijd broodjes en beleg mee voor kindjes die zich minder avontuurlijk voelen (als het op eten aankomt). En aperitieven hoort er bij ons ook bij. Een chipje, wat dips, olijfjes… Keukenrol, natte doekjes en vuilniszakjes hebben we altijd bij. Het draagbare badmintonset namen we deze week ook mee. De vrienden brachten een kaartspel en UNO mee. En een boekske mag ook altijd hé! Veel plezier op jullie volgende picknick!

Zeldzame panda gespot in het bos

Zeldzame panda gespot in het bos

Een weekje Dierenbos

Fat family pic by David Demets

Fat family pic by David Demets

Dit jaar gingen we een weekje dichtbij op vakantie. Naar Dierenbos in Nederland.
Gasten zeg, is mij dat een aanrader voor een familievakantie! En wel om deze redenen:

  1. Het is niet ver rijden. Ik weet niet hoe dat bij u zit, maar hier geeft dat soms wel wat problemen, zo twee kleine kinders uren naast elkaar op de achterbank van de auto. We hebben er al één en ander op gevonden, maar toch, als we de autotijd kunnen beperken, dan vinden wij dat niet erg.
  2. Dierenbos. Voor de goede verstaander: het is in een mooie, rustige omgeving. En daar zijn dieren. Die de kinderen dagelijks mee mogen helpen verzorgen. Als ze dat willen.
  3. Leuke huisjes. Chaletjes. Hout. Gezellig. Heel tof om te zien. Een specialleke voor de kindjes.
  4. Overal speelpleintjes. Maar echt, overal. Aan het onthaal zijn er twee grote speelpleinen. Modder maken, dat vonden onze dochters er het leukst. Zal wel zijn.
    En verspreid tussen de huisjes staan er ook overal kleine speelpleintjes.
  5. Dierenbos is eigendom van Libéma. En Libéma, die hebben zo nog enkele toeristische trekpleisters. Waar je gratis naartoe kan als je een verblijf boekt in één van de huisjes. Wij gingen naar Aviodrome, Tropisch zwemparadijs Sportiom, De Beekse Bergen (safaripark én speelland), en Dierenrijk. In totaal kan je eigenlijk op 7 plekken gratis terecht, maar wij maakten deze kleine selectie.
  6. Wij sliepen in een huisje met sauna in de master bedroom. Ok, stel er u niet te veel bij voor, het ging om zo’n infrarood-sauna-ding, maar toch hé. Ik heb er dagelijks minimum een half uurtje in gezeten, in die sauna. Je kan zelfs slapen in een huisje met sauna binnen en hottub buiten.
  7. Er was overal gratis wifi. Geeky, I know. Maar ik wil kunnen Instagrammen en Snappen en Whatsappen en whatever op vakantie. En toen was er zelfs nog geen Pokemon Go…
  8. De vakanties in België en Nederland lopen niet helemaal gelijk. Wij gingen de eerste week van juli al, toen het nog geen vakantie was in Nederland. Waardoor het heel rustig was in het park (wel veel Belgen, zeg) en ook niet druk in de Beekse Bergen en co.

Het klinkt allemaal heel goed, maar toch zijn er ook enkele nadelen. Ah ja, ik som die hier ook op, want straks denken jullie nog dat ik gesponsord word door Dierenbos of zo…

  1. Houten chaletjes. Klinkt goed. Leuk. Gezellig. All true. Tot de kinderen moeten gaan slapen en je plots merkt hoe dun de muren wel zijn. En je dus even moet fluisteren tot ze slapen.
    En eerlijk, ik wil niet weten hoe warm het daar binnen wordt als het buiten 34 graden is…
  2. Het binnenzwembad is nogal aan de kleine kant. True that. Maar er zijn twee glijbanen, en dus die van ons waren content. Plus, er is ook nog een basic buitenzwembad en een zwemvijver. ’t Zijn negatieve mensen die daarmee nóg niet content zijn, hoor.
  3. Mijn Tolino ging er kapot. Plots strepen in mijn scherm. For no good reason. Net toen mijn kinders op een speelplein zaten en David en ik op een terrasje. Ramp, dus! Eigenlijk kan Dierenbos daar niks aan doen, maar al die voordelen en maar twee nadelen, ik vond dat een beetje poverkes, vandaar.

