Categorie archief: boost your positivity

healthy body #boostyourpositivity

PhotoGrid_1446580002137

 

De huidige boost your positivity opdracht gaat over je lichaam. Tevreden zijn met je lichaam. Je lichaam gezond houden, dat soort dingen.

Vind ik wel een beetje moeilijk. De #proudofmybody photo challenge op Instagram heb ik bijvoorbeeld nog niet gedaan. Gewoon geen idee wat ik daarmee moet aanvangen. Een foto van mijn buik omdat die twee kindjes heeft gedragen? Een foto van mijn … omdat … ?? Ik weet het dus echt niet, hoor.

De nieuwe uitdaging vind ik al wat makkelijker. Deze week heeft Kelly het over sporten. Zoals jullie al konden lezen, ben ik weer bezig met een kleine health kick. Bijna geen brood meer voor mij. Ik ga voor fancy ontbijtjes met yoghurt, overnight oats, chiapudding en vers fruit.
En ik ben ook weer wat beginnen sporten. Op zondag ga ik lopen in de enige groene plek hier in Roeselare, het Sterrebos. Zondagmorgen vroeg, want dan mogen de dochters tv kijken en merken ze amper dat ik er niet ben (don’t worry, ik laat ze niet alleen, de vader is thuis, hé). Tijdens de week probeer ik ook nog eens te gaan lopen, meestal is dat op woensdag. Dat loopmoment is altijd een stuk korter dan ik zou willen, want ik wil op tijd beginnen koken en zo. En dan is er ook nog de dubbele buikdansles op donderdag.

Wat mij helpt om alles vol te houden? Afspreken met andere mensen. Serieus. Op zondag loop ik meestal niet alleen. Dus ik ga zeker! Op woensdag loop ik wel alleen, dus het schiet er al eens een keertje bij in. De buikdansles volg ik samen met twee vriendinnen. We carpoolen, we amuseren ons, dus ik blijf ook elke week trouw gaan.

Ik weet het, sommige mensen houden ervan om alleen te sporten. Ik doe het liever samen. Voilà, mijn geheim is eruit! 😉

Work #boostyourpositivity

job

Deze week Vorige week ging het over werk, op #boostyourpositivity. De balans werk-gezin en zo. En daar heb ik momenteel dus echt niks zinnigs over te zeggen. Want sinds september draait dat hier helemaal vierkant.
Even de achtergrond meegeven:

  • Ik geef les. In het middelbaar. Voornamelijk in de derde graad. Dus dat komt neer op 20 lesuren per week. Ja, dat is inderdaad een fulltime. +1000 uren voorbereiden en verbeteren thuis. En al die vergaderingen…
  • Om de 14 dagen komt onze poetsvrouw poetsen.
  • Mijn kinderen van 5 en 7 gaan allebei naar school.
  • Ik heb een fantastisch lesrooster dit schooljaar.
  • En ik heb veel vakantie!

En toch, zijn er de problemen:

  • De wasmand puilt uit met dingen die dringend moeten gestreken worden.
  • We eten meer take-away dan ik strikt genomen zou willen.
  • Ons huis lijkt soms meer op een stort dan op een huis… What is going on?

En nu even relativeren:

  • Na twee maanden vakantie is het niet raar dat we hier wat tijd nodig hebben om te wennen aan dat nieuwe ritme.
  • Werken en gezin zijn heel fijn. Maar er zijn ook nog hobby’s. Vriendinnen. Sport. Uitstapjes. Bloggen. En daar kruipt ook tijd in.
  • September is gewoon druk. Altijd. En hier is het elk jaar september maal drie. Ok, het is ondertussen al oktober, maar volgens mij betert het binnenkort. En als het beter gaat, dan kom ik hier nog eens op terug. Als ik tijd heb.

Maar het ging over het werk. Tips en zo. Daar kan ik eigenlijk heel kort over zijn. Want ik heb maar één tip. Love your job. En als dat niet zo is, doe daar dan iets aan. That’s it. #ilovemyjob.
Pas op: er zijn ook aspecten aan mijn job die ik echt niet tof vind, maar hey, dat is bij elke job wel zo, denk ik dan. Maar echt hé, #ilovemyjob!

