Categoriearchief: eten

Pecan pie

 

Pecan Pie. Of vloeibare heroïne. Zo verwijst mijn vent naar deze taart. Want je kan er niet afblijven. Je wil nog een hapje. En dan nog eentje. En dan nog een kleintje. Tot de taart helemaal op is.

Omdat die zo lekker en zo simpel te maken is, deel ik graag het receptje met jullie. Let op, het is een caloriebom! Suiker, boter, eieren en wat noten. Veel meer zit er niet in. Vandaar de verslavende smaak!

Ik haalde het receptje hier, maar paste het een klein beetje aan.

Ik gebruik kruimeldeeg uit de supermarkt om deze Pecan Pie te maken. Dat doe ik in mijn taartvorm, met een bakpapiertje bovenop om blind te bakken. Ik heb daar zo geen speciale bakbonen voor. Wel van die harde kikkererwten die over tijd waren. Je kan die dus niet meer opeten, maar wel gebruiken als bakbonen. Zo kan je het deeg wat voorbakken, zonder dat het zich helemaal opvult met lucht.
Dus: kruimeldeeg in de bakvorm, extra bakpapiertje bovenop en daar de ‘bakbonen’ op. Daarna 15 minuutjes in een oven van 200 graden.

En dan maak je de super easy vulling. Gewoon starten bovenaan in het lijstje en telkens het volgend ingrediënt toevoegen en eens goed doorroeren.

  • 3 grote eieren loskloppen
  • 120 ml ahornsiroop of agavesiroop
  • 100 gr van die donkerbruine suiker
  • 100 gr kristalsuiker
  • 60 gr gesmolten boter
  • vanille-extract volgens smaak
  • 200 gr pecannoten

Ondertussen is de bodem klaar. Als je het bovenste bakpapier voorzichtig afneemt, kan je zo de ‘bakbonen’ makkelijk in een potje gieten en de volgende keer opnieuw gebruiken. Ik gebruikte mijn afgekeurde kikkererwten zeker al 5X als bakbonen. Benieuwd hoe lang die nog dienst zullen doen…

Daarna giet je gewoon de vulling op je gebakken bodem. De oven mag ondertussen naar 180°. Na 40 tot 45 minuten haal je de perfecte pecan pie uit de oven.

Smakelijk!

 

Zondag

Soms schrijf ik al eens iets dat niet gepubliceerd geraakt. Geen idee waarom niet.
Maar kijk, vandaag publiceer ik het dan toch. Geen idee waarom wel.

Zondag…

Zonnig. Rustige kinders. Een welgzinde vent. Lekker ontbijt. Het plan was low-carb. Eitjes en avocado. Maar de chocoladekoeken en pretzels uit te oven bleken onweerstaanbaar.

Breakfast

Daarna kwam het winkelen. Winkelen op zondag, het is een gok. Soms gaat het vlot, soms voelt het alsof iedereen met opzet in mijn weg staat. Een beetje zoals The Truman Show. Vandaag: best ok. En bij thuiskomst was het huiswerk van de dochters zelfs klaar!

Dan het plan van de vent om naar zee te gaan. Maar eerst de lunch. Low-carb deze keer. Veel groentjes en een lekker stukje vlees. All is well.

En zo was ook het tripje naar de zee fijn. Via binnenwegjes naar Nieuwpoort. Daar dan wat wandelen en een ritje in de go-cart. De meiden zijn ondertussen oud genoeg om mee te trappen, dus fietsfeest voor iedereen.

Nieuwpoort by go-cart

En dan plots. Mayhem. Er stond een gigantische rij bij de ijsjes. Geen zin in. Alternatief? Naar een tearoom. Daar had de oudste dochter geen zin in. Kortom, total meltdown.

En dan volgde natuurlijk een rit naar huis met heel wat file. Nog steeds binnendoor gereden, maar dat deed iedereen blijkbaar.

Tegen alle verwachtingen iedereen op tijd in bed gekregen. Nog wat Netflix. Daarna nog wat werken voor school.

Zondag, dus. Ups and downs. En bij jou?

