Categoriearchief: bloggers

Uitstelgedrag. En yoga. Not!

Bijna yoga…

The Perfect Blog Challenge. Week drie al. Week twee gemist hier? Ha, ik ook. Want de opdracht was: doe elke dag yoga. En dat is hier niet simpel.

Niet omdat ik een vent in huis heb die werkt in een ‘school voor yoga en zelfontwikkeling‘.
Ook niet omdat diezelfde vent vroeger yogales gaf.
Ook niet omdat die vent (de mijne dus) elke dag mediteert.
En al zeker niet omdat mijn vent elke week op dinsdagavond meditatieles geeft in Roeselare.
Het ligt dus niet aan hem. Dan zal het wel aan mij liggen, zeker?

Yoga, ik heb het nog gedaan hoor. Heeeeel lang geleden ging ik zelfs met mijn broer naar de yogales in Kortrijk. Wekelijks. Jaren later probeerde ik het nog eens met de echtgenoot. Wekelijkse yogalessen. En, echt waar, ik werd daar soms heel erg zenuwachtig van. Ik heb nogal graag dat de dingen vooruit gaan, I guess… Yoga en ik, het wordt nooit wat, denk ik dan.

Maar kom, niet getreurd, de voorbije week ging ik de volgende uitdaging wel aan. Uitstelgedrag aanpakken. I am the queen of uitstelgedrag! Dingen die ik echt niet graag doe, kan ik weken tot zelfs maanden laten liggen. En mij er ondertussen wel in opjagen omdat ik het moet doen, maar eerst 101 andere dingen doen, tot er geen tijd meer is om aan dat ene werkje te beginnen.

Mijn uitstel-top-3?

  1. Verbeteren. Seriously. Ik hou zo van mijn job. Maar verbeteren, IK HAAT HET. Echt. Diepe, hartsgrondige haat. Eigenlijk spendeer ik meer energie aan het haten van het verbeteren dan dat ik besteed aan het verbeteren zelf…
  2. Back-ups nemen. Ik weet heel goed waarom het moet. Al met scha en schande ondervonden. En toch hé. Volgende week doe ik het wel. Of anders volgende maand. Want het zou al heel toevallig zijn als mijn laptop nu zou crashen…
  3. Telefoneren. Ik ben een social media fan. Instagram, FB, Whatsapp… Allemaal top! My smartphone is my friend. Zolang ik maar niet zelf iemand moet opbellen. Want daar heb ik echt geen zin in. En het is vreemd, want het gaat meestal om gesprekken met mensen die ik graag zie en waar ik graag mee babbel, maar ik doe het gewoon niet zo graag via de telefoon. Alhoewel ik er soms wel uren mee aan de lijn hang en het echt tof vind. Het is iets raars, ik versta het zelf eigenlijk niet zo goed…

Wat heb ik dan deze week zoal aangepakt, hoor ik u denken?

  1. Ik zette de foto’s van 2014 en 2015 die daar ergens in die Google-cloud zweven en mijn Google-account helemaal laten vol lopen over op mijn laptop. 2016 en de eerste helft van 2017 moet ik ook nog eens doen. Maar nu krijg ik in elk geval al geen berichten meer dat mijn Google-Drive bijna vol staat. Score!
  2. Ik maakte een back-up van die foto’s op mijn externe harddisk. Hoera!
  3. Ik haalde mijn schoolagenda van vorig schooljaar op van Smartschool en zette die op mijn laptop.
  4. Ik ging weer eens de volle 5 km gaan lopen. En dat was al eventjes geleden.
  5. Ik ging gaan zwemmen! Want ik moet echt weer meer gaan bewegen. Of wat minder eten, dat is misschien ook een oplossing?
  6. Ik heb vorige week uuuuuuuuren gestreken. Echt waar. En waarom? Kan iemand mij dat eens komen uitleggen? What’s the point!? Die kinderen van mij laten dat ofwel gewoon in de wasmand zitten en rommelen er dan in op zoek naar een outfit, of ze proppen het in hun kast. Ongestreken is het nieuwe zwart, willen we dat afspreken?
  7. Ik keek ‘Downton Abbey‘ uit. Ik wist dat het einde er zat aan te komen en had daar echt geen zin in. Dus ik heb weken bijna niet gekeken. Want ik wou dat het bleef duren. Maar nu heb ik het dus toch uit. Content, want het was echt schoon. En toch een beetje triest dat ik hen nu nooit meer ga zien…

Zodus, al bij al een geslaagde challenge, vond ik zelf. Ik deed niet strikt elke dag iets, maar ik kom wel aan 7 dingen. Speekselmedaille!