Die ochtend bij de Demetskes

PhotoGrid_1444167478636

Yay! #boostyourpositivity is back! Vorige keer was ik nog maar pas beginnen bloggen. De challenge kwam perfect op tijd. Wekelijks een nieuwe bron van inspiratie.

Ook nu krijgen we op geregelde tijdstippen een onderwerp aangereikt om over te bloggen. Het eerste is ‘show your morning‘, het ontbijt, dus. Oftewel: de ochtendstress te lijf gaan.

Tips and tricks zeg je? Tsjah, was het maar zo simpel. Er zijn een paar dingen die wij hier doen, maar niks nieuws onder de zon hoor:

  • ’s Avonds de tafel dekken. Zo gaat het ’s morgens vlotter. Nu hebben we zelfs het plan opgevat de meisjes ’s avonds zelf de tafel te laten dekken. Het is er al één keer van gekomen…
  • ’s Avonds de boekentasjes maken. Koek. Stuk fruit. En op donderdag ook boterhammetjes. Spaart veel tijd uit als je dat de avond voordien klaar zet. Ook hier is het de bedoeling dat de dames het zelf doen. Lukt soms. Als we eraan denken…
  • Een beetje stom misschien, maar ik zet het er toch bij: kinderen op tijd naar bed sturen. Niets zo lastig ’s morgens als een kind dat eigenlijk te moe is. En weent. En zeurt. Of doen die van jullie dat niet, misschien?
  • Wij hebben een kleine badkamer. En twee felle dochters. Dus mogen ze ’s morgens niet meer samen in de badkamer, want daar komt altijd ruzie van. Altijd. Dus ik ga naar beneden gaan ontbijten met het ene kind, terwijl David in de badkamer blijft met het andere kind. Om dan halverwege de ochtendspits te wisselen. Soms moet ik dan al vertrekken, dus dan gaat er een dochter alleen naar de badkamer. We doen het een hele week zo, en dan wisselen we van kind. 😉
  • We hebben een heel ritueel voor het naar bed gaan. Tanden poetsen, verhaaltje, liedje, mediteren, the usual (behalve dat mediteren misschien). Vast onderdeel is ook: het klaarleggen van de kleren voor morgen. En daar moei ik mij dus niet meer mee. De dochters zijn 5 en 7. Sinds ze een jaar of 3 waren, weten ze al heel goed wat ze willen aandoen. En vooral: wat ze niet willen aandoen. Mijn jongste maakt nog regelmatig modefoutjes, maar die is vijf en ziet er dan gewoon extra koddig uit. De oudste heeft ondertussen wel al oog voor het combineren van kledij. En het is in elk geval al een discussiepunt minder ’s ochtends.
  • Nachtbakken. Dat doe ik regelmatig de laatste tijd. Ik weet niet goed waarom, maar ik word vaak wakker rond 04.00 uur. En dan lig ik een half uurtje te sukkelen in bed. Tot ik beslis op te staan. Vroeger betekende dit tv kijken. Daar heb ik de laatste tijd minder zin in. Maar ik bak heel graag. En blijkbaar dus ook ’s nachts. Hét grote voordeel: de kinderen staan op en ruiken iets lekkers. Ze vragen dan: ‘mama, wat ruik ik?’ En dan maken ze zich in double speed klaar om toch maar zo vlug mogelijk te kunnen smullen. Alleen jammer dat ik dan de rest van de dag zo moe ben…

En omdat jullie morgen zeker allen om 04.00 uur wakker zullen zijn, nog een vlug-vlug receptje voor American pancakes:
Klop 3 eiwitten op. Meng de 3 eigelen met 115 gr. speltbloem, 2 dl melk, 1 tl bakpoeder en wat zout. Voeg wat vanille toe en roer de eiwitten eronder. Ik voeg meestal een beetje stevia toe, maar dat moet niet echt hoor. Nu nog kleine hoopjes bakken in de pan. Ik steek ze dan in de oven op 100 graden om warm te houden. Serveren doe ik met vers fruit. maar voor de kindjes komt daar dan meestal toch nog Nutella bij. Of suiker. Of agavesiroop. Of honing…
Wedden dat jullie kinderen ook zo vlug klaar zijn ’s morgens als ze dat ruiken!?

De blogbrunch #boostyourpositivity

selfiestick

Nu is het echt voorbij. Helemaal gedaan. Geen hashtag-boost-your-positivity meer. Maar we sloten af met een ‘bang’. De blogbrunch.