 

 

 

 

Waarom ik begonnen ben met lowcarb

Een bord vol lowcarb lekkers

Lowcarb, ik had er al veel over gehoord. Vooral omdat mijn man er een tijd geleden helemaal wild van was. Hij had het boek ‘de Voedselzandloper‘ gelezen, en was verkocht. Ikke niet. Geen pasta meer eten!? Geen brood meer!? Geen suikers meer!? Zijn jullie helemaal gek geworden!?

Maar kom, David begon eraan en ik deed af en toe eens mee. Rijst en pasta werd al eens vervangen door bloemkoolrijst of courgettesliertjes. Maar dat was het zo ongeveer.

Even dit: ik was een zelfverklaarde suikerverslaafde. Het kon nooit zoet genoeg zijn voor mij. Zowel voor eten als voor drinken. Overal ging suiker in. Die ongezonde suiker werd wel steeds vaker vervangen door stevia of zero drankjes. Als het maar zoet smaakte.

Maar kijk, ik schrijf al in verleden tijd hierboven! Het is mij dus echt aan het lukken om af te kicken van alle suikers. En als ik dat kan, trust me, dan kan iedereen dat!

En voor wie het wil proberen, eventjes op een rijtje wat werkte voor mij:

  • ik ben niet iemand van de grote mededelingen. ‘Vanaf morgen eet ik geen suiker meer’, dat is nooit over mijn lippen gekomen. Ik doe het liever geleidelijk aan. Zonder er veel spel aan te maken. Gewoon op het gemakje hier en daar wat suikers en koolhydraten weglaten en zien wat er gebeurt. Ik heb ook nooit beweerd dat ik nooit meer cola zero ga drinken. Want dat zou een leugen zijn. Maar ik ben serieus aan het afbouwen. En dat is al veel!
  • Ik weet graag hoe de dingen in elkaar zitten. Waarom zijn suikers en koolhydraten zo’n dikmakers? Maar ik kan het zelf allemaal niet zo goed uitleggen. Ik verwijs heel graag naar het boek ‘Lichter’ van William Cortvriendt. Wie mij volgt op IG heeft regelmatig korte ‘snippets‘ uit zijn boek zien passeren in mijn verhaal. Aanrader eerste klas, dat boek!
  • Suikers en koolhydraten zijn een no-no, maar echte, natuurlijke vetten mogen dan weer wel! Denk kokosvet, noten, olijfolie, echte boter, volle melk, Griekse yoghurt en uiteraard avocado. Vergeet calorieën tellen. Daar doen we niet meer aan mee!
  • Geen idee wat je moet klaarmaken? Er is zoveel info te vinden! De kookboeken van Pascale Naessens zijn een goeie inspiratiebron. Haar laatste kookboek is zelfs een samenwerking met William Cortvriendt. Ook het keto-plan van Julie is een aanrader! Helemaal Keto is net een stapje te ver voor mij, maar er staan super recepten in haar boek!
  • Dit is geen dieet. Want onder een dieet versta ik: calorieën tellen, honger hebben, extra veel gaan sporten tegen uw goesting. Wij aten hier vroeger uit desserbordjes, zodat we kleinere porties zouden eten. Niet meer nodig dus, nu. We eten tot we helemaal voldaan zijn. En we eten enkel lekkere dingen. Geen light producten waar alle smaak uit is weggezogen.
  • Mijn grootste valkuil? Tussendoortjes. Ik was al zo ver om over te schakelen op gezonde tussendoortjes, bijvoorbeeld fruit en nootjes. Maar eigenlijk moet je die gewoon volledig schrappen. Drie keer per dag eten moet voldoende zijn. Voorwaarde is dan natuurlijk wel dat je eet tot je voldaan bent. En tussendoor genoeg drinken.
    Ik vind dit het moeilijkste, tbh. Want ik eet eigenlijk geen snacks omdat ik honger heb, maar omdat ik een vervelend werkje aan het doen ben (verbeteren), het zo gewoon ben (de pauzes op school), anderen zie eten, collega’s trakteren omdat ze jarig zijn… Voor mij is het dus een heel goed idee dat ik hiermee begonnen ben tijdens de grote vakantie. Met een beetje geluk ben ik mijn ‘snackgewoonte’ volledig afgeleerd tegen september!
  • Ik werd eigenlijk vooral getriggerd door Bert om over te schakelen op lowcarb. Hij kon er zo smakelijk over vertellen. Hij post hier heerlijke lowcarb recepten. En we mochten ook al eens gaan proeven bij hem thuis. Plus… Hij is ondertussen waanzinnig veel afgevallen op enkele maanden tijd! De laatste tussenstand was -35 kg op 6 maanden tijd, dacht ik. Wil ik ook zoiets bereiken? Tuurlijk niet! Er zou niet veel meer overschieten… Ik hoop vooral van een aantal lichamelijke klachten af te geraken. Mijn onverklaarbare opstoten van netelroos, het verschrikkelijk ambetante ibs, de migraine en hoge bloeddruk. Het boek belooft in elk geval beterschap als ik deze levensstijl volg. En eerlijk, een kilo of 5 mag er wel af. En graag blijvend!
  • Doe het alleen als je er zelf van overtuigd bent. Als je er niet voor de volle 100% achter staat of het nut van inziet, hou je het volgens mij niet vol. Want er komt wel wat bij kijken. Je gaat eigenlijk op een volledig andere manier nadenken over eten. En dat lukt volgens mij niet als de juiste motivatie er niet is.
    Samen met het gezin lowcarb eten, maakt het wel een stuk makkelijker. Maar doe het niet om iemand anders te plezieren, doe het enkel als jij ervan overtuigd bent dat je het wil proberen!