En de uitdaging voor volgende week? Tsjah… Iets opgeven van eten of drinken waar je te veel van eet of drinkt. Dan heb ik eigenlijk maar twee keuzes: een weekje zonder cola zero of een weekje zonder suiker. Optie 2 overleef ik niet, de ontwenningsverschijnselen zouden extreem zijn. En optie 1, daar heb ik gewoon echt geen zin in. Echt niet. Nope. Never gonna happen.
Ik denk er dus nog even over na…

 

Perfect?

Een Blogchallenge, begot! Daar hou ik mij deze vakantie mee bezig.

Die Perfect?-blogchallenge werd in het leven geroepen door Miss Pixie. In het kort gezegd: elke week krijgen we een uitdaging die loopt van maandag tot en met zondag. En op zondag bloggen we erover.
Hoe die eerste week ging? Awel, we zijn vandaag al woensdag en nu pas verschijnt de blog…

Week 1: mins game, maar dan in het mini

Je hebt er misschien hier al over gelezen. Of je hoorde al van Marie Kondo. Minimalisme is in. Downsizen en consuminderen, dat moeten we nu met z’n allen doen.
Marie Kondo, echt niks voor mij… Ik heb het geprobeerd, I swear. Het boek beginnen lezen, en al hé. Maar nee, niet mijn ding. Nog zoiets: een Capsule wardrobe. PLEASE, ik wil wel meer dan 2 broeken en 3 t-shirts hé.

Maar kom, die mins game, dat wou ik wel eens proberen. Want echt, wij hebben veel te veel gerief. Ik begon dus vol goede moed.
Het idee is: we hebben allemaal te veel gerief en moeten er een gedacht van maken om dingen die we niet meer gebruiken weg te doen. Op dag 1 doe je 1 ding weg, op dag 2 doe je 2 dingen weg, op dag 3 doe je 3 dingen weg, enzovoort. Normaal hou je dat een maand vol, en dan heb je dus veel dingen weggedaan. In deze miniversie moest ik maar een weekje volhouden, dus dat zou wel lukken. Dacht ik…

Even een overzichtje van wat er vertrok en naar waar:

Dag 1: een oude pepermolen. Die eigenlijk al lang niet meer werkt, maar waarvan ik dacht dat die misschien ooit nog van pas zou komen. Maar hij werkt dus niet meer. Dus dan komt dat nooit meer van pas, bedacht ik plots. Item 1 richting vuilnisbak.

Dag 2: mijn eigen kleerkast uitgemest!! En twee vuilniszakken vol oude kleren ertussenuit gehaald. Best wel trots op mezelf. Twee zakken, maar zeker goed voor 50 items. Score! Die gaan naar de Kringwinkel. Wie weet is er iemand nog op zoek naar een rood T-shirtje met lange mouwen en drukknoopjes. Of naar een zwart hemdje met kleine blauwe sterretjes. You never know. 

Dag 3: drie dozen om de koelkast wat overzichtelijker te stapelen. Mooi fris blauw kleurke. Ik werd content iedere keer ik de frigo opendeed. Alleen spijtig dat de schappen van onze koelkast blijkbaar wat korter zijn dan standaard en ik de deur elke keer een extra duwke moest geven om dicht te blijven. 3 items die mochten verhuizen naar de frigo van mijn ouders.

Dag 4: geen vier items, maar wel 1 groot ding, de oude autostoel van Aiko. Doorgegeven aan een vriendin, dus weer twee mensen content.

Dag 5: de speelgoedkast van de dochters uitgeruimd. Alle gezelschapsspelletjes die te makkelijk waren of die ze beu gespeeld waren, en alle ‘simpele’ puzzels werden eruit gehaald en gaan richting Bijspelerij. Ik heb ze niet geteld, maar het zijn zeker 10 items. En daar zullen heel wat kindjes mee spelen deze zomer.

En dan, niks meer…

Wat heb ik geleerd uit dit experiment?