O ja, nog dit. Een tijd geleden kreeg ik van een vriendin een boek cadeau. Zomaar. Een thriller die zij gekregen had, maar ze leest niet graag thrillers. Ik, daarentegen, lees zo goed als alles, dus nam ik het boek mee op vakantie.  Maar ik had geen zin om het boek terug mee te nemen naar huis. En dus heb ik het daar achtergelaten, als doorgeefboek. En ik ben van plan dat meer te doen. Boeken die ik om een of andere reden heb, en die ik maar één keer wil lezen. Die geef ik door aan een ander. Met de vraag of zij dit ook willen doen als ze klaar zijn.
Want ge kunt nooit genoeg lezen.

 

De Bijspelerij

bijspelerij03

Foto van Koen Therry

Gasten zeg! Ik heb het al vaak gezegd, en ik zal het nog vaak herhalen, maar Roeselare boven, echt waar!

We zijn deze vakantie begonnen met de Bijspelerij in Roeselare. We zijn er al enkele maanden mee bezig achter de schermen, maar deze vakantie was het dan eindelijk zover!

Bijspelen bestaat al, in Kortrijk. Daar heb je de Styverij, met het Stuyfhuis, een plek waar je kan werken, leren en spelen (mooi gezegd hé, gepikt van hun site). Van daaruit ontstond de eerste Bijspelerij, in Kortrijk. Oorspronkelijk onder de naam ‘solidaire kinderopvang’. En dat legt het initiatief eigenlijk heel goed uit. Ouders brengen hun kinderen samen op één locatie (liefst een lagere school vanwege de infrastructuur) en doen om beurten van kinderopvang. In dit filmpje staat het allemaal heel schoon uitgelegd:

Na het geslaagde project in Kortrijk, zijn we er nu ook mee gestart in Roeselare. We huren een stukje van de school De Bonte Specht in Roeselare. En dat is het hart van onze Bijspelerij.
Concreet mag je dus je kinderen enkele dagen naar de Bijspelerij sturen voor een klein prijsje. En in ruil verzorg je zelf af en toe eens de opvang. In mijn geval was dat bijvoorbeeld drie dagen Bijspelerij voor mijn kinderen, terwijl ik zelf één dagje ging gaan Bijspelen.

Mijn Bijspeeldag was op maandag. Toen waren er zes kindjes. Samen met papa Koen T hebben we gekleurd, slingers gemaakt, wormpjes geplooid, kindjes geschminkt, fruitsalade gegeten, boterhammekes gesmuld, buiten gespeeld, wafeltjes gebakken, …
En het leuke is, elke dag zijn er andere ouders, die allemaal iets anders doen. Sommigen gaan mee in de bossen spelen, anderen nemen de kindjes mee voor een rondje in de bakfiets, nog anderen hebben een gitaar mee, leren de kindjes een dansje enzovoort. Alles kan, maar niks moet.

Kinderopvang is er eigenlijk voldoende in RSL, het is in de eerste plaats een sociaal project. Ouders die min of meer gelijkgestemd zijn. Kinderen die elkaar goed leren kennen en graag samen spelen. Verschillende leeftijden samen. Echt leuk om die kinderen bezig te zien.

Momenteel zijn we nog in een opstartfase, met een klein groepje ouders. Maar wie weet wat de toekomst nog brengt! In elk geval, mijn kinderen zijn dolenthousiast. En de ouders ook!
Heb je zelf interesse in Bijspelen in Roeselare? Klik hier voor de Facebookgroep!

En een Stuyverij in Roeselare? Komt dat er ook? Awel, nog niet verder vertellen, maar we zijn daar mee bezig. Dus hopelijk lees je hier binnenkort een blogpost over een Stuyfhuis in RSL!!