Zin om er ook aan te beginnen? You can do it! En volgens William Cortvriendt kan je zo 100 worden!

Cheesecake!

Ik moest hier nog eens een receptje posten. Dat van mijn cheesecake. Maar eerst even het verhaal achter de cheesecake?

In Ieper is er elk jaar een straattheaterfestival in april. Al voor de derde keer op rij werden we dat weekend uitgenodigd bij Lieselotte en Pieter. De afspraak is: Lieselotte zorgt voor het eten, en ik breng het dessert mee. Laat Pieter nu toevallig een hevige cheesecake-fan zijn, en het is al duidelijk wat ik meebreng. Elk jaar opnieuw. Ook al kan ik ook lekkere andere desserts maken, hij wil elk jaar cheesecake.

Maar dus, het cheescake receptje.
Ik heb het ergens online gevonden, denk ik. Een goeie 15 jaar geleden al ondertussen. Dus ik kan jullie geen bron meer meegeven…
Nog even dit: je kan een soort plattekaastaart maken waarbij je geen oven nodig hebt. Dan maak je ook een bodem en een kaasvulling voor erop. Eventueel met fruit in. En die laat je (dankzij de toegevoegde gelatine) opstijven in de koelkast. Ook heel lekker en fris om te eten. Maar mijn cheesecake is de ‘New York Style Cheesecake’. Die ga je afbakken in de oven. Daarna ook in de koelkast goed fris laten worden, want gekoeld is die veel lekkerder.

Klaar voor het recept? Here we go! Laat misschien eerst je oven al voorverwarmen op 150° (hetelucht) of 170°.

Eerst maak je de bodem:

  • Verbrokkel 100 gr koekjes en mengen met 25 gr boter. Iets meer of minder, dat maakt hier niet zoveel uit. Een tijd geleden koos ik standaard voor speculooskoekjes, nu ga ik vaker weer de gewone petit beurre koekjes gebruiken. Voel je vrij om te experimenteren.
  • Vet je springvorm in en bestuif met wat bloem. Ik gebruik meestal een springvorm met glazen onderkant. Dat ziet er wel spectaculair uit als je ze ontvormt (is dat een woord?). Je kan ook meteen op het glas snijden, wat wel handig is, want het is een grote taart!
  • Nu mag je het koekjesmengsel verdelen over de bodem en goed aandrukken. Maak gerust wat meer als je graag een dikkere bodem wil (guilty).
  • Nog eens goed aandrukken (met je handen) en wegzetten in de koelkast.