  1. Ik kon dat spelleke geen 7 dagen volhouden!? Komaan zeg, Rommens!
  2. Ik heb toch redelijk veel gerief uit mijn huis gekregen. Minimalism, here I come!
  3. Euhm… De vuilniszakken vol kleren en spelletjes voor de Bijspelerij zijn nog niet op hun nieuwe locatie geraakt… De spelletjes zitten al in de koffer en worden donderdag of vrijdag geleverd. De zakken staan nog steeds in de weg in de slaapkamer…
  4. Het zijn solden. Echt waar hé. Ik kocht ondertussen nieuwe kleren en nieuwe schoenen… Dat minimalisme, het is echt niks voor mij!

 

Instameet

Het is weer zover! Instameet-time!!

Ik blogde er al eens over, en ik zal dat waarschijnlijk in de toekomst nog doen. Wegens: heel plezant! Wie niet weet waar ik het over heb, lees hier ne keer. Of hier. We hebben nummer drie ook al achter de rug, maar daar heb ik blijkbaar niet over geblogd. Maar de bewijzen staan op Instagram!

Nu zaterdag 11 februari is het tijd voor onze vierde editie. Deze Instameet is een specialleke. Wat er anders is?

  • We spreken af overdag. Van 10u tot 12u. Raar, al die Instagrammers eens zien bij daglicht…
  • We spreken niet af in een of ander hip (pop-up)café in Roeselare, maar in ons Kenniscentrum ARhus (want Bib, dat mag je hier niet meer zeggen). Maar, don’t worry, daar is ook een café, op het eerste verdiep. Drie keer raden waar de Instagrammers gaan zitten…
  • Er is ook een fotowedstrijd! Foto’s met #iRSL kwamen op een lijst. Een jury van professionele fotografen zijn ondertussen de 10 beste foto’s aan het kiezen, en die worden een maand lang geëxposeerd in ARhus.
  • Kinders zijn ook welkom dit keer! I kid you not! De vrijwilligers van CoderDojo komen langs om jongens en meisjes van 7 tot en met 18 te leren programmeren. En voor de kleintjes zijn er spelletjes, boekjes en toffe hoekjes.
  • Het is niet alleen Instameet, het is ook Meet&Tweet. De Twitteraars zijn dus ook meer dan welkom. Zij nodigden Preben Ver Eecke uit, de man die er onlangs in slaagde om een privacy lek bloot te leggen bij Facebook.
  • Roeselize.me is de enige stadspodcast in België, en zaterdag kan je een live opname meemaken. Met burgemeester Kris Declercq. (Of je blijft gewoon hangen op de Instameet)
  • En er is ook een start-to-vlog sessie met Witten Vlogt en Meraki. Hupla!

Kortom, het wordt een leuk weekend hier in ARhus (ik zeg hier, want ik ben deze blogpost aan het schrijven in het ARhus café). Tot dan?

Geen zin om te lezen? Bekijk hier het filmpje, daarin leggen we het ook allemaal uit! Maar wel in het West-Vlaams. En zonder ondertitels…

Vakantie!!!

img_20161101_144404

Ja, ik weet het. Het is niet voor iedereen herfstvakantie. Maar laat ons er voor het gemak even van uitgaan dat dat wel zo is. Willen we dat afspreken?

Herfstvakantie is hier traditioneel altijd een drukke vakantie. Ik ben dan een week thuis met de dochters, de vent heeft geen vakantie, en aangezien het maar een weekje is, doen we niet van vakantiekampjes. Zodus: moeder heeft de hele vakantie twee kinders aan haar rokken.

Nu zijn ze ondertussen al zes en acht, dus ik kan ze al eens een uurtje gewoon laten spelen samen, zonder dat ze het kot afbreken. Maar al vlug beginnen de eerste ruzies, en als ik dan niet ingrijp, is het helemaal om zeep. Nu, bij jullie zal dat niet anders zijn, ik weet dat ondertussen ook al. Zodus, het is misschien wel handig als ik zeg wat er bij ons op het programma staat deze week. Wie weet zit er ook iets tussen voor jullie.

Ik begin (vaneigenst) in Roeselare:

  • Zwembad: check! Zes en acht, allebei een zwembrevet. Eindelijk durf ik het aan om alleen met de meisjes te gaan zwemmen. Ik verlies het klein spook niet uit het oog, maar de grote, die moet ik maar om de vijf minuten een keer gespot hebben om gerust te zijn.
  • Hagelslag Familiefestival in De Spil: check! De Spil is in de herfstvakantie traditioneel van de kinderen. Dit jaar nog meer dan anders. Er zijn voorstellingen, workshops, films, circus… En heel wat activiteiten zijn gratis en doorlopend open. Fun!
  • Arhus, onze bib. What can I say? We lopen er toch minstens elke week eens binnen, dus in de herfstvakantie zeker. En nu staan er ook nog enkele piano’s, waar iedereen aan mag spelen. Leuk voor de dochters, iets minder voor wie daar werkt, denk ik dan…
  • Uitstapjes met de Zapper. Elke vakantie hebben we een groot aanbod met activiteiten voor de kinderen waaruit we kunnen kiezen. Deze vakantie gaan de dochters een namiddag schaatsen. En dan kan ik mijn jaarplannen opstellen, hoera!!