Het concept: alle deelnemers van de #boostyourpositivity konden zich inschrijven voor een bloggersbrunch in Gent. In deze fijne plek. En daar konden we elkaar eens in ’t echt zien. En eens echt babbelen met elkaar. Leuk, lekker, fijn. Ik heb ervan genoten! En ik leerde veel bij, zoals:

– Sommige bloggers bloggen elke dag! Zoals Elke van Yellow Me en Myriam van Bubbliciously Me. Yep, elke dag. Dat kan ik niet. Maar chapeau voor jullie zeg!

– Bloggers zijn gewone mensen. Zelfs diegene die al jaaaren bezig zijn. En heel populair zijn. En waar je naar opkijkt. Dus ook Oon en Lillith. Ja, zij ook!

– Sommige mensen zijn in het echt even zot als op hun blog. Ze schrijven zoals ze spreken en zeggen wat ze denken. Zoals Romina van Big City Life. Ook Martine van Tinyblogt was even tof in het echt als op de blog. En een West-Vlaamse!

– Ik kan niet poseren. Ik kon het al niet voor een amateurfotograaf. En, o verrassing, ook een professionele fotograaf slaagt er niet in mij op een flatterende manier vast te leggen. Het resultaat is er nog niet, maar mijn stuntelige pogingen om ‘spontaan’ te zijn en ‘met mijn lichaam te bewegen’ doen het ergste vermoeden. Oh well, ik word dan maar niet de nieuwe Kate Moss.

– Er zijn gigantisch veel toffe blogs, jong! Mijn Bloglovin’ is ondertussen uit zijn voegen aan het barsten! Het volgen van al die blogs wordt stilaan een fulltime job… Een kleine greep uit de blogs die ik dankzij de brunch (beter) leerde kennen: Heidi van Laloe, Kathleen van Verbeelding, Katrien van This is how we read, Annelore met haar 4 kinders en bakfiets van Compleet geluk, Katrien van Grafisch werkt (die meedoet aan mijn Pinterest ping-pong), Kelly Steelandt waarmee ik een klapke deed aan de wc’s en nog zo veel anderen….

– Dat eerste lentezonnetje doet deugd!

– Een selfiestick past in een handtas. Het blijft een bizar ding, maar het past in een handtas.

En nog een speciale dankuwel aan Sabrina om mee met mij op de foto te staan! Sorry dat uw foto nu verpest zal zijn…

#boostyourpositivity

Ik doe mee!
Dat schreef ik vorige week hier. Wist ik veel wat er mij te wachten stond… De opdracht van deze week: schrijf een brief naar je 16-jarige zelf. Oh boy…

quote

Renilde-die-bijna-20-jaar-jonger-is,

Het middelbaar, dat blijft nog even lastig. Maar het einde is in zicht. En het is ook allemaal geen doodgaan, hé. De puberteit, dat moet eigenlijk lastig zijn. Dat sterkt u (of zoiets).

Blijf maar voortdoen zoals je bezig bent. Het lukt wel. Er komt een dag dat je je rijbewijs haalt. Dat je een auto koopt. En nog een. En daarna nog een. En je koopt ook een huis. En daarna nog een. In Roeselare, begot!

Je eerste jaren als leerkracht worden heel leerrijk. Met hier en daar enkele verschrikkelijke momenten. En ook al wil je soms opgeven, ook al rij je soms al bleiten naar huis als je van die ene afschuwelijke klas komt, never give up, never surrender! Het zal beteren, echt waar! Het betert zelfs zo hard, dat je later ‘mentor’ wordt van startende leerkrachten.

Nu is het misschien moeilijk te geloven, maar uw lief, dat is 20 jaar later nog steeds uw lief. Uwen vent eigenlijk, ondertussen. Dat sprookje blijft duren. Met ups en downs zoals overal, maar met veel meer ups dan downs!
En van al die liefde, daar komen kinderen van! Twee super schattige meisjes. Met veel noten op hun zang, maar ze hebben het van geen vreemden.  Ook al zijn de zwangerschappen verschrikkelijk, blijf geloven in de goede afloop. Die meisjes zijn sterk, al van in de buik. Ze wachten wel nog even.

En voor de rest: doe maar, kind! Ge zijt 16. Geniet ervan. Voor je het weet ben je bijna 36. 😉