En nu de vulling:

  • Neem 4 grote eieren. Splits eigeel en eierdooiers.
  • Voeg 150 gr suiker toe aan de eigelen en klop goed op.
  • Los 30 gr maïzena op in citroensap. In mijn originele recept stond 2 el, maar ik gebruik wat meer. Net genoeg om van mijn maïzena een papje te maken. Ik doe dit in een koffiekopje met een vork. Het is wat doorzetten, maar als je de maïzena niet eerst oplost, dan zit je gegarandeerd met klonters in de taart.
  • Voeg de opgeloste maïzena toe aan het eiermengsel.
  • Doe er 500 gr roomkaas bij . Ik gebruik meestal Philadelphia, of het alternatief van het huismerk. Ricotta is ook een optie, maar dit gebruik ik zelf nooit.
  • 200 ml room toevoegen.
  • 60 gr boter toevoegen. Ik gebruik hiervoor altijd vloeibare boter.
  • En als laatste nog wat vanille toevoegen naar smaak. Ik ben fan van de poeder, maar die kan je niet overal vinden. Gewoon vanille-extract lukt ook. Of een (half) stokje uitschrapen, dat kan natuurlijk ook altijd.
  • Alles goed mengen met een klopper. Eventjes wat kracht achter steken zodat alle brokjes eruit zijn.
  • Nu nog de eiwitten heel goed opkloppen (met de mixer) en die voorzichtig door het mengsel scheppen. Je wil echt luchtige cheesecake, dus niet meer met de klopper nu! Ik gebruik hiervoor meestal zo’n pannenlikker.

En nu mag je het mengsel op de koekjesbodem gieten. Als alles goed ging, zit je met een redelijk dik mengsel. Best niet te geweldig gieten, want dan kunnen er stukjes loskomen van de bodem.

De taart mag 1u in de oven, maar zeker eerst eens checken voor je ze eruit haalt. Vooral het midden heeft wat tijd nodig om stevig te worden. Laat de taart gerust wat langer zitten als ze nog vloeibaar is in het midden. Vorige keer kreeg ze van mij zeker nog 20 minuten extra.

Laat de taart best wat afkoelen in de oven, met de deur open. Dat vermindert de kans op scheuren bovenaan. Die heb ik meestal wel, maar dat maakt de taart niet minder lekker!

Het ruikt nu heerlijk in huis en je wil proeven, maar echt niet doen. De taart is nu al lekker, maar als je ze eerst goed laat afkoelen in de koelkast, dan is ze nog lekkerder. Trust me!

Ik vind de basic cheesecake  het lekkerst, maar je kan natuurlijk nog smaakjes toevoegen. Fruit in het mengsel, of achteraf bovenop de taart, chocolade, speculoos, … Het kan allemaal.

Heb je deze taart gemaakt voor moeilijke eters? Mensen die niet graag iets nieuws proeven?
Ik spreek altijd over cheesecake. Ervaring leert mij dan mensen veel minder geneigd zijn om te proeven als je het kaastaart noemt. Trust me.
Voor wie dit soort dingen niet wil proeven (want taart met kaas, ben je gek?), verwijs gerust eens naar Friends. Daar zijn ze verzot op cheesecake. Vooral Chandler en Rachel.

Restjes (yeah right)? Niks gaat boven . Trust me!

 

Bloggers gonna blog

Eentje uit de oude doos – bloggers in RSL

 

Ik deed mee aan de ouderzonden bloguitdaging. Dat het hier genen vetten geworden is, dat had je wel al gezien.

Wat heb ik eruit geleerd? Bloguitdagingen zijn niks voor mij. Eén opdracht niet gehaald, en het hoeft niet meer voor mij. Ook las ik zo overal een beetje hetzelfde wat ik wou schrijven, dus dan ben je ook klaar.

Maar kom, onwards and upwards! Er mag weer geblogd worden!

Ik ging vorig weekend naar een Blogcocktail bij de BlogBoost van Nina. Naar goede gewoonte deed ik van carpool met Bert en Lieselot. En niettegenstaande dat Bert mij vooraf gevraagd had om astemblieft een beetje te zwijgen in de auto, waren de gesprekken in de auto weer top! De enige reden waarom we content zijn dat Nina niet wat dichterbij woont.