Maar Oostende kent er ook wat van:

  • Er was eens… Het sprookjespark. Gratis toegang, echt waar. Kindervoorstellingen, workshops, een supercoole draaimolen en nog veel meer. En overal in het park staan sprookjesfiguren. Op ooghoogte van de kinderen, dus die vonden het super om om het eerst de figuurtjes te herkennen. En met stip op nummer 1: de typemachines! Je kan er een sprookje typen op een echte, ouderwetse typemachine, en je sprookje daar dan afgeven. Ze begonnen allebei meteen te typen. Maar het sprookje achterlaten, no way!
  • De Spiekpietjes zijn blijkbaar ook weer gearriveerd in Oostende. Daar kan ik zelf niks over zeggen, wegens niet geweest. Want die dochters van ons weten al een tijdje hoe het zit met de Sint. En hoewel ze meestal goed kunnen zwijgen daarover, vond ik het geen goed idee om ze samen te zetten in Fort Napoleon met een heleboel andere kinderen die wel nog geloven in de Sint… Maar ga hier eens piepen, of hier en je krijgt een idee van wat je daar te wachten staat.
  • De Oktoberfoor is er! Zelfs nog in november. Wij gingen met een duidelijk plan. De dochters mochten elk 1 iets uitkiezen op de foor (hevige discussies waarom ik telkens ‘foor’ zei, en niet gewoon ‘kermis’)… De jongste wou eendjes vissen en ging naar huis met een Disney gsm en camera. De oudste ging even trampoline springen aan zo’n bungee-jump-touwen. En ik keek af en toe eens weg. Dat was diezelfde dochter die ’s morgens liever niet op de overzetboot ging, want van boten wordt ze misselijk…
  • De zee. Zo leuk in dit seizoen. Wandelen op de dijk of langs het water. Stoppen voor een koekje en een beetje spelen. Genieten van het uitzicht…

Vandaag zaten wij de hele dag in Oostende. Merci aan WalkieTalkie voor de invite!

img_20161101_111443

 

 

Bloggersveiling

handlettering

 

Mijn kinderen hebben geluk. Hun grootste probleem van de dag: Aiko (8) wil meer tv kijken dan ze mag van ons. Mila (6) vindt het niet eerlijk dat ze vroeger naar bed moet dan haar zus. #firstworldproblems.

Ze hebben allebei een superpapa, een mama, vriendjes, oma’s, opa’s, uitgebreide familie, al het speelgoed waar ze van kunnen dromen en kasten vol kleren. Er is altijd iemand thuis voor hen, ze worden geholpen bij hun huiswerk waar nodig. Ze krijgen lekker en gezond eten, mogen spelen, hebben hobby’s waarin ze zich mogen uitleven. Ze komen niks tekort.

Maar dat is jammer genoeg niet altijd in elk gezin zo. Soms gaat het even moeilijk. Soms hebben mensen wat hulp nodig. Eventjes maar, om er weer bovenop te komen. En laat dat nu net zijn wat ze doen bij het Simbahuis in Liedekerke. Opvang bieden aan kinderen waar het even niet zo goed gaat.  Extra ondersteuning voor gezinnen die wel van wat meer wakker liggen dan onze #firstworldproblems.

Vandaar dat ik graag meewerk aan de actie van SOS kinderdorpen om geld in te zamelen voor Het Simbahuis. Omdat ze daar met iets schoons bezig zijn.

Je kan bij mij iets schoons komen maken, want ik bied zelf ook iets te koop aan op deze veiling voor het goede doel. Een workshop juwelen maken met handlettering voor een groepje van 5 (give or take). De workshop duurt een goeie twee uur en is gewoon bij mij thuis, hier in Roeselare.

Kijk zeker ook eens rond naar de rest van het aanbod

Staan op mijn wishlist:

Zin gekregen? Bieden maar!