Foto van Koen Therry

Foto van Koen Therry

Mijn week in nummers

mila

 

12
Zoveel keer dronk ik chai deze week. Give or take.
Wat is chai, hoor ik u denken. Wel, eigenlijk is het gewoon een heel kruidige thee, met veel melk. Kruidig, als in kaneel, kardemom, kruidnagel, gember, peper. Maar je kan die chai nu meer en meer kopen in poedervorm, die je oplost in wat warm water en warme melk. Lekker. Romig. Zoet. Kruidig.
Overal waar ik kom, test ik de chai uit. En thuis drink ik er ook. Elke dag. Want ik vind koffie vies. Hartjes voor chai!

5
Mijn dochters gingen deze week vijf keer naar de speelpleinwerking. Eén volle dag, toen ik de hele dag moest gaan vergaderen. De rest van de week halve dagen. Zo kon ik ook wat werken voor school, kuisen, strijken  etc.
Maak u geen zorgen, dat lukt in de speelpleinwerking. Nee, ze worden er niet aan hun lot overgelaten. Nee, ze komen niet elke dag thuis met luizen. Nee, ze kunnen er niet weglopen.
Het is inderdaad wat minder streng en minder georganiseerd dan een kampje. Maar volgens mij hebben ze daar af en toe eens deugd van. En ze kunnen er ook buiten ravotten. En daar hebben ze zeker deugd van!

4
4 keer deze vakantie mocht ik blijven liggen tot 7 uur. Echt jong, dat is een onbeschrijfelijke luxe! Tijdens het schooljaar sta ik normaal op om 6 uur. Klaarmaken, eten, kinderen op gang krijgen. En tegen 7.30 in de auto. En nu, nu mag ik gewoon een uur langer blijven liggen. Heaven. En ik word niet gewekt door muziek, maar door twee schattige meisjes die op de deur komen kloppen en dan nog even bij mij in bed springen. Ok, soms eindigt dat in geruzie, maar let’s not go there. Het blijft fijn, zo op’t gemak mogen opstaan.

2
Dagen zonder vlees ging van start. En ondertussen ging ik al twee keer ‘in de fout’. Op donderdagavond werd ik uitgenodigd door oud-leerlingen in een Grieks restaurant. Daar niet echt een veggie optie gevonden, behalve één slaatje, maar daar was het echt te koud voor. Dus dan maar moussaka gegeten. Lekker, maar niet veggie, dus…
En vandaag mochten we gaan eten in Het Notarishuys in Diksmuide. Heel lekkere menu, maar allemaal vis. Dus weer een dag op de dzv kalender die ik niet groen mag inkleuren.
Maar echt waar, ik doe mijn best hoor. In de Quick koos ik voor veggie kaasballetjes. Maar zo vies! Geen idee dat er ook gefrituurd eten bestond dat niet lekker is…
Ondertussen staat er al een pot Chili sin carne te pruttelen op het vuur voor morgen. En straks eet ik nog rijstwafel met kokosolie, avocado, zout en chilivlokken. Heaven. En veggie!

5
Deze nacht 5 keer mogen opstaan voor onze zieke Mila. Buikgriep. Ah ja, want dat doet de ronde nu. Zielig hoopje vijfjarige. Die wel 4 op de 5 keer flink in haar potje gemikt had! En de eerste keer was ze al op weg naar het toilet. Dus, als bij wonder geen enkele keer het bed moeten verversen. Wat een luxe! Ook al ben ik vandaag volledig versleten door die onderbroken nacht. Maar hey, het is vakantie. Of zoiets…

 

Die ochtend bij de Demetskes

PhotoGrid_1444167478636

Yay! #boostyourpositivity is back! Vorige keer was ik nog maar pas beginnen bloggen. De challenge kwam perfect op tijd. Wekelijks een nieuwe bron van inspiratie.