Of ik door het bloggen vrienden heb gemaakt, vroeg Nina in aanloop naar de BlogCocktail op haar FB pagina. Awel, ja dus! Eigenlijk best wel zot hoeveel mensen ik de afgelopen jaren leerde kennen via de blog of via IG. En vakanties zijn traditioneel een moment om met een aantal mensen af te spreken. Zot hoe het kan klikken met mensen die je eigenlijk enkel online kent. En dat die partners of kinderen het dan ook nog eens goed doen samen. What are the odds!?
Het kon ook evengoed slecht aflopen in het echt. Maar tot nu toe: nothing but love for you people! 

Dus als ik efkes een blogdipke of een Insta-overload heb, denk ik aan al het positieve dat er al uit voortkwam. Dankbaar, jong!

Dus, we doen hier nog efkes verder, en zien wel waar we uitkomen…

 

Snack tag

Genoeg gegeten, deze feestdagen? Volledig passend in het seizoen, de Snack Tag!!

Deze vragenlijst werd bedacht door Merel van Lotus Writings. Ik werd op mijn beurt getagd door Daan van That’s life. Bestaat er een tag die beter past bij mij? I don’t think so! Maar, het lijstje komt oorspronkelijk uit Nederland, dus vergeef mij dat ik het wat ver-Belgisch-t heb.

Wat is je favoriete fastfood restaurant?

Ik twijfel tussen MacDo of Pizza Hut. Lichte voorkeur voor MacDo. Vooral omwille van de speeltuin voor de dochters. Rustig kunnen eten, het is een luxe, eens je kinderen hebt. Trust me.

Zoete of zoute popcorn?

Zoet. Zoeter. Zoetst. Altijd.

Wat is je favoriete ijsje?

Ben and Jerry’s. Half baked of Cookie Dough. Met één van beide doe je mij altijd een gigantisch plezier.
En als het op verplaatsing mag, dan kies ik voor Ferrero-ijs bij Gelateria Da Vinci in Brugge. Best ice cream ever. Trust me.

Beschrijf de allerlekkerste taart die je ooit gehad hebt

Cheesecake!
Voeger zou ik chocoladetaart gezegd hebben, maar sinds ik zelf voor het eerst cheesecake maakte, staat die met stip bovenaan.
Let op, ik heb het niet over kwarktaart met fruit in. Ik heb het hier over New York Style Cheesecake. Die moet eerst gebakken worden, maar is het lekkerst helemaal fris uit de koelkast.
Elke keer ik de kans krijg, proef ik de cheesecake. En eerlijk? Nog geen enkele cheesecake gegeten die lekkerder was dan de mijne! Trust me.

Cheesecake!! (foto en echtgenoot van Lieselotte)

Take-away of zelf iets te snacken maken?

Als ik zelf kook, is het meestal (redelijk) gezond. Dus als we zondigen, dan gaan we voluit! En kiezen we voor frietjes. Niks zo lekker als frietjes van de frituur. Trust me.

Ga je voor een kaasplankje of een schaaltje M&M’s?

Zot! Wat voor een vraag is dat nu weer? Uiteraard kies ik voor M&M’s. Ik had het zeker al gezegd? Maar zoet krijgt hier bijna altijd de voorkeur. Ok, ik heb een suikerverslaving. I know. I can live with that.

Wat is je favoriete tussendoortje?

Pffff, dat varieert. Maar ik hou wel van een echte candybar. Liefst een Snickers of zo. Lekker!

Warme of koude appeltaart?

Warm. Zeker weten. Met een bolletje ijs. En een beetje slagroom. Zei daar iemand suikerverslaving?

Wat bestel je het liefst op een terrasje?

Een cola zero. Meer moet dat niet zijn.

Welke snack ligt er naast je frietjes?

Een frikandel met joppie-saus. Klinkt misschien raar, maar dat is zo lekker. Trust me.

Wat is je favoriete chipssmaak?

Pringles sour cream and onions. Geen idee hoe die heten in het Nederlands. Ze zitten in een groen buisje. Smaken heerlijk. Enige nadeel: je gaat er heel hard van uit je bek stinken. Trust me.

 

En dan nu: ik geef de fakkel door! Aan Lieselot van Shout your heart out en aan Virginie van Girl with a bellygift. En dan ga ik nu vlug een koekske eten!

Handletteren

IMG_20161229_145312

Wie mij volgt op Instagram, weet dat ik al een tijdje bezig ben met handletteren. Ik volgde geen cursus, maar ging gewoon aan de slag met een aantal boeken.

Op Bouger Bouger gaf ik een heel korte (gratis) cursus handletteren. Dat viel geweldig mee, dus besliste ik om ook echt cursussen te geven.

In december stond ik de hele maand met mijn juwelen bij Fanny’s Wonderland. Fanny’s is de koffiebar op enkele minuten stappen van mijn school. Een deel van haar pand staat leeg, en daar heeft ze in december een winkeltje ingericht, Fanny’s Wonderland.
We stonden er samen met een groepje van 14. Je kon er terecht voor het ‘andere’ geschenkje voor onder de kerstboom. En onder ons regelden we ook het openhouden van de winkel. Heel plezant!

Tijdens de kerstvakantie gaf ik in Fanny’s dus een echte workshop handletteren. Dit viel heel goed mee. Zo goed zelfs, dat ik van plan ben dit nog enkele keren te organiseren.
In december deed ik het zo: iedereen kreeg een schriftje en stiftjes om te oefenen, en ook een klein schoolbordje met krijt. We begonnen met het inoefenen van een een ‘basic’ alfabet, eerst met de eigen naam.
Na een uurtje namen we even pauze met een Fanny koffie en een stukje taart. Ik maakte brownie, vegan appeltaart en vegan perentaart. Die perentaart viel enorm in de smaak, onderaan geef ik nog eens het receptje mee.
Na de pauze was het tijd voor het ‘echte werk’. Het versieren van het schriftje en het ontwerpen van een eigen kaartje. Ik zorgde voor wat ‘inspirational quotes’ en heel wat knutselmateriaal. Leve de Hema en de Action!!

Ik wil ook nog workshops geven in Roeselare, maar ik ben nog op zoek naar de ideale locatie. Ik heb al een paar ideetjes, maar laat gerust iets van commentaar achter als je zelf nog tips hebt.

En wat denken jullie van het perfecte tijdstip voor zo’n korte cursus? ’s Avonds tijdens weekdagen? Of liever op zaterdag of zondag? En dan graag in de voormiddag of namiddag? Alle feedback welkom!

En dan nu: de perentaart! Gebaseerd op dit recept van Dorien Knockaert, maar dan veganized en makkelijker.
Nodig: 3 grote peren, geschild en gesneden – 45 g boter – wat vanille – 135 g suiker – een rol bladerdeeg
How to: Laat de boter, suiker en vanille goed warm worden in de pan – wacht tot de siroop wat begint te bruinen – vuur af en laat de siroop afkoelen – leg er de peren op – leg daarop het bladerdeeg, met wat gaatjes in geprikt – vouw het bladerdeeg naar binnen langs de randen van de pan – schuif de pan in een voorverwarmde oven van 200° – na een half uurtje is de taart klaar om uit de oven te halen – leg er een bord op en keer alles om (uitdaging: doe dit zonder een druppeltje siroop te morsen) – serveer zo of met een bolletje ijs of wat slagroom.

Ik vind de taart het lekkerst als ze nog warm is. Maar hey, that’s just me.

IMG_20161225_152846

 

 

Picknick

IMG_20160720_230937

We gingen op de Nationale Feestdag picknicken met vrienden in het Blotevoetenpad in Oekene. Ik maakte woensdagavond alles klaar en postte een foto op IG. Waar redelijk wat reactie op kwam, dus ik zet hier even de receptjes. Natuurlijk kan je gewoon gaan picknicken met broodjes. Lekker en bijna geen werk aan. Maar ik kook graag, dus elk excuus is goed om in mijn keuken in te duiken.
Ik schrijf het hier kort neer, en niet met precieze hoeveelheden. Gebruik wat je lekker vindt en proef tussendoor, dan weet je wel of er nog iets bij moet.