Ook nu krijgen we op geregelde tijdstippen een onderwerp aangereikt om over te bloggen. Het eerste is ‘show your morning‘, het ontbijt, dus. Oftewel: de ochtendstress te lijf gaan.

Tips and tricks zeg je? Tsjah, was het maar zo simpel. Er zijn een paar dingen die wij hier doen, maar niks nieuws onder de zon hoor:

  • ’s Avonds de tafel dekken. Zo gaat het ’s morgens vlotter. Nu hebben we zelfs het plan opgevat de meisjes ’s avonds zelf de tafel te laten dekken. Het is er al één keer van gekomen…
  • ’s Avonds de boekentasjes maken. Koek. Stuk fruit. En op donderdag ook boterhammetjes. Spaart veel tijd uit als je dat de avond voordien klaar zet. Ook hier is het de bedoeling dat de dames het zelf doen. Lukt soms. Als we eraan denken…
  • Een beetje stom misschien, maar ik zet het er toch bij: kinderen op tijd naar bed sturen. Niets zo lastig ’s morgens als een kind dat eigenlijk te moe is. En weent. En zeurt. Of doen die van jullie dat niet, misschien?
  • Wij hebben een kleine badkamer. En twee felle dochters. Dus mogen ze ’s morgens niet meer samen in de badkamer, want daar komt altijd ruzie van. Altijd. Dus ik ga naar beneden gaan ontbijten met het ene kind, terwijl David in de badkamer blijft met het andere kind. Om dan halverwege de ochtendspits te wisselen. Soms moet ik dan al vertrekken, dus dan gaat er een dochter alleen naar de badkamer. We doen het een hele week zo, en dan wisselen we van kind. 😉
  • We hebben een heel ritueel voor het naar bed gaan. Tanden poetsen, verhaaltje, liedje, mediteren, the usual (behalve dat mediteren misschien). Vast onderdeel is ook: het klaarleggen van de kleren voor morgen. En daar moei ik mij dus niet meer mee. De dochters zijn 5 en 7. Sinds ze een jaar of 3 waren, weten ze al heel goed wat ze willen aandoen. En vooral: wat ze niet willen aandoen. Mijn jongste maakt nog regelmatig modefoutjes, maar die is vijf en ziet er dan gewoon extra koddig uit. De oudste heeft ondertussen wel al oog voor het combineren van kledij. En het is in elk geval al een discussiepunt minder ’s ochtends.
  • Nachtbakken. Dat doe ik regelmatig de laatste tijd. Ik weet niet goed waarom, maar ik word vaak wakker rond 04.00 uur. En dan lig ik een half uurtje te sukkelen in bed. Tot ik beslis op te staan. Vroeger betekende dit tv kijken. Daar heb ik de laatste tijd minder zin in. Maar ik bak heel graag. En blijkbaar dus ook ’s nachts. Hét grote voordeel: de kinderen staan op en ruiken iets lekkers. Ze vragen dan: ‘mama, wat ruik ik?’ En dan maken ze zich in double speed klaar om toch maar zo vlug mogelijk te kunnen smullen. Alleen jammer dat ik dan de rest van de dag zo moe ben…

En omdat jullie morgen zeker allen om 04.00 uur wakker zullen zijn, nog een vlug-vlug receptje voor American pancakes:
Klop 3 eiwitten op. Meng de 3 eigelen met 115 gr. speltbloem, 2 dl melk, 1 tl bakpoeder en wat zout. Voeg wat vanille toe en roer de eiwitten eronder. Ik voeg meestal een beetje stevia toe, maar dat moet niet echt hoor. Nu nog kleine hoopjes bakken in de pan. Ik steek ze dan in de oven op 100 graden om warm te houden. Serveren doe ik met vers fruit. maar voor de kindjes komt daar dan meestal toch nog Nutella bij. Of suiker. Of agavesiroop. Of honing…
Wedden dat jullie kinderen ook zo vlug klaar zijn ’s morgens als ze dat ruiken!?