  1. De pastasalade.
    Gewoon om het even welke pasta koken, dit keer koos ik voor Griekse pasta. Ondertussen enkele plakjes Parmaham of zo bakken in de pan, of voor ’t gemak in de oven. Even lekker, minder vet, en je moet er niet naar omkijken. Wat pijnboompitjes roosteren. De pasta wat afkoelen onder de kraan en toevoegen wat je lekker vindt. Ik deed er de parmaham bij, in kleine stukjes. Pijnboompitjes. Rucola. Halfzongedroogde tomaatjes in kleine stukjes, en wat van de olie waar die tomaatjes inzaten. Ook nog wat geraspte parmezaan en peper. Klaar!
  2. De quinoasalade.
    Quinoa spoelen en koken volgens de aanwijzingen op het pakje. En dan ook weer afkoelen onder stromend water. Ondertussen een kleine rode ajuin snipperen. Daar flink wat olijfolie bij en dan citroensap toevoegen terwijl je goed roert en zo een soort vinaigrette maakt. Hier currykruiden aan toevoegen. Dan een groene appel in kleine stukjes snijden. Alles bij de quinoa doen en goed roeren. Ik deed er ook nog rozijntjes bij, en wat nootjes in stukjes. Het werden hazelnoten, want de amandelnoten waren op.
  3. De watermeloensalade.
    Het makkelijkst om te maken maar zó lekker en fris. Gewoon een halve watermeloen in stukjes snijden en ook een kleine rode ajuin snipperen. Samen gooien en nu enkel nog een blokje feta snijden en bijdoen. Ik doe er meestal nog een klein beetje citroensap bij en nog wat peper. Lekker!
  4. De aardappelsalade.
    Een klassieker, maar dan een beetje anders want ik hou echt niet van mayonaise. Dus hier was het met een yoghurtsausje. Gewoon patatjes koken (in de pel), pellen, laten afkoelen en in stukjes snijden. Peper en zout if you want. Wat verse bieslook. En dan met wat yoghurt en een beetje olijfolie met zo’n zakje een lekker sausje maken. Een beetje vals spelen kan geen kwaad, hoor.
  5. De tiramisu.
    Dessert. Echt. Dat moet. Trust me.  Hier is dat zonder alcohol. Want ik heb dat niet in huis, en zo kunnen de kleintjes ook smullen. Easy peasy. Gewoon de boudoirkes efkes door de koffie halen en onderaan het schaaltje leggen. Dan 250 gr mascarpone loskloppen met 3 eigelen en 85gr. bloemsuiker. Daar dan de 3 stijfgeklopte eiwitten aan toevoegen. Dit op de koekjes doen en afwerken met cacaopoeder of aardbeien.
    Soms doe ik de boudoirs ook wel in aarbeiensap of appelsap in plaats van koffie, maar daar had ik nu geen zin in.

Als je die receptjes nog eens wil nalezen in hun oorspronkelijke vorm en met juiste hoeveelheden en zo, kan je eens gaan zoeken op één van mijn Pinterest borden.

We nemen ook nog altijd broodjes en beleg mee voor kindjes die zich minder avontuurlijk voelen (als het op eten aankomt). En aperitieven hoort er bij ons ook bij. Een chipje, wat dips, olijfjes… Keukenrol, natte doekjes en vuilniszakjes hebben we altijd bij. Het draagbare badmintonset namen we deze week ook mee. De vrienden brachten een kaartspel en UNO mee. En een boekske mag ook altijd hé! Veel plezier op jullie volgende picknick!

Zeldzame panda gespot in het bos

Zeldzame panda gespot in het bos

Mijn week in nummers

mila

 

12
Zoveel keer dronk ik chai deze week. Give or take.
Wat is chai, hoor ik u denken. Wel, eigenlijk is het gewoon een heel kruidige thee, met veel melk. Kruidig, als in kaneel, kardemom, kruidnagel, gember, peper. Maar je kan die chai nu meer en meer kopen in poedervorm, die je oplost in wat warm water en warme melk. Lekker. Romig. Zoet. Kruidig.
Overal waar ik kom, test ik de chai uit. En thuis drink ik er ook. Elke dag. Want ik vind koffie vies. Hartjes voor chai!

5
Mijn dochters gingen deze week vijf keer naar de speelpleinwerking. Eén volle dag, toen ik de hele dag moest gaan vergaderen. De rest van de week halve dagen. Zo kon ik ook wat werken voor school, kuisen, strijken  etc.
Maak u geen zorgen, dat lukt in de speelpleinwerking. Nee, ze worden er niet aan hun lot overgelaten. Nee, ze komen niet elke dag thuis met luizen. Nee, ze kunnen er niet weglopen.
Het is inderdaad wat minder streng en minder georganiseerd dan een kampje. Maar volgens mij hebben ze daar af en toe eens deugd van. En ze kunnen er ook buiten ravotten. En daar hebben ze zeker deugd van!

4
4 keer deze vakantie mocht ik blijven liggen tot 7 uur. Echt jong, dat is een onbeschrijfelijke luxe! Tijdens het schooljaar sta ik normaal op om 6 uur. Klaarmaken, eten, kinderen op gang krijgen. En tegen 7.30 in de auto. En nu, nu mag ik gewoon een uur langer blijven liggen. Heaven. En ik word niet gewekt door muziek, maar door twee schattige meisjes die op de deur komen kloppen en dan nog even bij mij in bed springen. Ok, soms eindigt dat in geruzie, maar let’s not go there. Het blijft fijn, zo op’t gemak mogen opstaan.

2
Dagen zonder vlees ging van start. En ondertussen ging ik al twee keer ‘in de fout’. Op donderdagavond werd ik uitgenodigd door oud-leerlingen in een Grieks restaurant. Daar niet echt een veggie optie gevonden, behalve één slaatje, maar daar was het echt te koud voor. Dus dan maar moussaka gegeten. Lekker, maar niet veggie, dus…
En vandaag mochten we gaan eten in Het Notarishuys in Diksmuide. Heel lekkere menu, maar allemaal vis. Dus weer een dag op de dzv kalender die ik niet groen mag inkleuren.
Maar echt waar, ik doe mijn best hoor. In de Quick koos ik voor veggie kaasballetjes. Maar zo vies! Geen idee dat er ook gefrituurd eten bestond dat niet lekker is…
Ondertussen staat er al een pot Chili sin carne te pruttelen op het vuur voor morgen. En straks eet ik nog rijstwafel met kokosolie, avocado, zout en chilivlokken. Heaven. En veggie!

5
Deze nacht 5 keer mogen opstaan voor onze zieke Mila. Buikgriep. Ah ja, want dat doet de ronde nu. Zielig hoopje vijfjarige. Die wel 4 op de 5 keer flink in haar potje gemikt had! En de eerste keer was ze al op weg naar het toilet. Dus, als bij wonder geen enkele keer het bed moeten verversen. Wat een luxe! Ook al ben ik vandaag volledig versleten door die onderbroken nacht. Maar hey, het is vakantie. Of zoiets…

 

Dagen Zonder Vlees

dagenzondervlees

Yeeha! Het is weer zover. Dagen Zonder Vlees start binnenkort. is gestart!

Even duiden: 40 dagen lang probeer ik wat minder vlees hier op tafel te zetten. Eerlijk? Wij eten heel regelmatig veggie. Heel regelmatig. Dus daar zal de inspanning nog wel meevallen.

Het probleem zit hem eerder in broodbeleg en snackmomentjes. Hier ligt vaak een vleesje tussen de stuutjes… Of staat er bij het vieruurtje vaak een worstje op tafel. Dus dat wordt hier de grootste uitdaging.

Ondertussen ben ik ook volop aan het experimenteren met vegan gebak. Wel eerder uit noodzaak. Doornroosje en TInkerbell (de kippen) zijn op eierstaking. En eitjes kopen, ik ben dat niet gewend. Ik kan niet goed inschatten hoeveel ik er nodig heb. Zodus, zaten we onlangs al twee keer zonder eieren terwijl ik moest (wou) bakken.

Het werden dus vegan pancakes. Ik foefelde wel wat met het receptje. Deed er nog een restje kokos-amandelmelk bij. En vanille. De vegan pancakes waren de-lish!
En enkele dagen later maakte ik vegan chocoladecake. Lekker.  Ik ga niet vegan gaan, maar ik vind het wel handig om receptjes in huis te hebben voor als de eitjes weer eens op zijn.

En ter info: al de hele dag geen vlees gegeten!